Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009

Πλοιάριο με εκατοντάδες μετανάστες ναυάγησε ανοιχτά της Λιβύης - Φόβοι για εκατόμβη νεκρών - in.gr

ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ ΑΠΟΚΛΗΡΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ;


Associated Press Οι εθνικότητες των μεταναστών δεν έγιναν γνωστές (φωτ. αρχείου)

Λονδίνο
Τελευταία ενημέρωση 14:13

Εκατοντάδες άνθρωποι -ανάμεσά τους και παιδιά- εικάζεται ότι πνίγηκαν, όταν τουλάχιστον ένα πλοιάριο γεμάτο με παράνομους μετανάστες με προορισμό την Ευρώπη βυθίστηκε στα ανοιχτά της Λιβύης.

Οι αρχές της Λιβύης ανέφεραν ότι 23 άτομα πνίγηκαν και 20 ανασύρθηκαν από το νερό ζωντανά, ενώ το πλοίο μετέφερε περίπου 250 άτομα. Στην ίδια περιοχή βρέθηκαν άλλα δύο ναυάγια, χωρίς να είναι γνωστός ο αριθμός των ατόμων που μετέφεραν.

Το σκάφος με τα 250 άτομα αντιμετώπισε δυσκολίες αμέσως μόλις απέπλευσε από το Σιντί Μπιλάλ, κοντά στην Τρίπολη, την πρωτεύουσα της Λιβύης.

Στο Κάιρο, ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι το πλοίο βυθίστηκε 30 χλμ από τις ακτές της Λιβύης, αφού δημιουργήθηκε ρήγμα.

Οι εθνικότητες των μεταναστών δεν έγιναν γνωστές.

Ένα τέταρτο πλοίο με 350 παράνομους μετανάστες αντιμετώπισε πρόβλημα αμέσως μόλις απέπλευσε από άλλο σημείο της λιβυκής ακτογραμμής, αλλά η ακτοφυλακή πρόλαβε και το ρυμούλκησε στο λιμάνι της Τρίπολης σώζωντας όλους τους επιβάτες.

Ασαφές παραμένει πότε ακριβώς έγιναν τα ναυάγια, ενώ είναι άγνωστο και το πόσα άτομα επέβαιναν συνολικά. Ως αποτέλεσμα ο ακριβής αριθμός των νεκρών δεν μπορεί να διευκρινιστεί.

Newsroom ΔΟΛ

Η Ελληνίδα της Διασποράς (Από τον κ. Διονύση Κονταρίνη - Νέα Υόρκη)



Γράφει ο Διονύσης Ε. Κονταρίνης, Νέα Υόρκη Μάρτιος 2009.

denniskontarinis@yahoo.com

patrinos12@hotmail.com

Την περασμένη Τρίτη 17 Μαρτίου, στα πλαίσια της Ημέρας της Γυναίκας, πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη εκδήλωση τιμής στην Ελληνίδα της Διασποράς με την οικονομική υποστήριξη των Υπουργείων Εξωτερικών και Μακεδονίας Θράκης. Η εκδήλωση αυτή έγινε σε συνεργασία της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης με το ΣΑΕ. Και γιά όσους πιθανόν να μην γνωρίζουν τι είναι το ΣΑΕ να πούμε ότι είναι το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού, ένας οργανισμός που υποτίθεται ότι ιδρύθηκε γιά να παρακολουθεί τον Απόδημο ελληνισμό, όπου αυτός κι΄αν υπάρχει, και να συμβουλεύει το ελληνικό κράτος με θέματα που αφορούν και ενδιαφέρουν τον Απόδημο ελληνισμό. Τώρα κατά πόσον το ΣΑΕ κάνει αυτή τη δουλιά γιά την οποία ιδρύθηκε και πληρώνεται, είναι ένα άλλο θέμα.

Να ξαναγυρίσουμε στη Θεσσαλονίκη. Στήθηκε λοιπόν όλο αυτό το πανηγύρι, να τους πούμε κι' ένα «μπράβο», να τους χειροκροτήσουμε γι΄αυτήν την έξοχη πρωτοβουλία. Όμως ας μας επιτρέψουν να υποβάλουμε κι΄εμείς ένα ερώτημα. Όλοι αυτοί οι άρχοντες που συνάχτηκαν εκεί γιά να φάνε, να πιούνε, να χορέψουνε και να βγάλουν και τις απαραίτητες φωτογραφίες γιά νάχουνε κάτι να θυμούνται, γνωρίζουν τίποτα γι΄αυτήν την Ελληνίδα γυναίκα, που την ονομάζουν "Ελληνίδα της Διασποράς;" Γνωρίζουν κάτω από ποιές συνθήκες αναγκάστηκε να εγκαταλήψει το σπίτι της, τους δικούς της, το χωριό της και να τραβήξει τις στράτες της ξενητιάς; Γνωρίζουν τα προβλήματα που αντιμετώπισε σαν πάτησε το πόδι της στην οποιαδήποτε ξενητιά της; Την είδαν πως δούλευε ώρες ατέλειωτες μέσα στις φάμπρικες γιά λίγα χρήματα, που ίσα και συμπλήρωναν τα έξοδα της οικογένειας; Την είδαν να δακρύζει στα κρυφά στην ανάμνηση του σπιτιού της, του χωριού της, της πατρίδας της; Την είδαν, μετά από την κοπιαστική δουλιά στην φάμπρικα, να τρέχει στο σπίτι γιά να προλάβει το μαγείρεμα, το πλύσιμο, τα παιδιά; Την άκουσαν να σιγοκλαίει γιατί τα λίγα χρήματα δεν έφταναν γιά να σπουδάσει τα παιδιά της; Την είδαν να γερνάει και να της πετάνε μιά σύνταξη-ψύχουλα ίσα γιά να τρώει ένα κομάτι ψωμί; Και μ΄όλα τα σκληρά χρόνια που πέρασαν πάνω της αυτή να σκύβει μ'αγάπη πάνω στα εγγόνια της, γιά να βοηθήσει έτσι τα παιδιά της να δουλέψουν κι΄αυτά γιά τη δική τους ζωή.

Κι΄ακόμη, όλοι αυτοί οι κύριοι, κατάφεραν να δουν κάποιες άλλες Απόδημες Ελληνίδες γυναίκες που θυσιάζοντας την οικογένειά τους, την εργασία τους και το μέλλον τους ρίχτηκαν, στον τόπο της ξενητιάς τους, να διδάξουν στους ξένους την Ελλάδα; Αγωνίστηκαν με πενιχρά μέσα και επωμιζόμενες όλα τα έξοδα, να εκδόσουν βιβλία, να στήσουν θεατρικά σχήματα, να δημιουργήσουν ελληνικά ραδιοφωνικά προγράμματα, που θα τραγουδούσαν σε όλο τον κόσμο την Ελλάδα;

Μήπως ο κ. Ταμβάκης, ο πρόεδρος του ΣΑΕ θυμάται το ραδιοφωνικό πρόγραμμα της ιατρού Χριστίνας Τσαρδίκου, στο Μπουένος Άϊρες της Αργεντινής και τα όσα της υποσχέθηκε; Κι΄αυτή η ταλαίπωρη Ελληνίδα Απόδημος δύο χρόνια τώρα περιμένει τις υποσχέσεις του κυρίου προέδρου του ΣΑΕ, μήπως και καταφέρει να ξαναδώσει φωνή σ΄ένα ελληνικό μικρόφωνο της ξενητιάς.

Είναι ντροπή λοιπόν κύριοι, να τιμάτε ένα Σύμβολο που δεν εκτιμάτε. Γιατί η Ελληνίδα Απόδημος, γιά μας τους ξενητεμένους, είναι ένα σύμβολο. Όμως εμείς, χωρίς χρήματα, χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς παράτες, την Απόδημη Ελληνίδα την τιμάμε. Την τιμάμε γιατί είναι δική μας. Είναι ένα κομμάτι από τον κορμό μας.

Κύριοι! Εσείς όλοι, που τόσο ανεύθυνα συναχτήκατε στη Θεσσαλονίκη και ροκανίσατε κάποιες χιλιάδες ευρώ του ελληνικού λαού, εσείς, που στο όνομα μιάς ψευτοθεατρικής παράστασης διακωμωδήσατε το δικό μας σύμβολο, κάντε μόνο ένα πράγμα γιά μας τους Απόδημους. Αφήστε μας ήσυχους. Δεν σας χρειαζόμαστε. Δεν σας θέλουμε.

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

Giorgio de Chirico (1888 - 1978): Ο ζωγράφος που έβλεπε τα τρένα να περνούν... (Video)

Ο ντε Κίρικο γεννήθηκε στο Βόλο. Ο πατέρας του εργαζόταν ως μηχανικός τρένων και επέβλεπε την κατασκευή του θεσσαλικού σιδηροδρομικού δικτύου το 1881, ενώ η μητέρα του ήταν πρώην τραγουδίστρια της όπερας. Το ελληνικό περιβάλλον και ο ελληνικός πολιτισμός, μέσα στον οποίο μεγάλωσε ο ντε Κίρικο, υπήρξε πηγή έμπνευσης για εκείνον. Πρώτος δάσκαλος του ντε Κίρικο υπήρξε ένας νέος Έλληνας ζωγράφος από την Τεργέστη, ονόματι Μαυρουδής. Αργότερα, την περίοδο 1903-5, φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με δασκάλους τους Γεώργιο Ροϊλό, Κωνσταντίνο Βολονάκη και Γιώργο Ιακωβίδη.

Το φθινόπωρο του 1906, εγκαταστάθηκε μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό του στο Μόναχο, όπου ξεκίνησε σπουδές στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών, παρακολουθώντας μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής. Αποχώρησε από την Ακαδημία πριν ολοκληρώσει τις σπουδές του και το καλοκαίρι του 1909 εγκαταστάθηκε στο Μιλάνο. Την ίδια περίπου περίοδο ήρθε σε στενή επαφή με το έργο του Φρήντριχ Νίτσε, το οποίο επέδρασε καταλυτικά στην εξέλιξή του και στη διαμόρφωση της τεχνοτροπίας του.

Το 1910 φιλοτέχνησε Το αίνιγμα ενός φθινοπωρινού απογεύματος, πίνακας που συχνά χαρακτηρίζεται ως το πρώτο δείγμα τής Μεταφυσικής Ζωγραφικής. Διακρίνεται για την έντονα αινιγματική ατμόσφαιρά του, ενσωματώνοντας παράλληλα ποιητικά στοιχεία και μεταφέροντας αναγνωρίσιμα αντικείμενα ή καθημερινές σκηνές, στη σφαίρα του ανεξήγητου.

Το 1911 μετακόμισε στο Παρίσι. Ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ, σημαίνουσα μορφή της καλλιτεχνικής σκηνής του Παρισιού, υπήρξε από τους πρώτους ένθερμους υποστηρικτές του έργου του και σύντομα ο ντε Κίρικο εντάχθηκε μαζί με τον αδελφό του σε έναν ευρύτερο κύκλο καλλιτεχνών που περιλάμβανε διάσημους ζωγράφους όπως τον Πάμπλο Πικάσο και τον Φράνσις Πικαμπιά.

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η παραγωγικότητά του περιορίστηκε σημαντικά. Ο ντε Κίρικο ήταν λιποτάκτης από το Μάρτιο του 1912 και είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης. Όταν το 1915 η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στην Αυστρία, δόθηκε αμνηστία σε όλους τους λιποτάκτες που θα παρουσιάζονταν άμεσα, γεγονός το οποίο εκμεταλλεύτηκε ο ντε Κίρικο, που παρουσιάστηκε τελικά το Μάιο του 1915 στη Φλωρεντία. Τον επόμενο μήνα τοποθετήθηκε στη Φεράρα, όπου συνέχισε να ζωγραφίζει με μειωμένους ρυθμούς, προσπαθώντας παράλληλα να διατηρεί τις επαφές του στο Παρίσι.

Στα τέλη του 1918, εγκατέλειψε τη Φεράρα και εγκαταστάθηκε στη Ρώμη. Λίγους μήνες αργότερα οργανώθηκε η πρώτη μεγάλη ατομική του έκθεση, στη γκαλερί Bragaglia (Casa d'Arte Bragaglia), η οποία όμως δε στέφθηκε με επιτυχία. Πωλήθηκε μόνο ένας πίνακάς του, ενώ ο κριτικός τέχνης Ρομπέρτο Λόνγκι – με σημαντική επιρροή στην ιταλική καλλιτεχνική σκηνή εκείνης της εποχής – σχολίασε αρνητικά την Μεταφυσική Ζωγραφική του.
Λίγο αργότερα πάντως, τα «μεταφυσικά» έργα του έγιναν αντικείμενα θαυμασμού από τους υπερρεαλιστές, οι οποίοι όμως κατόπιν τον αποκήρυξαν εξαιτίας της στροφής του στο νεοκλασικό και νεορομαντικό ύφος. Το Μάιο του 1925 πραγματοποιήθηκε μία μεγάλη ατομική έκθεση στη Galerie de l' Effort Moderne του Λεόνς Ρόζενμπεργκ, και στα τέλη του ίδιου έτους εγκαταστάθηκε εκ νέου στο Παρίσι, όπου ακολούθησε μία ιδιαίτερα παραγωγική περίοδος κατά την οποία απέκτησε σημαντική φήμη, τόσο στη γαλλική πρωτεύουσα όσο και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Για ένα σύντομο διάστημα, πριν το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έζησε στο Παρίσι πριν επιστρέψει και πάλι στο Μιλάνο. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, το έργο του παρουσιαζόταν τακτικά στην Ιταλία, ενώ ο ίδιος συνέχισε να αναλαμβάνει δημόσιες παραγγελίες, έχοντας υιοθετήσει ένα νέο ύφος, με στοιχεία νεομπαρόκ, αλλά και μία πολεμική ενάντια στη μοντέρνα τέχνη. Το 1942 συμμετείχε στην 23η Μπιενάλε της Βενετίας, παρουσιάζοντας τα έργα του σε δική του αίθουσα, χωρίς ωστόσο να δεχθεί θετικές κριτικές. To ύστερο έργο του αντιμετωπίστηκε με έντονη διάθεση αμφισβήτησης από τους κριτικούς, ενώ από την πλευρά του ο ντε Κίρικο θεωρούσε τον εαυτό του αδικημένο, με βάση την συνολική προσφορά του στο μοντερνισμό. Μέσα από μία πληθώρα δοκιμίων, εξέφρασε την αντίθεσή του σε αυτό που ο ίδιος αντιλαμβανόταν ως «δικτατορία» του μοντερνισμού, ενώ την περίοδο 1950-3 οργάνωσε «αντι-Μπιενάλε», παρουσιάζοντας έργα «αντι-μοντέρνων» καλλιτεχνών.

Χαρακτηριστικό πολλών πινάκων του είναι κάποιο τρένο που περνά στο βάθος αφήνοντας σύννεφο καπνού, κατάλοιπο, αναμφίβολα, της παιδικής του ηλικίας στο Βόλο και της δουλειάς του πατέρα του.

Σύλληψη πειρατών από τη φρεγάτα "Ψαρρά" - ΕΡΤonline


30/3/2009

Τα σχέδια μίας ομάδας Σομαλών πειρατών που σκόπευαν να καταλάβουν ένα γερμανικό πετρελαιοφόρο στην περιοχή νότια της Υεμένης ματαίωσαν τα μέλη του πληρώματος της φρεγάτας "Ψαρρά" του πολεμικού Ναυτικού που μετέχει στη δύναμη επιτήρησης των στενών του Άντεν. Σύμφωνα με τα όσα έγιναν γνωστά, το μεσημέρι της Κυριακής, επτά Σομαλοί που επέβαιναν σε ταχύπλοο, αποπειράθηκαν να καταλάβουν το γερμανικό πετρελαιοφόρο FGS SPESSART. Όμως τα σχέδιά τους δεν πραγματοποιήθηκαν καθώς η απόπειρα πειρατείας έγινε έγκαιρα αντιληπτή από το πλήρωμα του γερμανικού πλοίου που ειδοποίησε μέσω ασυρμάτου για το γεγονός. Για την εξουδετέρωση και σύλληψη των πειρατών, δόθηκε άμεσα διαταγή από το διοικητή της EUFOR ATALANTA Αρχιπλοίαρχο Αντώνη Παπαϊωάννου στη φρεγάτα ΨΑΡΡΑ να πλεύσει προς την περιοχή του συμβάντος καθώς και στο ελικόπτερο της ισπανικής φρεγάτας SPS VICTORIA.

Μετά από συντονισμένη δράση των εναέριων και ναυτικών μέσων της επιχείρησης ATALΑΝΤΑ, τις βραδινές ώρες το σκάφος των Σομαλών πειρατών ακινητοποιήθηκε, αφοπλίστηκε και ασφαλίστηκε στην αριστερή πλευρά της φρεγάτας ΨΑΡΡΑ.

Οι επτά Σομαλοί πειρατές επιβιβάστηκαν σε άλλη λέμβο και παρέμειναν υπό τη φύλαξη ελληνικής ομάδας ειδικών δυνάμεων του πολεμικού ναυτικού μέχρι να παραδοθούν στη γερμανική φρεγάτα FGS RHEINLAND PFALZ, προκειμένου να αναληφθούν οι απαιτούμενες ενέργειες ποινικής δίωξης και προσαγωγής τους αφού η απόπειρα πειρατείας εκδηλώθηκε εναντίον γερμανικού πλοίου.

Η επιχείρηση μεταφοράς των Σομαλών πειρατών καθώς και του πειρατικού σκάφους με τον οπλισμό τους στη γερμανική φρεγάτα ολοκληρώθηκε νωρίς σήμερα το πρωί.

Στο φως το μεγαλύτερο δίκτυο κατασκοπείας στην ιστορία του Ίντερνετ - Εντοπίστηκε στην Κίνα και είναι εξαπλωμένο σε 103 χώρες - ΤΑ ΝΕΑ


30/3/2009

Ένα ηλεκτρονικό δίκτυο κατασκοπείας, που είχε διεισδύσει σε υπολογιστές κυβερνητικών αρχών παγκοσμίως, μεταξύ των οποίων και του Δαλάι Λάμα, αλλά και ιδιωτών εντόπισαν Καναδοί ερευνητές, όπως γράφουν οι New York Times, επικαλούμενοι καναδική έκθεση.

Σύμφωνα με την έκθεση Καναδών ερευνητών, το σύστημα ηλεκτρονικής κατασκοπείας εκτιμάται ότι ελεγχόταν από υπολογιστές που βρίσκονταν σχεδόν αποκλειστικά σε κινεζικό έδαφος.

Πάντως, προς το παρόν οι ερευνητές δεν μπορούν να τεκμηριώσουν την άμεση εμπλοκή της κινεζικής κυβέρνησης, ενώ το Πεκίνο έχει αρνηθεί την εμπλοκή.

Η έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε από ειδικούς του κέντρου Διεθνών Σπουδών Μουνκ του Πανεπιστημίου του Τορόντο, ξεκίνησε όταν οι υπηρεσίες του Δαλάι Λάμα ζήτησαν την επαλήθευση ενός αμφίβολου λογισμικού στους υπολογιστές του. Όπως διαπιστώθηκε, οι εισβολείς έιχαμ αποκτήσει πρόσβαση

Σύμφωνα με την έρευνα, το λογισμικό παρακολούθησης είχε παρεισφρύσει σε περίπου 1.295 υπολογιστές σε 103 διαφορετικές χώρες, κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών, συμπεριλαμβανομένων πρεσβειών, εδρών κυβερνήσεων και αντιπροσωπειών του Δαλάι Λάμα στην Ινδία, τις Βρυξέλλες, το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη.

Ο Γενγκί Γκάο, εκπρόσωπος του κινεζικού προξενείου της Νέας Υόρκης, με δηλώσεις του στους New York Times, απέρριψε το ενδεχόμενο να εμπλέκεται η Κίνα. «Αυτές είναι παλιές ιστορίες και είναι ανοησίες. Η κινεζική κυβέρνηση είναι αντίθετη και απαγορεύει αυστηρά κάθε μορφής ηλεκτρονικό έγκλημα».

Μία από τις χώρες που έγινε στόχος του δικτύου ήταν και η Κύπρος ενώ αυξημένη ήταν η παρουσία του κακόβουλου λογισμικού και σε άλλες χώρες της ΕΕ όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Βρετανία, η Πορτογαλία ακόμα και η Μάλτα. Όπως γράφουν οι ερευνητές, στόχος υπήρξε η πρεσβεία της Κύπρου στη Γερμανία, η μόνιμη αντιπροσωπεία της στην ΕΕ αλλά και επιτροπή της Ινδίας με έδρα την Κύπρο.

Σε άλλους στόχους υψηλού ενδιαφέροντος ήταν μεταξυ άλλων τα γραφεία του Associated Press στη Βρετανία, αρκετές πρεσβείες της Ινδίας, ένας υπολογιστής του NATO στις Βρυξέλλες (αλλά για μικρό διάστημα), το δίκτυο υπολογιστών των ρωσικών πανεπιστημίων και πρεσβείες της Ταϊβάν.

"Un violon dans la nuit" - Tino Rossi (1935) (video)

Οταν και οι δημοσιογράφοι προκαλούν... - (του Ερρίκου Μπαρτζινόπουλου) - ΤΟ ΕΘΝΟΣ


Γράφει ο Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος

Πολυθεσία, αργομισθίες, προκλητικές αμοιβές, οδηγούν τη δημοσιογραφία από τον σεβασμό, σε απαξιωτικά σχόλια

Είναι όχι μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση των λειτουργών των Μέσων Ενημέρωσης να ελέγχουν τους κυβερνώντες για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα. Και εξυπακούεται ότι η υποχρέωση αυτή είναι επιτακτικότερη σε περιόδους κρίσεων, όπως η σημερινή, όπου η δημόσια σπατάλη ισοδυναμεί με πρόσθετη επιβάρυνση των φορολογουμένων και, κατά προτίμηση, των οικονομικά ασθενέστερων.

Φαίνεται, όμως, ότι πολλοί από τους «λειτουργούς» αυτούς δεν αρκούνται στον ρόλο του ελέγχοντος, αλλά επιλέγουν να γίνουν και οι ίδιοι μέρος του προβλήματος. Και το χειρότερο δεν είναι αυτό. Είναι η παντελής αδιαφορία ή και ανοχή με την οποία αντιμετωπίζει το φαινόμενο η συνδικαλιστική ηγεσία των επαγγελματιών δημοσιογράφων.

Το πρόβλημα είναι από χρόνια γνωστό. Και παρ όλο που όφειλε να το είχε κάνει, η ΕΣΗΕΑ δεν ασχολήθηκε ποτέ σοβαρά με τις ηθικά ανεπίτρεπτες οικονομικές δοσοληψίες των μελών της με τους εκάστοτε κυβερνώντες. Σποραδικά και μόνο κατέφυγε σε κάποιες μεγαλόστομες διακηρύξεις για «διαφάνεια» και άλλα συναφή, που όμως παρέμειναν απλές διακηρύξεις και ουδέποτε προσέλαβαν τον χαρακτήρα ουσιαστικής παρέμβασης, ικανής να προστατεύσει την αξιοπιστία και την αξιοπρέπεια όσων από τα μέλη της θεωρούν ότι η δημοσιογραφία οφείλει να υπακούει αδιαπραγμάτευτα σε κάποιους ηθικούς κανόνες.

Πολυθεσία στο Δημόσιο, απασχόληση σε γραφεία Τύπου που έχουν άμεση σχέση με το εργασιακό αντικείμενο των απασχολούμενων, αργομισθίες, προκλητικά υψηλές αμοιβές για μικρής ή μηδαμινής αξίας υπηρεσίες, και όλα αυτά μέσα στο πλαίσιο της κομματικής λεηλασίας, την οποία, δυστυχώς, συνεπάγεται η επόμενη μέρα μιας εκλογικής αναμέτρησης. Τα τελευταία χρόνια, όμως, το κακό έχει παραγίνει. Και είναι συνεχείς πια οι αποκαλύψεις για συμβάσεις και εργασιακές σχέσεις τις οποίες μόνο πολιτικές σκοπιμότητες δικαιολογούν.

Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο, αν οι διοικούντες την ΕΣΗΕΑ θέλουν -όπως και οφείλουν- να είναι θεματοφύλακες της αξιοπιστίας και του κύρους του επαγγέλματος. Κάποτε η ιδιότητα «δημοσιογράφος» προκαλούσε σεβασμό. Σήμερα έχει φτάσει να συνοδεύεται από απαξιωτικά ή και υβριστικά σχόλια. Και είναι μια πραγματικότητα, η οποία κάποτε πρέπει να σταματήσει.

Αίτημα για επιστροφή των μπόνους - Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ


Αμοιβές 58 εκατ. ευρώ, παρά τις συσσωρευμένες ζημιές της Dresdner Bank, έλαβαν εννέα πρώην στελέχη της.

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009 07:00

Καμία επιείκεια του Γερμανού υπ. Οικονομικών στις οικονομικές απαιτήσεις στελεχών της Dresdner Bank

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας, Καρλ-Τεοντόρ τσου Γκούτεμπεργκ, ζήτησε από τα πρώην διευθυντικά στελέχη της Dresdner Bank -η οποία εξαγοράσθηκε προσφάτως από την Commerzbank- να επιστρέψουν τα μπόνους.

Η Dresdner είχε υποστεί μεγάλες ζημίες λόγω της κρίσης που πλήττει τον παγκόσμιο χρηματοοικονομικό τομέα, αλλά και λόγω της κατάρρευσης της αμερικανικής αγοράς ενυπόθηκων δανείων υψηλού ρίσκου.

«Το μόνο τίμιο πράγμα που μπορούν να κάνουν αυτά τα στελέχη είναι να επιστρέψουν τα μπόνους ή να τα δωρίσουν», τόνισε ο Γερμανός υπουργός, στο πλαίσιο συνέντευξής του.

«Δεν δείχνω καμία επιείκεια απέναντι στις παράλογες οικονομικές απαιτήσεις ανώτατων στελεχών από επιχειρήσεις που δεν μπορούν πλέον να καταβάλουν ούτε τους μισθούς προς τους εργαζομένους, χωρίς τη βοήθεια των φορολογουμένων», συμπλήρωσε ο κ. Τσου Γκούτεμπεργκ.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, εννέα πρώην στελέχη της Dresdner Bank έλαβαν πέρυσι αμοιβές, ύψους 58 εκατ. ευρώ, παρά τις συσσωρευμένες ζημίες της γερμανικής τράπεζας.

Η Commerzbank -η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα στη Γερμανία- ανακοίνωσε καθαρές ζημίες, ύψους 6,6 δισ. ευρώ, στο οικονομικό έτος 2008, συμπεριλαμβανομένων και των δραστηριοτήτων της Dresdner Bank.

Toν τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι επικρίσεις εναντίον των τραπεζικών στελεχών που εξασφάλισαν «παχυλά» μπόνους, παρά τις ζημίες και την κρατική στήριξη προς τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

"The Entertainer" - Scott Joplin (1868 - 1917)

Ο Scott Joplin, Αφροαμερικανός συνθέτης και πιανίστας, είναι ο πατέρας της "Ragtime music", που θεωρείται μια πρώιμη μορφή Jazz.
Το κομμάτι αυτό έγινε ιδιαίτερα γνωστό από την ταινία "Το Κεντρί" (1973).


Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

ΘΕΜΑ: Φρικτή σφαγή δελφινιών και φαλαινών στη Δανία - Ερώτηση Αυστριακού Ευρωβουλευτή προς την Ε.Ε.


Πηγή: anemoria.blogspot.com

ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ υποβολή του Αυστριακού Ευρωβουλευτή Jörg Leichtfried (PSE), προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή

26 Ιανουαρίου 2009

Εδώ και χρόνια, στη Δανία, κράτος μέλος της ΕΕ, βασανίζονται και θανατώνονται με τον πιο επαίσχυντο τρόπο μαυροδέλφινα, ζιφιίδες και δελφίνια. Αυτό συμβαίνει ιδίως στις Νήσους Φερόε με πρόσχημα μια παράδοση των Βίκινγκ. Πολλές φορές προσελκύονται εκατοντάδες από αυτά τα ζώα σε έναν κόλπο, όπου τους ανοίγουν την κοιλιά όσο είναι ακόμα ζωντανά, με αποτέλεσμα να πεθαίνουν αργά από την αιμορραγία. Με τον τρόπο αυτόν θανατώνονται ολόκληρες οικογένειες, πράγμα που θέτει σε μεγάλο κίνδυνο και το απόθεμα γονιδίων των ειδών αυτών.

Οι Νήσοι Φερόε ανήκουν στο Βασίλειο της Δανίας και η Δανία τους χορηγεί επιδοτήσεις αντί να δώσει τέλος σε αυτήν τη σφαγή. Μολονότι οι κάτοικοι των νήσων αυτών είναι Δανοί και ζουν υπό τη δανική κυριαρχία, η Δανία παραπέμπει στην αυτοδιοίκηση και την πολιτισμική αυτονομία των εν λόγω νήσων ισχυριζόμενη ότι δεν πρόκειται για χώρα της ΕΕ και ως εκ τούτου δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοια.

1. Γνωρίζει η Επιτροπή την κατάσταση που περιγράφηκε ανωτέρω;

2. Είναι λογικό οι Νήσοι Φερόε να αντιμετωπίζονται ως τρίτη χώρα εκτός ΕΕ, ότι δηλαδή η ΕΕ δεν μπορεί να κάνει κάτι ούτε δυνάμει της Σύμβασης της Βέρνης ούτε δυνάμει της Σύμβασης της Βόννης για να αντιμετωπιστεί αυτή η απαράδεκτη κατάσταση;

3. Πώς προτίθεται να ενεργήσει η Επιτροπή για την αντιμετώπιση αυτών των βασανιστήριων ζώων που πραγματοποιούνται στη Δανία;


Αναρτήθηκε από anemoria στις 9:44 πμ
Ετικέτες Περιβάλλον

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΝΑΡΤΗΣΗ!

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

ΔΑΝΙΑ: ΤΙ ΝΤΡΟΠΗ! ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΗ ΣΚΗΝΗ - ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΚΤΗΝΗ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ!!!!

ΑΠΟ ΤΟΝ Κ. ΘΕΟΦΙΛΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗ, ΚΤΗΝΙΑΤΡΟ - ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ (ΚΑΒΑΛΑ) theofiloseleftheriadis.blogspot.com

ΤΙ ΛΕΕΙ Η Ε.Ε. ΓΙ ΑΥΤΟ;

ΑΥΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΔΑΝΙΑ!!!

DENMARK: WHAT A SHAME!!!

















ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ.

Ενώ μπορεί να φανεί απίστευτο, ακόμη και σήμερα αυτή η συνήθεια συνεχίζεται, στις Νήσους Φαρόε, (Δανία). Μια χώρα "πολιτισμένη" δήθεν και χώρα της ΕΕ. Για πολλούς ανθρώπους αυτή η επίθεση στη ζωή είναι άγνωστη - μια συνήθεια που ορίζει την είσοδο στην ενηλικίωση. Είναι απολύτως κτηνώδης. Κανείς δεν κάνει τίποτα για να αποτρέψει αυτήν την βάρβαρη παράδοση ενάντια στο Calderon, ένα ευφυές δελφίνι που είναι ήρεμο και πλησιάζει τους ανθρώπους από φιλική διάθεση..

The calderon dolphins are smart and very peaceful, they approach humans with friendly purpose only.
No man does anything to end this brutal custom.This is a custom that defines the start of adultness of boys at Feroe Islands in Denmark.

Κυκλοφορήστε το αυτό. Γνωστοποιήστε αυτήν την αγριότητα και σταματήστε (ενδεχομένως) το... έθιμο

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΝΑ ΔΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ!!!!!

Η γάτα και το αλεπουδάκι: Ένα πολύ τρυφερό video!

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

"Nocturne" - F. Chopin (απλά χαλαρώστε) (Video)

Η εγκληματικότητα στην Ελλάδα του 2009 (της Χριστιάννας Λούπα)


Της Χριστιάννας Λούπα

«Μπροστά στα γενικά και ειδικά φαινόμενα της εκτεταμένης εγκληματικότητας, ο πολιτικός κόσμος δεν έχει ούτε το χρόνο, ούτε την πολυτέλεια να διαφωνεί. Υπάρχει επείγουσα ανάγκη λήψης όλων των αναγκαίων μέτρων "εν ομοφωνία" τόσο για την πρόληψη όσο και για την καταστολή του φαινομένου, πριν η κατάσταση γίνει ανεξέλεγκτη. Καλείται, λοιπόν, ο πολιτικός κόσμος να αναλάβει τις ευθύνες του αναδιατάσσοντας και προσανατολίζοντας τη δημόσια δύναμη (Αστυνομία) στην προστασία των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων του πολίτη, με αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα. Το αίσθημα της ασφάλειας πρέπει να εμπεδωθεί στον κάθε πολίτη».

Οι απόψεις αυτές του τέως αντιπροέδρου της Βουλής,(skai.gr – Διάλογος – Απόψεις, 24/3/2009), κ. Παναγιώτη Κρητικού, νομίζω πως αντικατοπτρίζουν μια μεγάλη αλήθεια, τονίζοντας την κατεπείγουσα ανάγκη συντονισμού και ομόφωνης δράσης ολόκληρου του πολιτικού κόσμου.

«Δεν υπάρχει χειρότερη μορφή δουλείας από τη δουλεία στο φόβο. Τα έννομα αγαθά του πολίτη, τα ατομικά, περιουσιακά και άλλα δικαιώματα πρέπει να τελούν υπό την εγγύηση της πολιτείας», συμπληρώνει ο κ. Κρητικός, καθώς μας υπενθυμίζει τα έντονα αισθήματα φόβου, που όλοι ανεξαιρέτως έχουμε αρχίσει να βιώνουμε καθημερινά τον τελευταίο καιρό. Φόβος το βράδυ στο σπίτι, φόβος τη μέρα στην Τράπεζα, στα μαγαζιά, στο σούπερ μάρκετ, αλλά και στο δρόμο. Επίσης, φόβος ότι η ανεργία θα χτυπήσει και τη δική μας πόρτα, φόβος ότι δεν θα μπορέσουμε να πληρώσουμε τα χρέη μας, φόβος ότι θα χάσουμε το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας.

Παρόμοια οικονομική δυσπραγία, αλλά και έξαρση της εγκληματικότητας που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, γνώρισαν οι βιομηχανικές χώρες κατά τη διάρκεια της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1929, που έμελλε να ταλαιπωρήσει τον κόσμο για μια ολόκληρη δεκαετία και ξέσπασε μετά το μεγάλο κραχ του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης.
Στην Ελλάδα του σήμερα ωστόσο, η εντεινόμενη οικονομική κρίση και τα αδιέξοδα στα οποία παραμένει εγκλωβισμένη η Ελληνική Αστυνομία, σε συνάρτηση με το ανεξέλεγκτο κύμα οικονομικών μεταναστών, που έχει μετατρέψει τη χώρα μας σε ξέφραγο αμπέλι, διαμορφώνουν τους ιδιαίτερους παράγοντες του εγκλήματος.

Κι επειδή η κατάσταση φαίνεται να έχει φτάσει στο απροχώρητο, η ΕΛ.ΑΣ., προσπαθώντας να αποκαταστήσει το χαμένο της γόητρο, θέσπισε πρόσφατα νέα μέτρα για την πάταξη της εγκληματικότητας, όπως τη συγκρότηση 30 Ομάδων Ταχείας Επέμβασης με 12 αστυνομικούς η καθεμία, τη δημιουργία μικτών ομάδων από ένστολους και αστυνομικούς με πολιτικά, την επαναδραστηριοποίηση του δικτύου συγκέντρωσης πληροφοριών και την αναδιάρθρωση και ενίσχυση των δυνάμεων. Υπό σκέψη είναι επίσης η πρόσληψη μεταναστών στο δυναμικό της Ελληνικής Αστυνομίας, ένα μέτρο που θεωρείται αποτελεσματικό στη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Αυστρία.

Τα παραπάνω μέτρα θα συνδυαστούν επίσης με τη συνδρομή της Scotland Yard, που, κατόπιν αιτήσεως της ελληνικής κυβερνήσεως, αποφάσισε την αποστολή ενός επιπλέον κλιμακίου Βρετανών αξιωματικών με επικεφαλής τον ελληνικής καταγωγής αξιωματικό των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών Χρήστο Καλαματιανό, γνώστη της κατάστασης στην Ελλάδα από την προηγούμενη εμπειρία του με τη 17Ν.

Εάν παρόλα αυτά, τα μέτρα δεν συνοδευτούν και από αυστηρούς ελέγχους των εισερχομένων στη χώρα, μέσω διασυνοριακής ευρωπαϊκής αστυνομίας, φοβάμαι ότι οι εγχώριοι σε συνεργασία με τους εισαγόμενους εγκληματίες θα συνεχίσουν να δρουν ανενόχλητοι και θα περάσει πολύς καιρός ακόμα για να μπορέσουν οι Έλληνες πολίτες να κοιμούνται ήσυχοι τις νύχτες στο κρεβάτι τους!

1.031 οικογένειες από Σμύρνη, Κων/πολη, Θεσ/νίκη και άλλες πόλεις διεκδικούν αποζημιώσεις! - Ελέγξτε προσεκτικά τον κατάλογο! - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ!! ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΕΩΣ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ 2009!!!



Τα άτομα που θέλουν να μάθουν περισσότερα, μπορούν να επισκεφτούν την ιστοσελίδα του προγράμματος στη διεύθυνση www.greekinsuranceclaims.com ή να τηλεφωνήσουν δωρεάν στο 1-800-922-2973. Στην Ελλάδα, ο αριθμός της δωρεάν τηλεφωνικής γραμμής είναι 00 800 33 311144.

makthes.gr

Οι παροχές αγγίζουν τα 15 εκατ. δολάρια και αφορούν τους απογόνους ελληνικών οικογενειών από τη Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη, τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις της τότε Οθωμανικής αυτοκρατορίας

Του Γιώργου Χρηστίδη

Μιλά στη “Μακεδονία” ο αρμένιος δικηγόρος Βαρτκές Γεγκαγιάν, με ενέργειες του οποίου δικαιώνονται έπειτα από έναν αιώνα οι κληρονόμοι όσων έχασαν περιουσίες την ταραγμένη περίοδο 1882-1914

Περιθώριο μέχρι τις 31 Μαρτίου να διεκδικήσουν τις παροχές των ασφαλιστικών συμβολαίων που είχαν συνάψει πρόγονοί τους προ του 1915 έχουν οι οικογένειες περίπου 1.000 Ελλήνων από τη Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη, τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις και περιοχές της τότε Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Η “Μ” δημοσιεύει σήμερα σε έντυπη μορφή και στην ιστοσελίδα της στο διαδίκτυο (www.makthes.gr) τον πλήρη κατάλογο των ονομάτων των ασφαλισμένων (με λατινικούς χαρακτήρες, όπως αναγράφονται στα πρωτότυπα συμβόλαια) της αμερικανικής εταιρείας New York Life Insurance Co. μαζί με τον αριθμό των συμβολαίων, τον τόπο κατοικίας, την ημερομηνία γέννησης και το επάγγελμά τους.

Με βάση τον κατάλογο αυτό όσοι αναγνωρίσουν κάποιον πρόγονό τους και μπορούν να αποδείξουν συγγενική σχέση μαζί του έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν το ειδικό έντυπο αξίωσης προς το Συμβούλιο Εξέτασης Αξιώσεων σε σχέση με τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Ζωής με ταχυδρομική σφραγίδα ή ημερομηνία αποστολής e-mail όχι μεταγενέστερη από την 31η Μαρτίου 2009 και να διεκδικήσουν ό,τι τους αναλογεί από το ποσό των 15 εκατ. δολ. που έχει αποφασίσει να χορηγήσει στους δικαιούχους η αμερικανική εταιρεία.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Η εταιρεία New York Life Insurance Co. άρχισε να δραστηριοποιείται στην Οθωμανική αυτοκρατορία το 1882. Λόγω της αναταραχής που προκλήθηκε μετά το ξέσπασμα του Αʼ Παγκοσμίου Πολέμου η εταιρεία, που παραμένει ενεργή και έχει την έδρα της στη Νέα Υόρκη, έφυγε από την Ευρώπη και την Οθωμανική αυτοκρατορία το 1914. Με τη γενοκτονία των Αρμενίων, τη Μικρασιατική καταστροφή και τα άλλα γεγονότα της ταραχώδους περιόδου από το 1915 έως το 1923 χιλιάδες αρμένιοι και έλληνες ασφαλισμένοι της εταιρείας εκτοπίστηκαν ή αφανίστηκαν, χωρίς να λάβουν ποτέ οι ίδιοι ή οι κληρονόμοι τους όσα δικαιούνταν. Δεδομένου ότι η εταιρεία δεν είχε υποχρέωση να αναζητήσει η ίδια τους δικαιούχους, πολλά από τα συμβόλαια αυτά έμεναν επί δεκαετίες στα συρτάρια της.

Ο ΔΑΙΜΟΝΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

Μέχρι που αποφάσισε να ασχοληθεί με το θέμα ο αρμενικής καταγωγής δικηγόρος Βαρτκές Γεγκαγιάν, τον οποίο αναζήτησε η “Μ” στο γραφείο του στο προάστιο Γκλέντεϊλ του Λος Άντζελες. Ο κ. Γεγκαγιάν κινητοποιήθηκε, όταν διάβασε τα απομνημονεύματα του φιλέλληνα αμερικανού πρέσβη στην Οθωμανική αυτοκρατορία την κρίσιμη εκείνη περίοδο Χένρι Μοργκεντάου, ο οποίος είχε αρνηθεί στην οθωμανική κυβέρνηση να παραδώσει τα ονόματα των αρμένιων ασφαλισμένων της εταιρείας. Από προσωπικό ενδιαφέρον αρχικά, καθώς και ο ίδιος κατάγεται από Αρμένιους που ζούσαν στη Σπάρτη της Πισιδίας (κοντά στη σημερινή Αττάλεια), ο κ. Γεγκαγιάν άρχισε να αναζητά τη λίστα με τα ονόματα των αρμένιων ασφαλισμένων και μετά την υποβολή συλλογικών αγωγών και την αλλαγή του πολιτειακού νόμου της Καλιφόρνιας περί παραγραφής κατάφερε να πείσει την εταιρεία να ανοίξει τα αρχεία της και κατʼ επέκταση το δρόμο για την οικονομική και ηθική δικαίωση των 2.300 κληρονόμων τους.
Η λίστα όμως δεν περιείχε ονόματα μόνο αρμενίων αλλά και ελλήνων ασφαλισμένων. “Η γυναίκα μου είναι από την Κύπρο και τα ελληνικά μού είναι οικεία. Όταν είδα λοιπόν τα ονόματα, διαπίστωσα ότι πολλά από αυτά είναι ελληνικά. Και ό,τι ισχύει για τους Αρμένιους ισχύει φυσικά και για τους Έλληνες”, εξηγεί ο ίδιος στη “Μ”. Κατόπιν τούτου η New York Life ερεύνησε τα αρχεία της, για να εντοπίσει όλα τα ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής που εκδόθηκαν σε Έλληνες στην Οθωμανική αυτοκρατορία πριν από το 1915, καταλήγοντας στη λίστα με τα 1.031 ονόματα ασφαλισμένων που δημοσιεύει σήμερα η “Μ”.

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΑΙΤΗΣΕΩΝ

Όπως αποκάλυψε στη “Μ” ο κ. Γεγκαγιάν, ήδη οι αιτήσεις για την καταβολή αποζημίωσης ξεπερνούν τον αριθμό των ασφαλιστηρίων συμβολαίων και αγγίζουν τις 1.500. “Αυτό είναι φυσιολογικό για πολλούς λόγους. Σε πολλά συμβόλαια οι δικαιούχοι κληρονόμοι είναι περισσότεροι του ενός, ενώ υπάρχουν και συνωνυμίες. Όλα αυτά πρέπει να ξεκαθαριστούν και την αξιολόγηση έχει αναλάβει τριμελής επιτροπή αποτελούμενη από διαπρεπείς Έλληνες, η οποία θα αποφανθεί. Οι αποφάσεις της είναι δεσμευτικές για την εταιρεία”.

Μάλιστα η καταβολή των χρημάτων στους τελικούς δικαιούχους θα γίνει άμεσα. “Η διαδικασία θα είναι πολύ γρήγορη. Υπολογίζω ότι μέσα σε 60 ημέρες μετά την παρέλευση της προθεσμίας της 31ης Μαρτίου, δηλαδή προς τα τέλη Μαΐου, θα έχουν δοθεί τα χρήματα”.

Όσο για το ύψος των παροχών που μπορούν να ελπίζουν ότι θα λάβουν οι απόγονοι των ελλήνων ασφαλισμένων, αυτό εξαρτάται φυσικά, όπως εξηγεί ο κ. Γεγκαγιάν, από πολλούς παράγοντες, όπως ο αριθμός των δικαιούχων και φυσικά το ύψος των καταβολών. “Υπολογίζω πάντως ότι θα είναι πάνω από τα 7.000 δολάρια κατά μέσο όρο ανά ασφαλιστήριο συμβόλαιο που προέκυψε στην περίπτωση των Αρμενίων, διότι οι Έλληνες ήταν πιο σημαντική κοινότητα. Οι έλληνες ασφαλισμένοι ήταν εύποροι κάτοικοι της Σμύρνης και της Κωνσταντινούπολης και όχι χωρικοί που ζούσαν στην Ανατολία, όπως οι Αρμένιοι. Το ποσό των 15 εκατ. δολ. είναι πάντως υπεραρκετό, για να καλύψει τις αιτήσεις”.
Ο κ. Γεγκαγιάν παραδέχεται όμως ότι και η ίδια η ασφαλιστική εταιρεία επέδειξε πνεύμα συνεννόησης και συνεργασίας. “Είναι προς τιμήν τους ότι κράτησαν ανέπαφα τα αρχεία όλα αυτά τα χρόνια. Θα μπορούσαν κάλλιστα να τα έχουν καταστρέψει, χωρίς κανείς να μπορεί να πει τίποτα”.

--------------------------------------------------------------------------------

Η επόμενη μεγάλη
υπόθεση του
αρμένιου δικηγόρου


Το δικηγορικό γραφείο του Βαρτκές Γεγκαγιάν ήδη μελετά έναν άλλο, αντίστοιχο φάκελο ελληνικού ενδιαφέροντος

Πρόκειται για τα ασφαλιστήρια συμβόλαια που είχαν συνάψει, αυτή τη φορά με γαλλικές και βρετανικές ασφαλιστικές εταιρείες, εύποροι έλληνες έμποροι της Σμύρνης, που είδαν τις περιουσίες τους να χάνονται μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. “Μέσα στους επόμενους δύο με τρεις μήνες θα μπορώ να πω περισσότερα για την υπόθεση των ασφαλιστηρίων πυρκαγιάς με ασφαλισμένους Έλληνες της Σμύρνης. Ήδη με έχουν προσεγγίσει πέντε-έξι Έλληνες, που είναι απόγονοι ασφαλισμένων, και το γραφείο μας είναι ήδη σε επαφή με μία ευρωπαϊκή ασφαλιστική εταιρεία για την υπόθεση”, αποκάλυψε ο ίδιος στη “Μ”. Ο κ. Γεγκαγιάν προσθέτει ότι μένει να ξεκαθαριστούν αρκετά νομικά ζητήματα, όμως, εάν οι εταιρείες αρνηθούν να συνεργαστούν, “εμείς θα ακολουθήσουμε την ίδια οδό, ασκώντας αγωγή στο ίδιο δικαστήριο που μας δικαίωσε στην πρώτη υπόθεση”.

--------------------------------------------------------------------------------

9+1 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗΡΙΩΝ

1. Τι είναι το Πρόγραμμα Ελληνικών Ασφαλιστηρίων Συμβολαίων Ζωής;

To Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από την εταιρεία ασφαλίσεων ζωής New York Life, για να ενθαρρύνει την υποβολή αξιώσεων για παροχές σύμφωνα με συγκεκριμένα ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής που εκδόθηκαν με αρχή το 1882 στην Οθωμανική αυτοκρατορία για άτομα ελληνικής καταγωγής (τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Συμβόλαια).

2. Ποιος μπορεί να υποβάλει αξίωση για παροχές σύμφωνα με το Πρόγραμμα;

Οποιοδήποτε άτομο μπορεί να αποδείξει ότι είναι απόγονος/απόγονη ενός ατόμου που ασφαλίστηκε σύμφωνα με οποιοδήποτε από τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Συμβόλαια μπορεί να υποβάλει αξίωση για παροχές.

3. Τι είναι τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Συμβόλαια;

Τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Συμβόλαια είναι ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής τα οποία: (i) εκδόθηκαν από την ασφαλιστική εταιρεία New York Life Insurance Company κάποια στιγμή μετά το 1882, (ii) ασφάλισαν τη ζωή κάποιου ατόμου ελληνικής καταγωγής που ζούσε στην Οθωμανική αυτοκρατορία, (iii) ίσχυαν μετά το 1914 και (iv) δεν έχουν εξοφληθεί με οποιαδήποτε μορφή, συμπεριλαμβανομένης της πληρωμής παροχών θανάτου, της αξίας εξαγοράς, της αξίας σε μετρητά ή της καταβολής του ασφαλίσματος μετά το τέλος της περιόδου.

4. Υπάρχουν προθεσμίες για την υποβολή αξίωσης;

Ναι. Οποιοδήποτε άτομο μπορεί να αποδείξει ότι είναι απόγονος/απόγονη ενός ατόμου που ασφαλίστηκε σύμφωνα με ένα από τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Συμβόλαια πρέπει να υποβάλει ένα συμπληρωμένο έντυπο αξίωσης στο Greek Life Insurance Claim Board (Συμβούλιο Εξέτασης Αξιώσεων σε σχέση με τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Ζωής) με ταχυδρομική σφραγίδα ή ημερομηνία αποστολής e-mail όχι μεταγενέστερη από την 31η Μαρτίου 2009.

5. Πώς μπορώ να υποβάλω αξίωση;

Πρέπει να αποστείλετε ένα συμπληρωμένο έντυπο αξίωσης ταχυδρομικώς ή με e-mail. Τα έντυπα αξίωσης πρέπει να υποβληθούν στο Greek Life Insurance Claim Board (Συμβούλιο Εξέτασης Αξιώσεων σε σχέση με τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Ζωής) ταχυδρομικώς ή μέσω διαδικτύου. Για αποστολή ταχυδρομικώς: Αποστείλετε τo συμπληρωμένο έντυπο αξίωσης στο Greek Life Insurance Claim Board, c/o The Garden City Group, Inc., P.O. Box 9272, Dublin, OH 43017-4672.
Για αποστολή μέσω Internet: Αποστείλετε με e-mail τo συμπληρωμένο έντυπο αξίωσης στην ηλεκτρονική διεύθυνση questions@greekinsuranceclaims.com.

6. Εάν η υποβολή είναι εκπρόθεσμη;

Οι αξιώσεις που θα ταχυδρομηθούν ή θα αποσταλούν με e-mail μετά τις 31 Μαρτίου 2009 δεν θα ληφθούν υπόψη από το Συμβούλιο Εξέτασης Αξιώσεων σε σχέση με τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Ζωής και δεν θα δικαιούνται καμία παροχή.

7. Ποιος θα αποφασίσει αν η αξίωση θα πληρωθεί ή όχι;

Το Συμβούλιο Εξέτασης Αξιώσεων σε σχέση με τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Ζωής, που αποτελείται από τρεις Ελληνοαμερικανούς οι οποίοι προσφέρθηκαν εθελοντικά να θητεύσουν στο Συμβούλιο, θα αποφασίσει για το ποιες αξιώσεις θα πληρωθούν. Το Συμβούλιο θα εξετάσει όλα τα στοιχεία που υποβάλλονται σε υποστήριξη μιας αξίωσης και ενδέχεται να επικοινωνήσει με το άτομο που υποβάλλει την αξίωση, για να ζητήσει πρόσθετα στοιχεία.

8. Ποια στοιχεία πρέπει να υποβληθούν μαζί με την αξίωση;

Για να ληφθεί υπόψη η αξίωσή σας, πρέπει να υποβάλετε το έντυπο αξίωσης και κάποια αποδεικτικά στοιχεία για την οικογενειακή σχέση σας με ένα άτομο που ασφαλίστηκε σύμφωνα με ένα από τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Συμβόλαια. Το Συμβούλιο Εξέτασης Αξιώσεων ενδέχεται να ζητήσει πρόσθετα στοιχεία από το άτομο που υποβάλλει την αξίωση. Εάν έχετε τυχόν ερωτήσεις, μπορείτε να τηλεφωνήσετε για περαιτέρω πληροφορίες στις Ηνωμένες Πολιτείες στο 1-888-922-2973 Δευτέρα-Παρασκευή από τις 9 π.μ. έως τις 5 μ.μ. και στην Ελλάδα στο 00 800 33 311144 Δευτέρα-Παρασκευή από τις 9 π.μ. έως τις 5 μ.μ.

8. Με ποιον τρόπο θα πληρωθούν οι παροχές του ασφαλιστήριου συμβολαίου;
Αφού το Συμβούλιο Εξέτασης Αξιώσεων εγκρίνει μία αξίωση, η απόφαση θα είναι οριστική. Τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Συμβόλαια αποτιμώνται σε γαλλικά φράγκα ή σε λίρες Αγγλίας. Τα έσοδα από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο θα μετατραπούν σε δολάρια ΗΠΑ.

9. Πότε θα πληρωθούν οι παροχές του ασφαλιστήριου συμβολαίου;

Οι παροχές του ασφαλιστήριου συμβολαίου θα καταβληθούν κάποια στιγμή μετά τις 31 Μαρτίου 2009, αφού εξεταστούν όλες οι αξιώσεις.

10. Πού μπορώ να βρω περισσότερες πληροφορίες;

Στην ειδική ιστοσελίδα http://www.greekinsuranceclaims.com/ οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την υπόθεση μαζί με το έντυπο αξίωσης. Μπορούν επίσης για τον ίδιο λόγο να καλούν στο τηλ. 00 800 33 311144 ή να αποστείλουν τις ερωτήσεις τους με e-mail στην ηλεκτρονική διεύθυνση questions@greekinsuranceclaims.com

ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΒΟΛΗ ΜΙΑΣ ΑΞΙΩΣΗΣ

Αν μπορείτε να αποδείξετε ότι είστε απόγονος/απόγονη ενός ατόμου που ασφαλίστηκε σύμφωνα με τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Συμβόλαια, μπορεί να έχετε δικαίωμα για παροχές σύμφωνα με αυτό το Πρόγραμμα.

Βήματα για την υποβολή μιας αξίωσης:

1. Εξετάστε τον κατάλογο που περιέχει τα άτομα που ασφαλίστηκαν σύμφωνα με τα Ελληνικά Ασφαλιστήρια Συμβόλαια.

2. Προσδιορίστε αν συνδέεστε με κάποιο άτομο που περιέχεται στον κατάλογο.

3. Συμπληρώστε το έντυπο αξίωσης (επισυνάπτεται παρακάτω), αν είστε απόγονος/απόγονη κάποιου ατόμου που περιέχεται στον κατάλογο.

4. Ακολουθήστε τις οδηγίες για υποβολή του συμπληρωμένου εντύπου αξίωσης είτε ταχυδρομικώς είτε μέσω Internet μέχρι τις 31 Μαρτίου 2009.

Ελληνες και Τούρκοι έφηβοι συνάπτουν φιλίες - Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


kathimerini.gr
Hμερομηνία δημοσίευσης: 27-03-09

Της Ιωαννας Φωτιαδη

«Η Μπέστε είναι πλέον μια από τις καλύτερές μου φίλες» λέει στην «Κ» η Δήμητρα, μαθήτρια της πρώτης Λυκείου στη Λεόντειο Πατησίων, αναφερόμενη σε μια συνομήλική της κοπέλα που ζει από την άλλη... πλευρά του Αιγαίου. Μαζί με άλλους 12 συμμαθητές της, η Δήμητρα συμμετείχε στην ανταλλαγή μαθητών μεταξύ του σχολείου της και του γαλλοτουρκικού σχολείου Saint Benoit της Κωνσταντινούπολης. «Στην αρχή ήμουν διστακτική» ομολογεί. «Ο «πάγος», όμως, έσπασε στο πρώτο τηλεφώνημα και διαισθάνθηκα ότι η γνωριμία μας θα ήταν μια μοναδική εμπειρία».

Η συνύπαρξη δικαίωσε τελικά την αρχική εκτίμηση της Δήμητρας. «Την πρώτη μέρα που πήγαμε στο τουρκικό σχολείο, οι μαθητές μού είπαν έκπληκτοι: «Κυρία, οι Τούρκοι δεν είναι έτσι όπως τους φανταζόμαστε»» περιγράφει η καθηγήτρια Ειρήνη Κατσάνη.

«Είχα ταξιδέψει και στο παρελθόν στην Ελλάδα, αυτή τη φορά, όμως, καθώς έζησα μέσα σε μια ελληνική οικογένεια αναγνώρισα όσα μας ενώνουν» υπογραμμίζει ο 15χρονος Φατίν από την Κωνσταντινούπολη, που τον Ιανουάριο φιλοξενήθηκε από την οικογένεια του Βασίλη και τον Μάρτιο ανταπέδωσε τη φιλοξενία στον Βασίλη, τον Κυριάκο και τον Παναγιώτη.

«Μας αρέσει...»

Ποια είναι λοιπόν τα κοινά μας; «Ελληνες και Τούρκοι μας αρέσει να μοιραζόμαστε πράγματα, να φλυαρούμε, να τρώμε» σημειώνει η Δήμητρα. «Το ούζο σας μοιάζει με τη ρακή μας» προσθέτει ο Φατίν, «είχα πολλά cds με ελληνική μουσική, τώρα ξέρω και να χορεύω». «Ασος» στο μανίκι της ελληνοτουρκικής προσέγγισης αναδεικνύεται το... τάβλι. «Παίζαμε παντού, στον δρόμο, σε καφετέριες, στο σπίτι, οργανώσαμε «ολυμπιάδες» ταβλιού σε Αθήνα και Κωνσταντινούπολη» λέει γελώντας ο Φατίν. «Γίναμε γρήγορα μια μεγάλη παρέα και γυρίζαμε παντού» διηγείται η Δήμητρα. «Μιλούσαμε αγγλικά ή γαλλικά κατά περίσταση. Αλλά αυτό δεν μας δυσκόλεψε καθόλου στη συνεννόηση».

Η απόπειρα... επικοινωνίας των δύο σχολείων ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια. Οι αδελφοποιήσεις σχολείων είναι πλέον κοινός τόπος σε όλη την επικράτεια. Ωστόσο, κανείς μέχρι πρότινος δεν είχε σχεδιάσει μια παρόμοια δραστηριότητα με τη γείτονα χώρα. «Η πρωτοβουλία προήλθε από τον διευθυντή μας, Luc Vogin, που είναι Γάλλος και ενθαρρύνει πολύ τα διαπολιτισμικά προγράμματα, ωστόσο είχε πολλή αγωνία για την εξέλιξη αυτής της ανταλλαγής» λέει στην «Κ» η Ανθή Μάρα, καθηγήτρια στο γαλλοτουρκικό σχολείο. «Με αφορμή την «εβδομάδα ειρήνης» το 2005 προσκαλέσαμε δειλά την «ελληνική αντιπροσωπεία»». Η επίσκεψη συνοδεύεται με ανάμεικτα συναισθήματα. «Μας ξενάγησαν στην Τροία και εκεί κλήθηκα να απαγγείλω Ομηρο από το πρωτότυπο» λέει στην «Κ» ο καθηγητής του ελληνικού σχολείου Νίκος Νούλας. «Επέλεξα το χωρίο από την Ιλιάδα με τον Διομήδη και τον Γλαύκο, που αν και αντίπαλοι αρνούνται να μονομαχήσουν όταν ανακαλύπτουν την παλιά τους φιλία που είχε προκύψει από φιλοξενία. Ηταν μια συγκλονιστική στιγμή που δεν θα ξεχάσω».

Εξελίσσεται σε... θεσμό

Η πρώτη επαφή μαθητών και καθηγητών αποδεικνύεται επιτυχής και η ανταλλαγή εξελίσσεται σε... θεσμό. «Οταν γίνονται ανταλλαγές με άλλα ευρωπαϊκά σχολεία, καλούμαστε πάντοτε να διαμεσολαβούμε για να δημιουργηθούν σχέσεις μεταξύ των παιδιών, καθώς οι Βορειοευρωπαίοι είναι κλειστοί και συγκρατημένοι από ιδιοσυγκρασία» σχολιάζει η κ. Κατσάνη. «Με τους Τούρκους, όμως, οι μαθητές μας «κολλάνε» αμέσως και έχουμε όλοι την αίσθηση ότι οι φιλίες που δημιουργούνται δεν είναι επιφανειακές, αφού διατηρούνται και μετά το τέλος του ταξιδιού». Τον ενθουσιασμό των παιδιών φαίνεται όμως ότι δεν συμμερίζονται εξ αρχής οι γονείς. «Εκδηλώνεται μεγαλύτερο ενδιαφέρον συμμετοχής στην ανταλλαγή με το τουρκικό σχολείο απ' ό,τι με ευρωπαϊκά σχολεία» υπογραμμίζει ο κ. Νούλας «απλώς, συχνά οι γονείς διστάζουν να στείλουν τα παιδιά στην Τουρκία, αφού φαντάζονται τα χειρότερα δυνατά σενάρια». Στα καταστροφολογικά σενάρια των ενηλίκων έρχονται ως απάντηση τα ελπιδοφόρα σχέδια των εφήβων. «Περιμένω πώς και πώς το καλοκαίρι» εξομολογείται ο Φατίν «τον Αύγουστο θα πάμε όλη η παρέα διακοπές στο νησί της Μάμα Μία. Δεν είναι τέλειο;».

Μετανάστες κατά του εγκλήματος - Αλλοδαποί στην ΕΛ.ΑΣ. - ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ


Αποτελεσματικό το πρόγραμμα σε Βρετανία, ΗΠΑ, Αυστρία

Παρασκευή, 27.03.09

Την πρόσληψη μεταναστών στην ΕΛ.ΑΣ., προκειμένου να περιοριστούν τα κρούσματα εγκληματικότητας με δράστες ή στόχους αλλοδαπούς και οι αιτίες που τα προκαλούν, μελετούν οι επιτελείς της λεωφόρου Κατεχάκη. Στόχος η δημιουργία ειδικής ομάδας για την άντληση πληροφοριών αλλά και την επέμβαση σε περιοχές που θεωρούνται «άβατο».

Συνεργάτες του υφυπουργού Εσωτερικών, αρμόδιου για τη Δημόσια Τάξη, κ. Χρήστου Μαρκογιαννάκη επιβεβαίωσαν στον ΕΤ ότι το θέμα εξετάζεται σοβαρά, ενώ εισήγηση να ενταχθούν αλλοδαποί στο αστυνομικό προσωπικό της χώρας μας, κατά τα πρότυπα άλλων ευρωπαϊκών κρατών και ιδίως της Βρετανίας και των ΗΠΑ, έχει καταθέσει παλαιότερα, σύμφωνα με πληροφορίες, και ο διπλωματικός σύμβουλος του πρωθυπουργού κ. Κώστας Μπίτσιος.

Δεν είναι η πρώτη φορά που τίθεται επί τάπητος η πιθανότητα ένταξης αλλοδαπών στην ΕΛ.ΑΣ. Ηδη από τις 30 Νοεμβρίου 2005, στο πλαίσιο ημερίδας με θέμα «Αλλοδαποί στον τόπο μας», ο τότε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων κ. Δημήτρης Κυριαζίδης είχε επισημάνει: «Πρόκειται για ένα θέμα ταμπού για την ΕΛ.ΑΣ., το οποίο έχει τεθεί και υπηρεσιακά, αλλά δεν έχουν ληφθεί αποφάσεις. Σε άλλες αστυνομίες υπάρχει η δυνατότητα ένταξης και αλλοδαπών στα αστυνομικά τμήματα, με διάφορες αρμοδιότητες. Εδώ πρέπει να δούμε πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε αμέσως σε αστυνομικά καθήκοντα πολίτες τρίτων χωρών, διότι τα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στη χώρα μας και αποκτούν την ελληνική υπηκοότητα δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να τα αποκλείσει από τις πανελλήνιες εξετάσεις και να απαγορεύσει έτσι την πρόσληψή τους στην Αστυνομία».

Σχετική εισήγηση έχουν κάνει, κατά πληροφορίες, και οι αξιωματικοί της Σκότλαντ Γιαρντ που βρέθηκαν στην Αθήνα για να μεταφέρουν την εμπειρία τους. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι μιλώντας σε εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν το Ελληνικό Ιδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) και η Βρετανική Πρεσβεία στην Αθήνα τον περασμένο Μάιο, ο πρώην αρχηγός της Βρετανικής Μητροπολιτικής Αστυνομίας σερ Ιαν Μπλερ είχε επισημάνει τα οφέλη από την αξιοποίηση των μεταναστών στην υπηρεσία του: «Το 2001-02 κάτι παραπάνω από το 5% των καταταγέντων στο Σώμα προέρχονταν από μειονότητες. Το 2007-08 το ποσοστό αυτό είχε αυξηθεί στο 21%. Στην πραγματικότητα, είμαστε τώρα ο μεγαλύτερος εργοδότης μειονοτήτων στο Λονδίνο… Το φυλετικό έγκλημα και το έγκλημα μίσους μειώθηκαν κατά 14% πέρσι στο Λονδίνο». Η Σκότλαντ Γιαρντ διαθέτει σήμερα περί τους 1.200 μετανάστες αστυνομικούς και στόχος της είναι να πενταπλασιαστεί ο αριθμός αυτός έως το 2010. Επίσης, έχει δημιουργήσει υποστηρικτικούς μηχανισμούς που απαρτίζονται κυρίως από μετανάστες (Μονάδες Ασφάλειας Κοινότητας σε όλες τις γωνιές του Λονδίνου, ανεξάρτητες συμβουλευτικές ομάδες, όπως το Μουσουλμανικό Φόρουμ Ασφαλείας).

«Τουλάχιστον ένας αλλοδαπός αστυνομικός σε κάθε αστυνομικό τμήμα» έγινε πρόσφατα και το σλόγκαν της αυστριακής κυβέρνησης για τη βιεννέζικη αστυνομία.

Το μέτρο έχει μακρά ιστορία στις ΗΠΑ. Σήμερα περίπου 46.000 αστυνομικοί, δηλαδή το 6% της συνολικής δύναμης, υπολογίζεται ότι έχουν γεννηθεί εκτός συνόρων. Ειδικά στην πολυπολιτισμική Νέα Υόρκη οι Αρχές δίνουν έμφαση στην πρόσληψη αλλοδαπών οργάνων της τάξης (1/3 των αστυνομικών είναι αλλοδαποί). Μάλιστα, αξιωματικοί με καταγωγή από την Ασία, τη Λατινική Αμερική κ.α. έχουν επωμιστεί την επαφή με τις αντίστοιχες κοινότητες της πόλης, με στόχο να αυξήσουν την εμπιστοσύνη προς την Αστυνομία και να πείσουν τους μετανάστες να προχωρούν σε καταγγελίες για εγκλήματα που πέφτουν στην αντίληψή τους χωρίς να φοβούνται, αν είναι παράνομοι, ότι ενδέχεται να απελαθούν.

Ωστόσο, επιφυλάξεις για το κατά πόσον μπορεί να συμβεί κάτι ανάλογο στη χώρα μας διατυπώνουν κύκλοι προσκείμενοι στον υπουργό Εσωτερικών, κάνοντας λόγο για πρόβλημα αντισυνταγματικότητας. Οπως σημειώνουν, η πρόσληψη Πακιστανών και Αφγανών στην ΕΛ.ΑΣ. θα μπορούσε να λύσει αρκετά προβλήματα, αλλά δεν είναι εφικτή, καθώς δεν υπάρχουν ακόμα στις τάξεις των δύο κοινοτήτων άτομα με ελληνική υπηκοότητα.

ΡΟΖΑΚΟΣ ΜΑΡΙΟΣ

"Algiers" - Hedy Lamarr, Charles Boyer (1938) - Προτάθηκε για 4 Oscar (Video)

Ο Πέπε Λε Μόκο, ένας κλέφτης που το’ χει σκάσει από τη Γαλλία με λεία, κοσμήματα αμύθητης αξίας, ζει στην περίφημη γειτονιά του Κάσμπα στο Αλγέρι. Ένας Γάλλος αξιωματικός επιμένει ότι ο κλέφτης έχει συλληφθεί, ο επιθεωρητής Σλιμαν όμως ξέρει ότι δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα του. Ο Πέπε παρότι έχει δύναμη και ελευθερία στις γειτονιές που κινείται, εντούτοις νιώθει σαν φυλακισμένος μακριά από την πατρίδα του, ειδικά όταν γνωρίζει την γοητευτική παριζιάνα Γκάμπι, που του θυμίζει τις ομορφιές του Παρισιού, όπου δεν τολμά να επιστρέψει...
(arcadiagrp.gr)

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

Η ιστορία των κραχ - ΤΟ ΒΗΜΑ



Από τις τουλίπες στην Ολλανδία του 17ου αιώνα, τις «φούσκες» στη Γαλλία και στη Βρετανία του 1720 και το Μεγάλο Κραχ του 1929 ως τις μετοχές του Nasdaq και της Σοφοκλέους του 2000-2001

ΤΑΝΙΑ ΜΠΟΖΑΝΙΝΟΥ | Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2001

Ενα πρωινό του 1929 ο Τζόζεφ Κένεντι, πατέρας του δολοφονηθέντος προέδρου Τζον Φ. Κένεντι, άκουσε με έκπληξη τον λούστρο που του γυάλιζε τα παπούτσια να του δίνει μια «εμπιστευτική πληροφορία» για το χρηματιστήριο. Ο Κένεντι σκέφτηκε: «Αν ο λούστρος μου γνωρίζει περισσότερα από εμένα, κάτι δεν πάει καλά στη χρηματιστηριακή αγορά». Την ίδια ημέρα πούλησε όλες τις μετοχές του και έτσι απέφυγε τη χρεοκοπία στο περίφημο κραχ που ακολούθησε λίγο αργότερα.

Στις αρχές του 20ού αιώνα η νότια άκρη του Μανχάταν, εκεί όπου βρίσκεται η Γουόλ Στριτ, ήταν τόπος συγκέντρωσης μάλλον περιθωριακών τύπων που ρισκάριζαν τα χρήματά τους στην αγοραπωλησία μετοχών. Το κοινό, εκτός από μερικούς νεόπλουτους, αδιαφορούσε για τις μετοχές. Ενδεικτικό είναι ότι, όταν το 1896 ο Τσαρλς Ντόου εισήγαγε τον δείκτη Dow Jones, τα κύρια άρθρα των εφημερίδων αναφέρονταν στις τιμές του χρυσού και του ασημιού αγνοώντας τον δείκτη που συχνά μονοπωλεί τα σημερινά πρωτοσέλιδα. Στη δεκαετία του '20 όμως πολλά αμερικανικά νοικοκυριά ανακάλυψαν το χρηματιστήριο, το οποίο τότε ακόμη λειτουργούσε στο πεζοδρόμιο.

Η δεκαετία είχε ξεκινήσει δυσοίωνα: μια βόμβα είχε εκραγεί μπροστά στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης σκοτώνοντας 30 άτομα. Ο υπεύθυνος για τη βομβιστική επίθεση δεν βρέθηκε ποτέ (οι εφημερίδες κατηγόρησαν τους μπολσεβίκους και τους αναρχικούς) αλλά έγινε αιτία για να μετακομίσει, την επόμενη χρονιά, το χρηματιστήριο στο κτίριο της Γουόλ Στριτ όπου στεγάζεται ως σήμερα. Το 1924 το βιβλίο Οι μετοχές ως μακροχρόνια επένδυση του νεοϋορκέζου τραπεζίτη Εντγκαρ Λόρεν Σμιθ ενίσχυσε το ενδιαφέρον του κοινού για τις μετοχές. Ως το 1929 περισσότερες από ένα εκατομμύριο αμερικανικές οικογένειες είχαν μετοχές. Το ζοφερό 1929

Το κραχ του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο του 1929, γνωστό ως Μεγάλο Κραχ, ακολούθησε την περίοδο ανόδου και ευφορίας που είχε ξεκινήσει στα μέσα της δεκαετίας και είχε κορυφωθεί τον Αύγουστο του 1929. Οι τιμές των μετοχών έπεφταν από τον Σεπτέμβριο, αλλά η πτώση τους άρχισε να γίνεται απότομη στις 18 Οκτωβρίου. Πραγματικός πανικός κατέλαβε τους επενδυτές στις 24 Οκτωβρίου, ημέρα κατά την οποία πωλήθηκαν περίπου 13 εκατ. μετοχές (αριθμός ρεκόρ για την εποχή). Υστερα από εκείνη τη «Μαύρη Πέμπτη», ακολούθησαν μια «Μαύρη Δευτέρα» και μια «Μαύρη Τρίτη», κατά την οποία κινήθηκαν 16 εκατ. μετοχές και το χρηματιστήριο κατέρρευσε. Τη «βουτιά» του δείκτη μιμήθηκαν αρκετοί κατεστραμμένοι επιχειρηματίες, οι οποίοι αυτοκτόνησαν πηδώντας από τα παράθυρα των ουρανοξυστών που στέγαζαν τα γραφεία τους.

Τους μήνες πριν από εκείνη την αποφράδα «Μαύρη Τρίτη» 29 Οκτωβρίου 1929 οι πιο δημοφιλείς προσωπικότητες στις ΗΠΑ ήταν οι τραπεζίτες, οι χρηματιστές και οι οικονομολόγοι που συντηρούσαν την ευφορία και καλλιεργούσαν την εντύπωση ότι το χρηματιστήριο θα βρισκόταν σε μόνιμη άνοδο. Οσοι προειδοποιούσαν για τους κινδύνους αποκαλούνταν «Κασσάνδρες» και ελάχιστοι τους έδιναν σημασία. Μετά το Μεγάλο Κραχ οι ρόλοι αντιστράφηκαν: οι «Κασσάνδρες» έγιναν προφήτες και πολλοί πλούσιοι έγιναν φτωχοί μέσα σε μία ημέρα.

Η πτώση συνεχίστηκε σταθερά για χρόνια και οι μετοχές έχασαν ως και το 90% της αξίας τους. Το κραχ του 1929 έχει μείνει τόσο βαθιά εντυπωμένο στη συλλογική μνήμη εν μέρει επειδή επέσπευσε τη Μεγάλη Υφεση που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και έπληξε για μία δεκαετία όλες τις βιομηχανοποιημένες χώρες. Την καταστροφή των μεμονωμένων επενδυτών ακολούθησαν η πτώχευση τραπεζών και η μείωση της ζήτησης για αγαθά ­ άρα και της παραγωγής ­ σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην Ελλάδα η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου ένιωσε για τα καλά τις επιπτώσεις από το κραχ: η ελληνική οικονομία επλήγη επειδή βασιζόταν στις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων, για τα οποία μειώθηκε η ζήτηση, και στα εμβάσματα των μεταναστών, τα οποία άρχισαν να στραγγίζουν.

Ωστόσο το κραχ του 1929 είχε, σύμφωνα με τον οικονομολόγο Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ, μια «θεραπευτική» επίπτωση: έμεινε με ξεχωριστό τρόπο στη μνήμη του κόσμου και έτσι τις επόμενες δεκαετίες οι αγορές τίτλων χαρακτηρίστηκαν από τάξη. Χρειάστηκαν όμως 25 χρόνια για να ξαναπάρουν οι μετοχές την αξία που είχαν πριν από το κραχ: μόνο το 1954 κατάφερε ο Dow Jones να φθάσει στα επίπεδα του φθινοπώρου του 1929 ­ ενώ μετά τη «Μαύρη Δευτέρα» του 1987 χρειάστηκαν μόλις δύο χρόνια για να σκαρφαλώσει ξανά η τιμή πολλών μετοχών στα προ του κραχ επίπεδα. Η «φούσκα της Ν. Θάλασσας»

Οπως ο Τζόζεφ Κένεντι αποδείχθηκε εξαιρετικά διορατικός το 1929, έτσι και ο μεγάλος επιστήμων Ισαάκ Νεύτων προέβλεψε το 1720 ότι θα έσπαγε η «φούσκα» της Εταιρείας της Νότιας Θάλασσας (South Sea Company) και πούλησε εγκαίρως τις μετοχές του αποκομίζοντας το σημαντικό για την εποχή κέρδος των 7.000 στερλινών. Σύντομα όμως καταλήφθηκε από μια «παράλογη έξαψη», όπως την περιέγραψε, και επανατοποθέτησε τα χρήματά του στις ίδιες μετοχές. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει 20.000 στερλίνες όταν τελικώς η «φούσκα» έσκασε. Ετσι ο εφευρέτης του νόμου της βαρύτητας «ανακάλύψε» με τον χειρότερο τρόπο τους νόμους του χρηματιστηρίου.

Η Εταιρεία της Νότιας Θάλασσας ιδρύθηκε το 1711 για να επιδοθεί στο εμπόριο, κυρίως σκλάβων, με τη Λατινική Αμερική. Οι μετοχές της άρχισαν να γίνονται ανάρπαστες επειδή οι επενδυτές πίστευαν ότι η εταιρεία θα εξασφάλιζε το μονοπώλιο στο εμπόριο με τη Λατινική Αμερική. Τελικώς η συμφωνία που υπεγράφη με την Ισπανία, η οποία ήλεγχε τότε την ήπειρο, ήταν πολύ λιγότερο ευνοϊκή από τις προσδοκίες: η Μαδρίτη επέβαλε φόρο στο εμπόριο σκλάβων και επέτρεψε στην εταιρεία να στέλνει μόνο ένα πλοίο τον χρόνο στη Λατινική Αμερική. Η επιτυχία του πρώτου ταξιδιού, το 1717, ήταν μέτρια αλλά η εμπιστοσύνη προς την εταιρεία ενισχύθηκε όταν την ανέλαβε προσωπικά ο βασιλιάς Γεώργιος Α' της Βρετανίας.

Η αξία των μετοχών της συνέχισε να ανεβαίνει και η επιτυχία της γέννησε άλλες 100 εταιρείες, οι οποίες ήλπιζαν ότι θα επωφελούνταν από την ανοδική πορεία των τιμών. Πολλές από τις εταιρείες αυτές πουλούσαν «αέρα κοπανιστό» ­ ήταν λ.χ. εταιρείες ασφάλισης αλόγων ή κατασκευής νοσοκομείων για την ανατροφή νόθων παιδιών. Το 1720 η κυβέρνηση ψήφισε τον «Νόμο της Φούσκας» προκειμένου να βάλει τέρμα σε αυτή την κατάσταση, όχι τόσο για να προστατεύσει τους αφελείς όσο για να εξασφαλίσει το κερδοσκοπικό μονοπώλιο της Εταιρείας της Νότιας Θάλασσας. Οι μετοχές της τελευταίας συνέχισαν να ανεβαίνουν: από τις 128 στερλίνες τον Ιανουάριο του 1720 ξεπέρασαν τις 1.000 στερλίνες τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς.

Το τέλος δεν άργησε να έρθει. Αρχισε όταν τα ανώτατα στελέχη της εταιρείας πούλησαν τις μετοχές τους για να εκταμιεύσουν τα κέρδη τους και κορυφώθηκε στο τέλος του 1720, όταν οι μετοχές άξιζαν μόλις 124 στερλίνες. Οι αγανακτισμένοι επενδυτές έκαναν δημόσιες συγκεντρώσεις και ζητούσαν την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων της Εταιρείας της Νότιας Θάλασσας. Αλλά όπως παρατήρησε πολύ εύστοχα έναν αιώνα αργότερα ο Τσαρλς Μακ Κέι, συγγραφέας του βιβλίου Ασυνήθιστες λαϊκές πλάνες και η τρέλα των μαζών, «κανείς δεν φαντάστηκε ότι το ίδιο το έθνος ήταν τόσο ένοχο όσο η εταιρεία. Κανείς δεν κατηγόρησε την ευπιστία και τη φιλαργυρία του λαού, την ταπεινωτική λατρεία του κέρδους». Το κόλπο του «Μισισιπή»

Οι βρετανοί επενδυτές της Εταιρείας της Νότιας Θάλασσας είχαν παρασυρθεί από τον πυρετό του κέρδους παραβλέποντας το ουσιαστικότερο στοιχείο: ότι η εταιρεία δεν εξασφάλισε το πολυπόθητο μονοπώλιο στο εμπόριο με τη Λατινική Αμερική. Και ας είχε προηγηθεί, λίγους μήνες νωρίτερα, η ίδια σχεδόν ιστορία στην άλλη πλευρά της Μάγχης. Το 1716 ο Σκωτσέζος Τζον Λο εξασφάλισε από το παλάτι της Γαλλίας την έγκριση να ιδρύσει μια τράπεζα και να εκδίδει τραπεζογραμμάτια. Το μόνο που έλειπε ήταν μια πηγή εσόδων σε σκληρό νόμισμα η οποία θα στήριζε την έκδοση των τραπεζογραμματίων.

Η πηγή βρέθηκε: ήταν η εταιρεία Mississippi, που αργότερα μετονομάστηκε σε Compagnie des Indes. Η εταιρεία αυτή υποτίθεται ότι θα αποκτούσε τα αποθέματα χρυσού που υπήρχαν στην αμερικανική Πολιτεία της Λουιζιάνας. Αποδείξεις για την ύπαρξη χρυσού δεν υπήρχαν (ούτε έχει βρεθεί χρυσός ως σήμερα στη Λουιζιάνα), αλλά αυτά ήταν ψιλά γράμματα για τους φρενιασμένους επενδυτές εκείνης της εποχής. Οταν η εταιρεία εξέδωσε μετοχές, η ανταπόκριση ήταν τεράστια. Σκηνές αλλοφροσύνης διαδραματίζονταν στον δρόμο του Παρισιού όπου βρισκόταν το χρηματιστήριο και λέγεται ότι γυναίκες πουλούσαν ακόμη και το κορμί τους για να αποκτήσουν χρήματα για την αγορά μετοχών. Κανείς δεν φαινόταν να απασχολείται με το γεγονός ότι τα τραπεζογραμμάτια που εξέδιδε η τράπεζα στην οποία ανήκε η εταιρεία δεν υποστηρίζονταν από χρυσό αντίστοιχης αξίας. Τον Ιανουάριο του 1720 οι μετοχές της εταιρείας άξιζαν 36 φορές περισσότερο από την αρχική αξία τους, παρ' ότι ούτε κόκκος χρυσού δεν είχε βρεθεί στη Λουιζιάνα.

Τον καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, λίγους μήνες πριν από το σπάσιμο της «φούσκας της Νότιας Θάλασσας» στη γειτονική Βρετανία, ήρθε το αναπόφευκτο τέλος στη Γαλλία. Λέγεται ότι όλα ξεκίνησαν όταν ο πρίγκιπας Ντε Κοντί αποφάσισε να στείλει τα τραπεζογραμμάτιά του στην τράπεζα για να τα εξαργυρώσει σε χρυσό. Πολλοί θέλησαν να τον μιμηθούν, θεωρώντας ότι ήταν προτιμότερο να κρατούν στα χέρια τους χρυσό παρά χαρτιά. Για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών, η τράπεζα μοίρασε φτυάρια σε ζητιάνους για να περιφέρονται στους δρόμους του Παρισιού παριστάνοντας ότι αναχωρούσαν για τη Λουιζιάνα για την εξόρυξη χρυσού. Οταν ο κόσμος αντιλήφθηκε ότι οι χρυσοθήρες αυτοί παρέμειναν ζητιάνοι στο Παρίσι, ένα αγανακτισμένο πλήθος συγκεντρώθηκε έξω από τα γραφεία της τράπεζας. Δεκαπέντε άτομα έχασαν τη ζωή τους στις συμπλοκές που ξέσπασαν τον Ιούλιο του 1720, ώσπου βγήκε μια ανακοίνωση ότι όχι μόνο οι μετοχές αλλά ούτε και τα τραπεζογραμμάτια μπορούσαν να ανταλλαγούν με χρυσό. Ανθρωποι που πίστευαν ότι είχαν γίνει εκατομμυριούχοι βρέθηκαν ξαφνικά πάμφτωχοι. Την ίδια τύχη είχε και ο Λο, που πέθανε αδέκαρος στη Βενετία. Τουλιπομανία

Οι Γάλλοι και οι Βρετανοί δεν είχαν πάρει κανένα μάθημα από το πάθημα των Ολλανδών έναν αιώνα νωρίτερα, όταν η τιμή του βολβού της τουλίπας ανέβηκε στα ύψη, για να καταρρεύσει παρασύροντας μαζί της πολλές περιουσίες. Οι τουλίπες εισήχθησαν στην Ευρώπη από την Τουρκία γύρω στο 1550 και σύντομα αναδείχθηκαν σε δημοφιλές, αν και ακριβό, λουλούδι. Η ζήτηση για τουλίπες διαφόρων χρωμάτων ξεπέρασε την προσφορά και οι τιμές των βολβών σπάνιων ποικιλιών εκτινάχθηκαν στα ύψη.

Ως το 1610 ένας και μοναδικός βολβός κάποιας νέας ποικιλίας τουλίπας (υπάρχουν 160 ποικιλίες) ήταν αρκετός για να προικίσει μια νύφη. Βολβοί λέγεται ότι ανταλλάχθηκαν με άμαξες, ακόμη και με μια ολόκληρη ανθηρή ζυθοποιία. Η μανία κορυφώθηκε στην Ολλανδία το διάστημα 1633-1637. Ως τότε το χρηματιστήριο του Αμστερνταμ, που είχε ιδρυθεί στις αρχές του αιώνα και ήταν το πρώτο στην Ευρώπη, συγκέντρωνε σοβαρούς επενδυτές. Δεν άργησε όμως να γίνει ο χώρος στον οποίο σημειώθηκε η πρώτη μεγάλη έκρηξη κερδοσκοπίας στην ιστορία. Πριν από το 1633 το εμπόριο τουλίπας ήταν ένας τομέας για καλλιεργητές και ειδικούς, αλλά η σταθερή αύξηση των τιμών των βολβών παρακίνησε πολλές οικογένειες της μεσαίας και της εργατικής τάξης να κερδοσκοπήσουν στην αγορά αυτή.

Σπίτια, κτήματα και επιχειρήσεις πουλήθηκαν ή υποθηκεύτηκαν προκειμένου οι ιδιοκτήτες τους να εξοικονομήσουν χρήματα για να αγοράσουν βολβούς οι οποίοι μπορούσαν εύκολα να καλλιεργηθούν και να προσφέρουν ακόμη περισσότερους πολύτιμους βολβούς. Οι βολβοί αγοράζονταν και πωλούνταν αμέσως σε ακριβότερη τιμή, ξανά και ξανά, χωρίς καν να έχουν ξεμυτίσει από το χώμα. Το χρηματιστήριο του Αμστερνταμ δημιούργησε ειδικούς χώρους για την αγοραπωλησία τουλίπας και σύντομα το μιμήθηκαν και άλλες ολλανδικές πόλεις. Ολοι συμμετείχαν στην τουλιπομανία: καλλιτέχνες, αγρότες, ευγενείς, υπηρέτες και καπνοδοχοκαθαριστές. Το 1636 ένας βολβός τουλίπας κόστιζε ως και 4.600 φιορίνια, ενώ ένα πρόβατο μόλις 10 φιορίνια.

Το αναπόφευκτο κραχ σημειώθηκε τον Φεβρουάριο του 1637, όταν εκφράστηκαν οι πρώτες αμφιβολίες για το αν η τιμή των βολβών θα συνέχιζε να αυξάνεται. Σχεδόν εν μια νυκτί η τιμή τους κατέρρευσε, γιατί ξαφνικά όλοι ήθελαν να πουλήσουν και κανείς να αγοράσει. Πολλές ολλανδικές οικογένειες καταστράφηκαν και η οικονομία της χώρας εισήλθε σε περίοδο ύφεσης. Η «Μαύρη Δευτέρα»

Το καλοκαίρι του 1987 ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρίγκαν όρισε τον Αλαν Γκρίνσπαν διοικητή της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ. Μόλις δύο μήνες αφότου ανέλαβε τα καθήκοντά του, το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης έπεσε 23% και η 29η Οκτωβρίου 1987 έμεινε στην Ιστορία ως «Μαύρη Δευτέρα». Περιουσίες εξαφανίστηκαν και επαναλήφθηκαν οι σκηνές που σημειώνονται έξω από κάθε χαμένο χρηματιστήριο, μη εξαιρουμένης της Σοφοκλέους: ορισμένοι επενδυτές επιτέθηκαν στους χρηματιστές τους κατηγορώντας τους για τη ζημιά που υπέστησαν.

Η υστερία που εξαπλώθηκε σε όλα τα χρηματιστήρια του κόσμου (ο βρετανικός δείκτης FTSE έχασε 25% σε 48 ώρες) καλλιεργήθηκε και από τα δημοσιεύματα σοβαρών εφημερίδων, οι οποίες αμέσως μετά τη «Μαύρη Δευτέρα» άρχισαν να δημοσιεύουν γραφήματα με τις ομοιότητες μεταξύ των κραχ του 1929 και του 1987, ενώ επιφανείς οικονομολόγοι επιδίδονταν σε παρόμοιους παραλληλισμούς. Πολλοί προέβλεπαν ότι θα ακολουθούσε μεγάλη ύφεση, όπως το 1929. Διαψεύστηκαν.

Η διαφορά μεταξύ της «Μαύρης Δευτέρας» και του Μεγάλου Κραχ ήταν ότι στη δεκαετία του '80 η αμερικανική οικονομία αναπτυσσόταν ενώ στη δεκαετία του '20 συρρικνωνόταν. Οπως το τοποθέτησε πολύ γλαφυρά ένας από τους χρηματιστές της Γουόλ Στριτ, οι φόβοι του ότι θα ακολουθούσε περίοδος ύφεσης μετά τη «Μαύρη Δευτέρα» καθησυχάστηκαν όταν πετώντας επάνω από το Κλίβελαντ είδε τις υψικαμίνους των εργοστασίων να καπνίζουν. Η βεβαιότητά του ότι δεν θα ακολουθούσε ύφεση ενισχύθηκε όταν άνοιξε μια τοπική εφημερίδα του Κλίβελαντ και είδε ότι περιείχε 14 σελίδες με αγγελίες για ζήτηση εργατικών χεριών. Μόλις δύο χρόνια χρειάστηκαν για να καλύψουν οι περισσότεροι επενδυτές τις ζημιές τους. Στην πραγματικότητα η «Μαύρη Δευτέρα» είχε προβολή δυσανάλογη με τον πόνο που προκάλεσε.

Οι αιτίες του κραχ ήταν πολλές, αλλά η κυριότερη ήταν ότι η αγορά δεν είχε «διορθωθεί» επί έναν χρόνο και είχε διορθωθεί ελάχιστα τα προηγούμενα έξι χρόνια. Πριν από τη «Μαύρη Δευτέρα» πολλοί επενδυτές ανέμεναν από τις μετοχές τους μόνιμη απόδοση της τάξεως του 15%-20%. Το κραχ τούς δίδαξε «χρηματιστηριακό ρεαλισμό» και τους έκανε σοφότερους ­ ώσπου να ξεχαστεί το μάθημα και να έρθει μια νέα γενιά άπειρων επενδυτών.

Ανάμεσα στους χαμένους του 1987 ήταν και ο διάσημος χρηματιστής Τζορτζ Σόρος, ο οποίος είχε προβλέψει ότι επίκειτο κραχ αλλά το είχε τοποθετήσει στο Τόκιο (του οποίου το χρηματιστήριο επηρεάστηκε τελικώς λιγότερο από τα υπόλοιπα). Στους «κερδισμένους» αντιθέτως ανήκει ο κ. Γκρίνσπαν, του οποίου η φήμη ενισχύθηκε λόγω της επιτυχημένης παρέμβασής του για να αποσοβηθεί η κρίση. Οι τίγρεις της ΝΑ Ασίας

Η οικονομική κρίση της Νοτιοανατολικής Ασίας άρχισε τον Ιούλιο του 1997 με την υποτίμηση του μπατ, του νομίσματος της Ταϊλάνδης. Μετά την Ταϊλάνδη, οι λεγόμενες «ασιατικές τίγρεις», δηλαδή οι χώρες των οποίων οι οικονομίες ήταν ως τότε εξαιρετικά δυναμικές, άρχισαν να υποκύπτουν η μία μετά την άλλη. Μέσα σε έναν χρόνο τίποτε δεν είχε μείνει ίδιο στη Νοτιοανατολική Ασία. Στην Ινδονησία, που είχε εκπλήξει τους πάντες καταφέρνοντας να μειώσει δραστικά τη φτώχεια, το ποσοστό των φτωχών ανέβηκε από 11% σε 40%. Η Νότια Κορέα, το υπερήφανο νέο μέλος του κλαμπ των πλουσίων, μπήκε στην ουρά για δάνεια από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Εναν χρόνο μετά την κρίση τα νομίσματα των περισσότερων «τίγρεων» είχαν χάσει από 30% ως 70% της αξίας τους. Σήμερα οι ουρανοξύστες που έχουν μείνει μισοκτισμένοι σε πόλεις ανά την Ασία αποτελούν μια οδυνηρή υπενθύμιση της κρίσης του 1997.

Αλλά η οικονομική κρίση είχε ορισμένες θετικές επιπτώσεις: αποτέλεσε τον καταλύτη για να απαιτήσουν οι λαοί της περιοχής την εισαγωγή δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων και την πάταξη της διαφθοράς. Η Ταϊλάνδη, η πρώτη από τις «τίγρεις» που ανέβηκε και η πρώτη που κατέρρευσε, ήταν και η πρώτη που εισήγαγε μεταρρυθμίσεις στο διεφθαρμένο και νεποτιστικό σύστημά της. «Η κρίση μάς άνοιξε τα μάτια» δηλώνουν οι Ταϊλανδοί ­ αν και το μάθημα ήταν σκληρό: πολλές από τις 4.000 αυτοκτονίες που καταγράφηκαν στην Ταϊλάνδη το 1997 είχαν αιτία την κρίση. «Δεν είχαμε ιδέα για κοινωνικά δίχτυα ασφαλείας, τραπεζικές μεταρρυθμίσεις, πραγματική δημοκρατία. Το μόνο που κάναμε ήταν να αγοράζουμε και να δανειζόμαστε. Οι νεόπλουτοι αγόραζαν ακριβά αυτοκίνητα, 40 ζευγάρια παπούτσια, τα πάντα. Οταν η "φούσκα" έσκασε, ο κόσμος έμαθε να απαιτεί τα δικαιώματά του».

Πολλές ελίτ που κυβερνούσαν αυταρχικά τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας αναγκάστηκαν να παραδώσουν την εξουσία. Πιο γνωστό είναι το παράδειγμα της Ινδονησίας, όπου ο πρόεδρος Σουχάρτο, ο οποίος κυβέρνησε με σιδηρά πυγμή επί 30 χρόνια, ανατράπηκε από τις λαϊκές εξεγέρσεις. Ο Σουχάρτο είχε τον απόλυτο έλεγχο του στρατού και όλων των μοχλών της εξουσίας αλλά δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει τον αναπάντεχο εχθρό που παρουσιάστηκε, την αγορά.

Σήμερα οι οικονομίες των περισσότερων «τίγρεων» δεν έχουν ακόμη ανακάμψει από την κρίση του 1997. Η κρίση όμως που ξεκίνησε από τα ασιατικά χρηματιστήρια δεν έγινε ποτέ παγκόσμια. Αν και κάποια στιγμή πολλοί φοβήθηκαν ότι θα εξαπλωνόταν σε όλα τα χρηματιστήρια, από τη Νέα Υόρκη και τη Φραγκφούρτη ως τη Λατινική Αμερική, οι φόβοι τους δεν επαληθεύτηκαν. Τα χρηματιστήρια ανά τον κόσμο υπέστησαν ένα μικρό σοκ, αλλά η κρίση περιορίστηκε τελικώς στην Ασία.

Αλλοι 56 κατηγορούμενοι για διασυνδέσεις με την Εργκένεκον θα παραπεμφθούν σε δίκη - Απόφαση τουρκικού δικαστηρίου - in.gr


ΑΠΕ Διαμαρτυρία για το δίκτυο Εργκένεκον

25/3/2009
Αγκυρα

Τουρκικό δικαστήριο αποφάσισε ότι θα παραπεμφθούν σε δίκη άλλοι 56 κατηγορούμενοι για συνωμοσία με στόχο την ανατροπή της τουρκικής κυβέρνησης, ανάμεσά τους και δύο απόστρατοι στρατηγοί, για τους οποίους ο εισαγγελέας έχει ζητήσει την ποινή της ισόβιας κάθειρξης.

Η έρευνα σχετικά με τις δραστηριότητες στο παρακρατικό δίκτυο Εργκένεκον προκαλεί κλυδωνισμούς στις χρηματιστηριακές αγορές και πολιτικές εντάσεις ανάμεσα στο κυβερνών ΑΚΡ, που έχει ισλαμικές ρίζες, και στους υποστηρικτές του κοσμικού κράτους-συμπεριλαμβανομένου του στρατού- στην υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ χώρα.

Το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή μετέδωσε ότι το δικαστήριο θα εξετάσει την υπόθεση στις 20 Ιουλίου, όταν θα αποφασίσει και για το αν θα συμπεριλάβει τα 56 νέα ονόματα στο πρώτο κατηγορητήριο με τους 86 εναγόμενους για διασυνδέσεις με την Εργκένεκον.

Ανάμεσα σε εκείνους που συμπεριλαμβάνονται στο δεύτερο κατηγορητήριο, το οποίο επικύρωσε την Τετάρτη το δικαστήριο, είναι ο απόστρατος στρατηγός Σενέρ Ερουγκούρ, πρώην διοικητής των δυνάμεων της χωροφυλακής, και ο απόστρατος στρατηγός Χουρσίτ Τολόν, πρώην διοικητής του στρατού.

Ο Σ.Ερουγκούρ αντιμετωπίζει κατηγορίες για σύσταση τρομοκρατικής οργάνωσης και απόπειρα διάλυσης του κοινοβουλίου, ενώ ο Τολόν για σύσταση και διοίκηση τρομοκρατικής οργάνωσης.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters

Σηκώστε το χέρι σας κατά της σωματικής τιμωρίας των παιδιών - Συμβούλιο της Ευρώπης (VIDEO)

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ, ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΣΑΡΩΝΙΔΑ

video

Το Γράμμα του οπλαρχηγού Τζήμα Ζέρβα προς τον Αλή Πασά (Από τον κ. Στέφανο Σωτηρίου, Ιστορικό - Βαλκανιολόγο)


Το Γράμμα

Σούλι τέσσαρες του Μαγιού, χίλια οκτακόσια ένα.

Αλη Πασά. Το μήνυμα πούστειλες ψες σε μένα,

τόλαβα και το διάβασα κι αμέσως απαντώ.

Που με κτιμάς Αλη Πασά, πολύ σ΄ ευχαριστώ.

Μα τα λεφτά σου κράτα τα, φύλαχτα στα πουγκιά σου,

για σένα και την φάρα σου την άπιστη γενιά σου.

Να τα μετρήσω δεν μπορώ. Μ΄ ακόμα κι αν μπορούσα

λιθάρι της πατρίδας μου, γι΄ αυτά δεν θα πουλούσα.

Όχι που γράφεις ν΄ αρνηθώ άρματα και πατρίδα.

Γελάστηκες Αλη Πασά για μένα όπως είδα.

Για μένα δόξα και τιμή και πλούτη τ΄ άρματα μου.

Μ΄ αυτά έχω Σούλι λεύτερο κι άσφαχτα τα παιδιά μου.

Μ΄ αυτά ανασαίνω τ΄ όμορφο της λευτεριάς τ΄ αγέρι.

Μ΄ αυτά φυλάω τις εκκλησιές απ΄ το δικό σου χέρι.

Τούτα σου γράφω Αλη Πασά και μην ξεχάσεις ότι

Τα ΄γραψε χέρι ΕΛΛΗΝΙΚΟ, του ΖΕΡΒΑ, του ΣΟΥΛΙΩΤΗ.

+++++++++++++++++++++++++++++++

Το έστειλε ο οπλαρχηγός Τζήμα Ζέρβας στον Αλη Πασά όταν εκείνος επιχείρησε να τον δωροδοκήσει για να παραδώσει του Σούλι, στις 1 Μαίου, 1801.


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Στέφανος Σωτηριου

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

Όριο 30% για αλλοδαπούς μαθητές στα ιταλικά σχολεία - ΕΡΤ online


24/3/2009

Ποικίλες αντιδράσεις προκαλεί η πρόθεση της Ιταλίδας Υπουργού Παιδείας να εφαρμόσει από τη νέα σχολική χρονιά κανονισμό, σύμφωνα με τον οποίο η παρουσία των αλλοδαπών μαθητών δεν θα υπερβαίνει το 30% του συνολικού αριθμού των μαθητών κάθε τάξης. Συγκεκριμένα, η Ιταλίδα υπουργός Παιδείας Μαρία Στέλλα Τζελμίνι, έκανε γνωστό ότι "από το νέο σχολικό έτος 2010-2011, πρόκειται να τεθεί σε εφαρμογή νέος κανονισμός που θα περιορίζει την παρουσία των αλλοδαπών μαθητών, στα ιταλικά σχολεία: βάσει του νέου μέτρου ότι τα παιδιά των μεταναστών δεν θα μπορούν να ξεπερνούν το 30%, επί του συνόλου μαθητών της κάθε τάξης".

Πρόσθεσε, επίσης, ότι ο νέος κανονισμός θα αρχίσει να εφαρμόζεται πειραματικά, από την επόμενη σχολική χρονιά, αλλά ότι χρειάζονται τουλάχιστον δώδεκα μήνες για να μπορέσει να επεκταθεί σε όλα τα σχολεία.

Η κ. Τζελμίνι, αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην περίπτωση του δημόσιου δημοτικού σχολείου της Ρώμης, Κάρλο Πιζακάνε, στο οποίο, σε σύνολο 180 μαθητών, οι 165 προέρχονται από οικογένειες μεταναστών. "Περιπτώσεις σαν και αυτή πρέπει να μας κάνουν να προβληματισθούμε. Η γνώση της ιταλικής γλώσσας και του Συντάγματος της χώρας, είναι στοιχεία απαραίτητα για την ένταξη των παιδιών", πρόσθεσε η επικεφαλής του ιταλικού υπουργείου Παιδείας.

Αντιδράσεις

Η δημοτικός σύμβουλος του Μιλάνου για εκπαιδευτικά θέματα, Μαριολίνα Μογιόλι, θεωρεί ότι "οι αλλαγές που ανακοινώθηκαν από την υπουργό μπορούν να εφαρμοσθούν. Φθάνει να επανακαθορισθούν οι περιοχές από τις οποίες το κάθε σχολείο αντλεί τους μαθητές του".

Το συνδικάτο Cgil, που είναι το μεγαλύτερο της χώρας, κάνει λόγο για "κίνδυνο εκτοπισμού και υποχρεωτικής μετανάστευσης των ξένων παιδιών, από το ένα σχολείο στο άλλο".

Η βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος, Μαρία Κόσια, από την πλευρά της υποστήριξε ότι "θα πρέπει να θεωρηθούν αλλοδαπά, μόνο τα παιδιά που αντιμετωπίζουν ουσιαστικές δυσκολίες με την ιταλική γλώσσα, καθώς και ότι πρέπει να βρεθούν παράλληλα οι πόροι για να προσληφθούν δάσκαλοι και καθηγητές ώστε να βοηθηθούν οι μαθητές, να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους".

Πάντα σε σχέση με την παρουσία ξένων μαθητών στα ιταλικά σχολεία, η Λέγκα του Βορρά, τον περασμένο Οκτώβριο, είχε ζητήσει τη δημιουργία χωριστών τάξεων, για την εκμάθηση των ιταλικών. Όμως μετά τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, εθελοντικών οργανώσεων της καθολικής εκκλησίας και μεγάλου μέρους των διδασκόντων, η πρόταση "πάγωσε".

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ/ΜΠΕ

"Για τα παιδιά" - Χαλίλ Γκιμπράν (ποίημα) - Οι γονείς ας το διαβάσουν δυο φορές!



Ο Χαλίλ Γκιμπράν γεννήθηκε στο Λίβανο το 1883 και πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1931. Αρχικά ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και κατόπιν με τη συγγραφή. Τα έργα του, γραμμένα στην αραβική και την αγγλική γλώσσα, είναι επηρεασμένα από τη Βίβλο,τον Νίτσε και τον Γουίλιαμ Μπλέικ. Τα θέματα του αφορούν την αγάπη, το θάνατο, τον κόσμο και εκφράζουν τις μεταφυσικές αναζητήσεις του συγγραφέα. Τα έργα του μεταφράστηκαν σ' όλο σχεδόν τον κόσμο και άσκησαν μεγάλη επιρροή. Ο Χαλίλ Γκιμπράν, ανάμεσα στ' άλλα, έχει γράψει τα εξής: Νύμφες της Κοιλάδας, Θύελλες, Λιτανείες, Ο Προφήτης, 'Αμμος και Αφρός, Ιησούς, ο Υιός του Ανθρώπου, Οι Ερωτικές Επιστολές του Προφήτη, Ο Προφήτης & ο Κήπος του Προφήτη.

ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή.
Δημιουργούνται διαμέσου εσένα, αλλά όχι από σένα
Κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δε σου ανήκουν.

Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, αλλά όχι τις σκέψεις σου
Αφού ιδέες έχουν δικές τους.
Μπορείς να δίνεις μια στέγη στο σώμα τους, αλλά όχι και στις ψυχές τους
Αφού οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο
που εσύ δεν πρόκειται να επισκεφτείς ούτε και στα όνειρά σου.
Μπορείς να προσπαθήσεις να τους μοιάσεις
αλλά μη γυρέψεις να τα κάνεις σαν εσένα
Αφού η ζωή δεν πάει προς τα πίσω ούτε ακολουθεί στο δρόμο του το χτες

Είσαι το τόξο από το οποίο τα παιδιά σου
ωσάν ζωντανά βέλη ξεκινάνε για να πάνε μπροστά.
Ο τοξότης βλέπει το ίχνος της τροχιάς προς το άπειρο
και κομπάζει ότι με τη δύναμή του
τα βέλη του μπορούν να πάνε γρήγορα και μακριά.
Άς χαροποιεί τον τοξότη ο κομπασμός του
Αφού ακόμα κι αν αγαπάει το βέλος που πετάει
έτσι αγαπά και το βέλος που μένει στάσιμο.

Χαλίλ Γκιμπράν
Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ

Νύχτα στο φαλακρό βουνό - Night on Bald Mountain - Modest Moussorgsky (1839 - 1881) (Εκπληκτικό VIDEO!)

Δέκα χρόνια από τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς στη Σερβία - ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ


Οι πληγές δεν έχουν επουλωθεί ακόμη
enet.gr
24/3/2009

Στις 12 η ώρα ακριβώς, σήμερα το μεσημέρι, θα ηχήσουν οι σειρήνες σε ολόκληρη τη Σερβία και θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή, ως φόρος τιμής των πολιτών στα θύματα των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών, ακριβώς δέκα χρόνια μετά.


Η κυβέρνηση της Σερβίας κάλεσε όλους τους πολίτες, όπου κι αν βρίσκονται εκείνη τη στιγμή, να διακόψουν κάθε δραστηριότητα στη μνήμη των αθώων θυμάτων των Νατοϊκών βομβαρδισμών. Στα σχολεία της μέσης εκπαίδευσης θα γίνουν εκδηλώσεις μνήμης, ενώ σε όλα τα σημεία που έγιναν στόχος των βομβαρδιστικών του ΝΑΤΟ και υπήρξαν θύματα, στελέχη της κυβέρνησης θα καταθέσουν στεφάνια.

Οι αεροπορικές επιδρομές του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας ξεκίνησαν στις 24 Μαρτίου του 1999 και κράτησαν 78 ημέρες. Αφορμή για την έναρξη των βομβαρδισμών ήταν η άρνηση του Μιλόσεβιτς να αποδεχθεί την ξένη στρατιωτική παρουσία στο Κόσοβο, υπό τους όρους που έθεσε η διεθνής κοινότητα, στη διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Ραμπουγιέ της Γαλλίας.

Στην ουσία, όπως παραδέχτηκαν αργότερα και πολλοί Αμερικανοί διπλωμάτες, η απόφαση είχε ληφθεί πολύ πιο νωρίς και γι' αυτό οι ΗΠΑ επέβαλαν τέτοιους όρους στο Ραμπουγιέ, που ήταν αδύνατο να τους αποδεχθεί ο Μιλόσεβιτς.

Ο Ζίβοραντ Κοβάτσεβιτς, πρόεδρος της ΜΚΟ «Ευρωπαϊκό Κίνημα για τη Σερβία» και διακεκριμένο στέλεχος της Τιτοϊκής διπλωματίας, στο βιβλίο του, με τίτλο «Η Αμερική και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας», εκτιμά ότι η Ουάσιγκτον κατέφυγε στην τακτική της «διπλωματίας του άλλοθι» (alibi diplomacy) στο Ραμπουγιέ και δεν είχε καμία ειλικρινή διάθεση να βρεθεί λύση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Στην αεροπορική εκστρατεία κατά της Γιουγκοσλαβίας έλαβαν μέρος 1.150 μαχητικά αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, που απογειώθηκαν από 59 βάσεις σε 12 χώρες και πραγματοποίησαν συνολικά 2.300 επιδρομές. Εκτοξεύτηκαν εναντίον διαφόρων στόχων 420.000 βλήματα συνολικού βάρους 22.000 τόνων, 20.000 πύραυλοι, εκ των οποίων οι 1.300 ήταν τύπου Κρουζ και 37.000 βόμβες διασποράς, ενώ σε 14 περιοχές στο Κόσοβο και τη νότια Σερβία χρησιμοποιήθηκαν βλήματα απεμπλουτισμένου ουρανίου.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Γιουγκοσλαβίας, κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών σκοτώθηκαν 1.002 στρατιώτες και 2000 άμαχοι πολίτες, ενώ τραυματίστηκαν 6000 άτομα. Οι δε υλικές ζημιές που υπέστη η χώρα εκτιμώνται μεταξύ 30 και 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Συγκεκριμένα, καταστράφηκαν ολοσχερώς 561 στρατόπεδα, ενώ 686 υπέστησαν ζημιές 45 γέφυρες στο οδικό δίκτυο και 28 στο σιδηροδρομικό. Επίσης, καταστράφηκαν 148 κτίρια, δεκάδες εργοστασιακές εγκαταστάσεις, ενώ μικρότερες ζημιές υπέστησαν 300 σχολεία και 28 ναοί και μοναστήρια.

Σήμερα, στη Σερβία, ακόμη δεν έχουν επουλωθεί οι πληγές που άνοιξαν οι αεροπορικές επιδρομές του 1999. Τα τελευταία χρόνια γίνονται μεγάλες προσπάθειες για να αποκατασταθούν οι ζημιές που προκλήθηκαν. Στο οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο έχουν πλήρως αποκατασταθεί, όπως και στις μισές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ενώ οι υπόλοιπες θα πωληθούν ως οικόπεδα και το ενδιαφέρον είναι πως οι περισσότεροι αγοραστές που εκδηλώνουν ενδιαφέρον προέρχονται από χώρες που συμμετείχαν στους βομβαρδισμούς. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στη βιομηχανία.

Στο Βελιγράδι μέχρι και σήμερα, σαν φαντάσματα του παρελθόντος, παραμένουν μισογκρεμισμένα το κτίριο, όπου στεγάζονταν το υπουργείο Άμυνας και το κτίριο του υπουργείου Εσωτερικών. Μισογκρεμισμένο παραμένει και το κτίριο της τηλεόρασης, όπου 16 άτομα έχασαν τη ζωή τους κι απέναντι, στο πάρκο, μια μαρμάρινη πλάκα καρφωμένη στο χώμα όπου αναγράφονται τα ονόματα τους και λίγο πιο κάτω υπάρχει μόνο μια λέξη: «ΓΙΑΤΙ;»

Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο πιο επικίνδυνος τρόμος - Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ


naftemporiki.gr

24/3/2009

«...Ποιες είναι αυτές οι ορδές που συνωστίζονται κουκουλωμένες

Σ' απέραντες πεδιάδες, σκοντάφτοντας στη ραγισμένη γη

Ζωσμένες απ' τον χαμηλό ορίζοντα μονάχα

Ποια είναι η πόλη πέρα απ' τα βουνά

Διασπάται, μετασχηματίζεται, εκρήγνυται μες στον μενεξεδένιο

αέρα

Πύργοι που πέφτουν

Ιερουσαλήμ, Αθήνα, Αλεξάνδρεια

Βιέννη, Λονδίνο

Εξωπραγματικές...».

Τ. Σ. Ελιοτ

Αυτές τις ορδές τις κουκουλωμένες φοβάται ο γενικός διευθυντής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν, αυτούς τους «νεκρούς» που περπατάνε, τις στρατιές των ανέργων σε ανύπαρκτες πολιτείες, τις σκιές που σκιάζουν τις κυβερνήσεις, που δύσκολα θα βάλουν πια τις χώρες τους σε τάξη, αν δεν αναλάβουν περαιτέρω δράση.

«Εξαιρετικά ανησυχητική και δύσκολη» χαρακτήρισε την κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας ο κ. Στρος Καν, προειδοποιώντας «για το πρώτο πισωγύρισμα σε διάστημα μεγαλύτερο των τελευταίων πενήντα χρόνων», για τον κίνδυνο να πέσουν στη φτώχεια εκατομμύρια πολίτες, για κοινωνικές αναταραχές, ακόμη και πολέμους.

Ο επικεφαλής του ΔΝΤ σαν άλλος Δάντης φτάνει σε μια κοιλάδα στην Κόλαση και παγώνει. Πόσοι άνεργοι, απόξεροι βολβοί! Πόσους μπορεί να ξεκάνει η κρίση! Πόσους να καταπιεί η καταχνιά! Πόσους ν' αδράξουν τα παρακλάδια τα γρυπά! Και πόσο να περιμένουν ν' αρχίσει να βλασταίνει εκείνο το λείψανο που φυτεύουν οι κυβερνήσεις, προτού απασφαλίσουν;

Κι αν κάποιος θεωρήσει υπερβολικές τις ανησυχίες του κ. Στρος Καν, ορμώμενου από χώρα με παράδοση στις εξεγέρσεις και τις επαναστάσεις, όπου ακόμη και σε καλές εποχές οι διαμαρτυρόμενοι βγαίνουν εύκολα στους δρόμους, αρκεί να ρίξει μια ματιά στον «Economist» ή στους λονδρέζικους Τimes ή να ανατρέξει στις προ μηνός εκτιμήσεις του επικεφαλής της εθνικής μυστικής υπηρεσίας των ΗΠΑ, Ντένις Μπλερ, ότι η διεθνής κρίση είναι μεγαλύτερη απειλή από την τρομοκρατία ή τις δηλώσεις Αλμούνια στη «La Stampa» για την ανάγκη «μιας άνοιξης διαλόγου για να αποφευχθεί ένα θερμό φθινόπωρο». Ανοιξη διαλόγου με όρκους στο Σύμφωνο Σταθερότητας και ελεημοσύνες;

Μακάρι να αποδειχθούν όλα αυτά σκιάχτρα. Αλλά, αν δεν είναι;

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΖΩΡΤΖΙΝΑΚΗ

Περισσότεροι από 50 έφηβοι στη Μονάδα Απεξάρτησης Από Το Διαδικτυακό Εθισμό



http://www.internetandkids.com/

Παρασκευή, 20 Μάρτιος 2009

Διάβασα πριν ένα μήνα περίπου, σε ένα δημοσίευμα στα ΝΕΑ, ότι ο αριθμός των εφήβων που έχουν απευθυνεί στην Μονάδα Εφηβικής Υγείας Του Παίδων Α. Κυριακού έχουν ξεπεράσει τους 50. Παιδιά με έντονα συμπτώματα του Συνδρόμου του Διαδικτυκαού Εθισμού.Στην πλειοψηφία τους παιδιά - έφηβοι, μεταξύ των οποίων όμως και μερικά παιδιά από τις δυο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού. Για τις αιτίες και τα συμπτώματα του Συνδρόμου του Διαδικτυακού εθισμού, έχουμε ασχοληθεί εκτενώς παλαιότερα από αυτό εδώ το βήμα.
"ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ από 50 έφηβοι- ανάμεσά τους και μαθητές των τελευταίων τάξεων του δημοτικού- έχουν απευθυνθεί τους τελευταίους 12 μήνες στη Μονάδα Εφηβικής Υγείας του Νοσοκομείου Π.&Α. Κυριακού με συμπτώματα εθισμού στο Ίντερνετ.
Μάλιστα, οι υπεύθυνοι της Μονάδας, που έχει διευθυντή τον καθηγητή Παιδιατρικής Δημήτριο Καφετζή, αναγκάστηκαν να νοσηλεύσουν κάποιους από αυτούς στο νοσοκομείο μόνον και μόνο για να τους κρατήσουν μερικά 24ωρα μακριά από τον υπολογιστή.
Όπως αναφέρει η παιδίατρος και επιστημονική υπεύθυνη της Μονάδας Εφηβικής Υγείας κ. Άρτεμις Τσίτσικα, υπήρξαν δεκάδες αγωνιώδη τηλεφωνήματα γονέων που παρακολουθούν ανήμποροι τα παιδιά τους να «χάνονται» ολοένα και περισσότερο στο Διαδίκτυο."

Η ανακοίνωση του αριθμού των παιδιών, άνοιξε πάλι τις συζητήσεις σχετικά με τα βαθύτερα αίτια της εκδήλωσης της εξάρτησης. Είναι ακόμη μια μορφή εξάρτησης ή είναι το αποτέλεσμα σύνθετου και προβληματικού περιβάλλοντος; Δεν ξέρω αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό έχει ουσία ή μπορεί να δώσει ουσιαστικές λύσεις. Εκείνο που είναι σίγουρο, είναι ότι όλο και περισσότεροι γονείς αναγνωρίζουν το πρόβλημα και ζητούν λύσεις. Αυτή για μένα είναι η ουσία. Και το γεγονός αυτό είναι τουλάχιστον παρήγορο..

Συμπλοκές στο Παρίσι για το «όχι» του Πάπα στο προφυλακτικό στην Αφρική - Πόλωση, αγανάκτηση... - in.gr

ΌΤΑΝ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ ΓΥΡΙΖΕΙ ΣΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ...


Associated Press Θέατρο συγκρούσεων έγινε την Κυριακή η Παναγία των Παρισίων

Παρίσι

Συγκρούσεις στο Παρίσι μεταξύ καθολικών συντηρητικών και ακτιβιστών που διοργάνωσαν διαμαρτυρία έξω από την Παναγία των Παρισίων την Κυριακή, καταδικάζοντας ηχηρά την απόρριψη της χρήσης του προφυλακτικού στην Αφρική από τον Πάπα Βενέδικτο. Η αστυνομία επενέβη προχωρώντας σε 11 συλλήψεις...

Ακτιβιστές οργανώσεων αφύπνισης για το AIDS και μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος συγκεντρώθηκαν έξω από την Παναγία των Παρισίων, μοιράζοντας προφυλακτικά την ώρα που οι πιστοί έβγαιναν από το ναό μετά την κυριακάτικη λειτουργία.

Οι ακτιβιστές της οργάνωσης Act Up κρατούσαν αφίσες του προκαθήμενου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με την επιγραφή «δολοφόνος» και ξάπλωσαν στο έδαφος αναπαραστώντας τους νεκρούς, σε συμβολισμό των επιπτώσεων που κινδυνεύουν να έχουν οι δηλώσεις του προκαθημένου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Οι δηλώσεις του Πάπα είναι 'θανατηφόρες'. Περισσότεροι από 20 εκατομμύρια οροθετικοί ζουν στην Αφρική. Να πεις στους ανθρώπους στην Αφρική ότι τα προφυλακτικά επιδεινώνουν το AIDS, αυτό δεν γίνεται, είναι προσβολή για τους πάσχοντες από τον ιό» δήλωσε ο Ερίκ Μαρτί της Act Up-Paris.

Νεαροί συντηρητικοί καθολικοί συγκρούστηκαν με τους ακτιβιστές που διαμαρτύρονταν έξω από την Παναγία των Παρισίων και η αστυνομία προχώρησε σε 11 συλλήψεις κατά την επέμβασή της για να χωρίσει τις δύο πλευρές.

Η δήλωση ότι το AIDS δεν αντιμετωπίζεται με το προφυλακτικό, αλλά αντίθετα επιδεινώνεται, με την οποία ξεκίνησε την περασμένη Τρίτη την πρώτη περιοδεία του στην Αφρική ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ', έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων διεθνώς και επικρίσεις από πολλές δυτικές κυβερνήσεις.

Στη Γαλλία πολιτικοί από πολλά κόμματα καταδίκασαν τις δηλώσεις του Πάπα, ενώ δύο δημοσκοπήσεις που δημοσιοποιήθηκαν εντός του Σαββατοκύριακου κατέδειξαν ραγδαία πτώση της δημοτικότητας του ποντίφικα.

«Η Γαλλία εκφράζει τη βαθιά της ανησυχία για τις συνέπειες αυτών των δηλώσεων. Μολονότι δεν μας αρμόζει να κάνουμε κρίσεις όσον αφορά το δόγμα της Εκκλησίας, κρίνουμε ότι τέτοιες δηλώσεις θέτουν σε κίνδυνο τις πολιτικές για τη δημόσια υγεία και τις επιταγές για την προστασία της ανθρώπινης ζωής» ήταν η επίσημη αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών.

Newsroom ΔΟΛ

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009


21-03-2009

Δεν θέλει να φύγει ο πιγκουίνος που απελευθέρωσαν χθες στην Αυστραλία, έτοιμο φαγητό και φροντίδα που θα την βρει; Η επιστροφή του όμως στον ωκεανό είναι πολύτιμη, γι'αυτό και το σπρώξιμο προς την ελευθερία.(EPA/JENNY EVANS)

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
23/3/2009

Coming Soon: Declassified Bush-Era Torture Memos - NEWSWEEK


By Michael Isikoff and Mark Hosenball | NEWSWEEK
Published Mar 21, 2009
From the magazine issue dated Mar 30, 2009

Over objections from the U.S. intelligence community, the White House is moving to declassify—and publicly release—three internal memos that will lay out, for the first time, details of the "enhanced" interrogation techniques approved by the Bush administration for use against "high value" Qaeda detainees. The memos, written by Justice Department lawyers in May 2005, provide the legal rationale for waterboarding, head slapping and other rough tactics used by the CIA. One senior Obama official, who like others interviewed for this story requested anonymity because of the issue's sensitivity, said the memos were "ugly" and could embarrass the CIA. Other officials predicted they would fuel demands for a "truth commission" on torture.

Because of an executive order signed by President Obama on Jan. 22 banning such aggressive tactics, deputies to Attorney General Eric Holder Jr. concluded there was no longer any reason to keep the interrogation memos classified. But current and former intel officials pushed back, arguing that any public release might still compromise "sources and methods." According to the administration official, ex-CIA director Michael Hayden was "furious" about the prospect of disclosure and tried to intervene directly with Obama officials. But the White House has sided with Holder. Faced with a court deadline in a Freedom of Information Act lawsuit regarding the memos filed by the ACLU, Justice lawyers asked for a two-week extension "because the memoranda are being reviewed for possible release." (White House, Justice and CIA spokesmen all declined to comment.)

The debate about torture ramped up again last week with an account in the New York Review of Books about a secret International Red Cross report that was delivered to the CIA in February 2007. The report, according to journalist Mark Danner, quotes detainees describing, often in gruesome detail, how they were locked in coffin-size boxes; swung by towels around their necks into plywood walls; and forced to stand naked for days while their arms were shackled above their heads.

"I now know we were not fully and completely briefed on the CIA program," Senate Intelligence Committee chairwoman Dianne Feinstein told NEWSWEEK. A U.S. official disputed the charge, claiming that members of Congress received more than 30 briefings over the life of the CIA program and that Congressional intel panels had seen the Red Cross report. But the CIA insisted that the report be treated as if it had higher than top-secret classification, precluding any public discussion of its contents. That's why declassification of the memos is significant, administration officials say: it would remove, at long last, the veil of secrecy about how detainees in the war on terror were actually treated.