Πλοιάριο με εκατοντάδες μετανάστες ναυάγησε ανοιχτά της Λιβύης - Φόβοι για εκατόμβη νεκρών - in.gr

ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ ΑΠΟΚΛΗΡΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ;


Associated Press Οι εθνικότητες των μεταναστών δεν έγιναν γνωστές (φωτ. αρχείου)

Λονδίνο
Τελευταία ενημέρωση 14:13

Εκατοντάδες άνθρωποι -ανάμεσά τους και παιδιά- εικάζεται ότι πνίγηκαν, όταν τουλάχιστον ένα πλοιάριο γεμάτο με παράνομους μετανάστες με προορισμό την Ευρώπη βυθίστηκε στα ανοιχτά της Λιβύης.

Οι αρχές της Λιβύης ανέφεραν ότι 23 άτομα πνίγηκαν και 20 ανασύρθηκαν από το νερό ζωντανά, ενώ το πλοίο μετέφερε περίπου 250 άτομα. Στην ίδια περιοχή βρέθηκαν άλλα δύο ναυάγια, χωρίς να είναι γνωστός ο αριθμός των ατόμων που μετέφεραν.

Το σκάφος με τα 250 άτομα αντιμετώπισε δυσκολίες αμέσως μόλις απέπλευσε από το Σιντί Μπιλάλ, κοντά στην Τρίπολη, την πρωτεύουσα της Λιβύης.

Στο Κάιρο, ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι το πλοίο βυθίστηκε 30 χλμ από τις ακτές της Λιβύης, αφού δημιουργήθηκε ρήγμα.

Οι εθνικότητες των μεταναστών δεν έγιναν γνωστές.

Ένα τέταρτο πλοίο με 350 παράνομους μετανάστες αντιμετώπισε πρόβλημα αμέσως μόλις απέπλευσε από άλλο σημείο της λιβυκής ακτογραμμής, αλλά η ακτοφυλακή πρόλαβε και το ρυμούλκησε στο λιμάνι της Τρίπολης σώζωντας όλους τους επιβάτες.

Ασαφές παραμένει πότε ακριβώς έγιναν τα ναυάγια, ενώ είναι άγνωστο και το πόσα άτομα επέβαιναν συνολικά. Ως αποτέλεσμα ο ακριβής αριθμός των νεκρών δεν μπορεί να διευκρινιστεί.

Newsroom ΔΟΛ

Σύλληψη 67 παράνομων μεταναστών στη Σάμο - in.gr

in.gr
16/12/2008

Σάμος

Ανδρες του Λιμεναρχείου Σάμου συνέλαβαν το πρωί της Κυριακής 67 παράνομους μετανάστες σε τρία διαφορετικά σημεία του νησιού.

Οι παράνομοι μετανάστες συνελήφθησαν στην θαλάσσια περιοχή ανοικτά του Κοκκαρίου, στην περιοχή Λειβαδάκι και στο ακρωτήριο Πράσσο.

Ολοι μεταφέρθηκαν στο Κέντρο Υποδοχής Λαθρομεταναστών της Σάμου, το οποίο αντιμετωπίζει πρόβλημα αφού ο αριθμός των μεταναστών που φιλοξενούνται εκεί καθημερινά αυξάνεται.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΩΣ ΕΧΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Το αδιαχώρητο στο Κέντρο Υποδοχής Λαθρομεταναστών στη Σάμο - Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

10/9/2008

Τους 495 έφτασαν οι φιλοξενούμενοι στο Κέντρο Υποδοχής Λαθρομεταναστών μετά την σύλληψη 24 (ανδρών και γυναικών) χθες από τους άνδρες του Λιμενικού Σώματος Σάμου.
Οι τελευταίοι μετανάστες επέβαιναν σε μια πνευστή λέμβο την οποία κατέστρεψαν μόλις έφτασαν στις ακτές του νησιού. Μόλις οι λιμενικοί τους συνέλαβαν τους μετέφεραν στο Γενικό Νοσοκομείο Σάμου για προληπτικό ιατρικό έλεγχο και τους οδήγησαν στην συνέχεια στο Κέντρο Υποδοχής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι λόγω του πλήθους των μεταναστών στο Κέντρο το οποίο είναι χωρητικότητας 280 ατόμων, κηρύσσεται συχνά πυκνά σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κάτι που σημαίνει ότι το προσωπικό ανά πάσα στιγμή κριθεί αναγκαίο είναι υποχρεωμένο να παρέχει υπηρεσίες πέρα του καθορισμένου ωραρίου. Λόγω λοιπόν του ιδιαίτερου εργασιακού καθεστώτος οι εργαζόμενοι του Κέντρου Υποδοχής αποφάσισαν να δημοσιοποιήσουν τα αιτήματά τους στο Νομαρχιακό Συμβούλιο της Σάμου.

Με ψήφισμα που υπέγραψαν οι 10 εργαζόμενοι ζητούν τη θεσμοθέτηση της εργασιακής τους θέσης, την διασφάλιση της εμπειρίας των ήδη εργαζομένων (θεωρώντας την αποκτηθείσα εμπειρία ως απαραίτητο προσόν για την εύρυθμη λειτουργία του Κέντρου), την μετατροπή των συμβάσεών τους από μίσθωση έργου σε συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας, υπαγωγή όλων των εργαζομένων στο ΙΚΑ και στην κατηγορία βαρέων και ανθυγιεινών, που το κόστος των ενσήμων δεν θα επιβαρύνει τον εργαζόμενο, αύξηση του μισθολογίου και εξαίρεση τους από το μισθολογικό πακέτο των 14.000 ευρώ, ολοκληρωμένο ιατρικό έλεγχο των συλληφθέντων μεταναστών πριν οδηγηθούν στο Κέντρο.

Το Νομ. Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα να στηρίξει τους εργαζόμενους και να συντάξει ένα κοινό ψήφισμα όλων των παρατάξεών του το οποίο θα στείλει στο υπουργείο Εσωτερικών.

«Η τοπική κοινωνία της Σάμου δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της φύλαξης των συνόρων από μόνη της. Ούτε η Νομική Αυτοδιοίκηση να χειριστεί τα προβλήματα λειτουργίας του Κέντρου Υποδοχής χωρίς τη συμπαράσταση του υπουργείου Εσωτερικών αλλά και της ΕΕ με ειδικά προγράμματα για πρόσληψη δικηγόρου, μεταφραστή και άλλων ειδικοτήτων που απαιτούνται για την εύρυθμη λειτουργία του», δήλωσε ο Νομάρχης Σάμου Μαν. Κάρλα.

Εξάλλου η Ένωση αστυνομικών υπαλλήλων Σάμου σε πρόσφατη σύσκεψη που πραγματοποίησε με τους προέδρους των Ενώσεων του υπόλοιπου Αιγαίου αποφάσισαν να ενώσουν τις φωνές τους για την ίδρυση του τμήματος δίωξης Λαθρομετανάστευσης που εδώ κι ένα χρόνο έχει μείνει στα χαρτιά και δεν προχωρά σε προσλήψεις συνοριοφυλάκων.

Η αστυνομική διεύθυνση Σάμου έχει 65 κενά τα οποία συνυπολογίζοντας και τους 23 αστυνομικούς που απασχολούνται στο Κέντρο Υποδοχής φτάνουν τα 88 άτομα μείον στη δύναμη της Αστυνομίας που έχει επιφορτιστεί με τη διαδικασία ταυτοποίησης των στοιχείων των μεταναστών.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι λαθρεπιβάτες της ζωής και το ...ξέφραγο αμπέλι

της Χριστιάννας Λούπα

Κανείς δεν είχε φανταστεί ποτέ πριν μερικά χρόνια ότι η «Ψωροκώσταινα» θα γινόταν πόλος έλξης μεταναστών που αναζητούν στον ήλιο μοίρα. Πριν λίγες δεκαετίες ήταν οι Έλληνες που έφευγαν μετανάστες στα ξένα και τώρα η ίδια η Ελλάδα φιλοξενεί χιλιάδες οικονομικούς μετανάστες όχι μόνο από τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλόκ, αλλά και από την Αφρική και την Ασία.

Το πρόβλημα βέβαια είναι κατά πόσο η χώρα μας είναι σε θέση να απορροφήσει τόσα εργατικά χέρια αφενός και αφετέρου ο έλεγχος των εισερχομένων στη χώρα και η νομιμοποίησή τους με τα σχετικά έγγραφα.

Με αφορμή την απεργία πείνας που ξεκίνησαν στις 11 του τρέχοντος μηνός δεκαπέντε οικονομικοί μετανάστες στα Χανιά, την απεργία πείνας των παιδιών – μεταναστών στη Λέρο τον περασμένο Μάιο, αλλά και τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης στο Κέντρο κράτησης μεταναστών στη Λέσβο, το περιοδικό ΤΙΜΕ (20/11) έκανε ένα αφιέρωμα στο μεγάλο αυτό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας πρόσφατα, με τίτλο «Greece’s immigrant Odyssey», («Η Οδύσσεια των μεταναστών στην Ελλάδα»).

«Ευρισκόμενη στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων», αναφέρεται στο άρθρο, «η Ελλάδα έχει μια μακρά ιστορία μετανάστευσης. Στη δεκαετία του ΄90 η Ελλάδα αποτελούσε προορισμό για χιλιάδες πρόσφυγες από την εμπόλεμη πρώην Γιουγκοσλαβία. Αλλά αυτό που συμβαίνει τώρα είναι μεγαλύτερο και πιο πολύπλοκο».
Ο κ. Γιώργος Καραμαλής, σύμφωνα με το περιοδικό, επικεφαλής των επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας στη Μυτιλήνη, δήλωσε: «Έχουμε αναφορές για εκατοντάδες χιλιάδες που περιμένουν στις τουρκικές ακτές για να περάσουν απέναντι. Ο αριθμός είναι τόσο μεγάλος πλέον, που φοβόμαστε ότι μπορεί να χάσουμε τον έλεγχο».Εν συνεχεία το άρθρο αναφέρεται στις κακές συνθήκες κράτησης στο Κέντρο της Μυτιλήνης, τονίζοντας ότι το αίτημα του ΤΙΜΕ να επισκεφθεί το Κέντρο απορρίφθηκε.
«Έλληνες αξιωματούχοι λένε πως η παράνομη μετανάστευση είναι και ευρωπαϊκό πρόβλημα όχι μόνο ελληνικό. Η Αθήνα επιθυμεί την Υπηρεσία Φύλαξης των Ευρωπαϊκών Συνόρων, Frontex, να παίξει μεγαλύτερο ρόλο στα ελληνικά ύδατα, προτείνοντας έτσι την δημιουργία Ευρωπαϊκής ακτοφυλακής. Ο υπουργός Εσωτερικών Προκόπης Παυλόπουλος λέει πως "η Ευρώπη πρέπει να προστατέψει τα σύνορά της" και συνεχίζει "Κάθε κράτος - μέλος πρέπει να παίξει ρόλο σε αυτή την προσπάθεια".

Το γεγονός πως πολλοί από τους μετανάστες έρχονται μέσω Τουρκίας, τον παλαιό εχθρό της Ελλάδας, δεν βοηθά. Με βάση διμερή συμφωνία του 2002, η Τουρκία οφείλει να δέχεται πίσω όσους μετανάστες χρησιμοποιούν το έδαφός της για να εισέλθουν στην Ευρώπη. Ωστόσο από τους 26,000 τέτοιους μετανάστες για τους οποίους αποδεδειγμένα κάτι τέτοιο ισχύει, η Ελλάδα κατηγορεί την Τουρκία πως δέχτηκε πίσω μόλις τους 1,600. Ο πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου μεταναστευτικής Πολιτικής, κ. Αλέξανδρος Ζαβός πιστεύει πως η Τουρκία συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο ώστε να διαπραγματευεί με καλύτερους όρους την ένταξη της στην Ε.Ε. Ο κ. Παυλόπουλος λέει πως "η Τουρκία πρέπει να σεβαστεί τους νόμους αν θέλει να γίνει μέλος της Ε.Ε.".

Σε κάθε περίπτωση, ο ρόλος της Τουρκίας σε αυτό το φαινόμενο αυξάνει το μίσος των Ελλήνων προς τους παράνομους μετανάστες»,καταλήγει το περιοδικό.

Όπως και να ’χει πάντως το πράγμα, αυτό που προέχει είναι να δοθεί μια λύση στο διαρκώς διογκούμενο αυτό πρόβλημα, να σταματήσει η ταλαιπωρία των δύστυχων αυτών Ροβινσώνων, που συχνά χάνουν και την αξιοπρέπεια και τη ζωή τους ακόμα,όπως έγινε σήμερα στον Πόρο ή όπως συχνά πνίγονται στη θάλασσα, όπου τους παρατούν οι αδίστακτοι δουλέμποροι, αλλά και να μπει και μια τάξη σ’ αυτή τη χώρα, που έχει γίνει κέντρο διερχομένων.

Η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν είναι ρατσιστές και καλό είναι να είμαστε πιο προσεκτικοί στη χρήση του όρου. Τον ρατσισμό τον απεχθάνεται κάθε ελεύθερα σκεπτόμενος άνθρωπος και πλείστα εγκλήματα έχουν διαπραχθεί στο όνομά του. Το να είναι όμως μια χώρα ξέφραγο αμπέλι, όπου κάθε καρυδιάς καρύδι, απ’ όλες τις φυλές του Ισραήλ, δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο, καταντά συχνά ρατσισμός έναντι των αυτοχθόνων κατοίκων μιας περιοχής, που καταλήγουν να ζουν οι ίδιοι υπό καθεστώς τρομοκρατίας και συνθήκες γκέττο.

Μια βόλτα στην Ομόνοια άλλωστε, μπορεί να πείσει τον καθένα περί του λόγου το αληθές…

Τους ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου για παραδειγματισμό στον Πόρο !! (troktiko)

troktiko
27/11/2008



ΔΩΣΤΕ ΑΣΥΛΟ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΠΕΙ ΤΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ

Η τραγωδία δεν έχει τελειωμό. Δύο λαθρομετανάστες βρέθηκαν νεκροί από χτυπήματα και σύμφωνα με την αστυνομία τους ξυλοκόπησαν οι...έμποροι τους για παραδειγματισμό στους άλλους!!! Τα δύο πτώματα βρέθηκαν σε χαντάκι στην περιοχή του Γαλατά, στον Πόρο Τροιζηνίας. Μπροστά τους βρίσκονταν τα πτώματα δύο αλλοδαπών με πολλαπλά τραύματα, τυλιγμένα σε κουβέρτες.
Πρόκειται για νεαρά άτομα ηλικίας μεταξύ 23 ως 30 ετών από το Πακιστάν ή το Μπανγκλαντές.
Που ζούμε ρε παιδιά; Σκοτώνουν δύο ανθρώπους και δεν μιλάει κανένας παρότι ξέρουν τους εγκληματίες; Δώστε άσυλο σε όποιον αποκαλύψει τους δολοφόνους. Τόσο απλά.

Εξαρθρώθηκε κύκλωμα διακίνησης λαθρομεταναστών - Ανάμιξη και Λιμενικών (ΕΡΤonline)

ΕΡΤonline Ειδήσεις
25/11/2008

Υπό πλήρη μυστικότητα εξελίχθηκε στην Πάτρα μεγάλη αστυνομική επιχείρηση για τον εντοπισμό κυκλώματος παράνομης διακίνησης λαθρομεταναστών, στο οποίο εμπλέκονται και άνδρες του Λιμενικού Σώματος.

Σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν προσαχθεί στην Ασφάλεια και ανακρίνονται τουλάχιστον τέσσερα άτομα, μαζί και 3 λιμενικοί και 2 ιδιοκτήτες εταιρείας μεταφορών.

Σύμφωνα με πληροφορίες αναζητούνται για να προσαχθούν άλλοι 3 άντρες του λιμενικού σώματος.

Στο λιμάνι της Πάτρας συνωστίζονται εκατοντάδες εξαθλιωμένοι πρόσφυγες από την ανατολή, που ονειρεύονται τη γη της επαγγελίας σε μια χώρα της δυτικής Ευρώπης.
Νωρίς το πρωί της Τρίτης οι άντρες της ασφάλειας Πατρών σε συνεργασία με συναδέρφους τους από την Αθήνα πραγματοποίησαν παρουσία τριών εισαγγελέων εφόδους σε πολλά σπίτια της Αχαϊκής πρωτεύουσας.

Έρευνες διεξάγονται και στον καταυλισμό των λαθρομεταναστών όπου σύμφωνα με την ασφάλεια κρύβονται οι εγκέφαλοι του κυκλώματος.

Το απίστευτο θέαμα να κρύβονται κουλουριασμένοι δύο άνθρωποι σε βαλίτσες διαπίστωσαν οι λιμενικοί στο λιμάνι της Πάτρας όταν έκαναν έλεγχο σε ένα Ι.Χ. αυτοκίνητο λίγο πριν τον απόπλου του πλοίου στο οποίο επέβαιναν για το εξωτερικό και συγκεκριμένα πριν περάσουν στην Ιταλία.

Αυτό είναι ένα από τα τελευταία ευρήματα των κυκλωμάτων παράνομης διακίνησης λαθρομεταναστών που δρουν στην Πάτρα για περισσότερο από μία δεκαετία.
Στόχος των ερευνών ήταν η εξάρθρωση μεγάλου κυκλώματος, το οποίο έναντι αμοιβής διευκόλυνε τους λαθρομετανάστες στο παράνομο ταξίδι τους.
Τη στιγμή που ερευνάται ο βαθμός ανάμιξη λιμενικών σε κυκλώματα παράνομης διακίνησης λαθρομεταναστών στη Πάτρα, ο πρόεδρος αστυνομικών υπαλλήλων Αχαΐας κ. Βασίλης Κωνσταντόπουλος δηλώνει ότι έχουν επισημάνει τα κυκλώματα που δρουν στο εν λόγω λιμάνι.

ΠΗΓΗ: ΝΕΤ

Το δουλεμπόριο στον 21ο αιώνα

της Χριστιάννας Λούπα


«Στα παγωμένα νερά του Αιγαίου, ανοιχτά της νησίδας Βενέτικο Χίου, άφησαν την τελευταία τους πνοή τα ξημερώματα των Χριστουγέννων, 4 άνδρες λαθρομετανάστες, οι οποίοι μαζί με άλλους 18 επέβαιναν σε φουσκωτό σκάφος…»

«Τουλάχιστον 22 άνθρωποι πνίγηκαν και αγνοείται η τύχη δεκάδων άλλων, όταν πλοίο που μετέφερε λαθρομετανάστες βυθίστηκε στ’ ανοιχτά των ακτών της Τυνησίας…"

«Τραγωδία με κουβανούς λαθρομετανάστες στα ανοιχτά της Φλόριντα. Ένα αγοράκι 6 ετών πνίγηκε όταν παγιδεύτηκε κάτω από το σκάφος που τους μετέφερε…».

«Στους 25 ανέρχεται ο αριθμός των νεκρών αφρικανών λαθρομεταναστών τους οποίους ανέσυρε τις τελευταίες μέρες από τα νερά του Ατλαντικού στα ανοικτά των μαυριτανικών ακτών, το ισπανικό πλωτό νοσοκομείο Esperanza del Mar».

«32 αφρικανοί πρόσφυγες πνίγηκαν κατά την προσπάθειά τους να φτάσουν στις ισπανικές Κανάριες νήσους…»

Ένα μικρό δείγμα του δράματος που καθημερινά παίζεται στα παγωμένα νερά του ωκεανού, που καταπίνει τα άτυχα αυτά πλάσματα. Και η νεκρολογία δεν έχει τέλος. Και οι ανθρώπινες ζωές έγιναν είδος αναλώσιμο, άθυρμα στα χέρια ασυνείδητων και αργυρώνητων δουλεμπόρων, που εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο πόνο, που χτίζουν τα παλάτια τους πάνω στη δυστυχία των άλλων.

Γιατί οι ταλαίπωροι αυτοί ροβινσώνες προέρχονται από χώρες της Αφρικής ή της Ασίας, που χειμάζονται από τον πόλεμο, τη φτώχεια και την πείνα, τις εμφύλιες έριδες και τις θρησκευτικές διαμάχες. Γιατί από τη μέρα που γεννήθηκαν εξ ορισμού έγιναν παιδιά ενός κατώτερου Θεού. Κι επειδή πάντα υπάρχουν οι επιτήδειοι που καραδοκούν, οι λαθρέμποροι του ονείρου και της ελπίδας παρουσιάζονται σαν η μοναδική σανίδα σωτηρίας σ’ εκείνους που αναζητούν μια ευκαιρία ζωής.

Οι κατ’ επίφασιν αυτοί άνθρωποι λοιπόν, υποσχόμενοι τον επί γης παράδεισο, αναλαμβάνουν, έναντι αδράς αμοιβής φυσικά, να τους περάσουν στην αντίπερα όχθη. Η πιο συνηθισμένη γέφυρα της Ασίας με την Ευρώπη είναι τα νησιά του Αιγαίου μέσω Τουρκίας. Αλλά και για τους Αφρικανούς η γέφυρα με την Ευρώπη είναι, εκτός από την Ελλάδα, όλες οι χώρες της Ευρώπης που βρέχονται από τη Μεσόγειο.

Η Τουρκία, ωστόσο, φαίνεται να κρατά τα σκήπτρα της παράνομης αυτής διακίνησης μεταναστών. Στη δαιδαλώδη Κωνσταντινούπολη, το σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, οι οσμές των ανατολίτικων μπαχαρικών, ανακατεύονται με όλες τις φυλές του Ισραήλ και στα σκοτεινά σοκάκια της, ανάμεσα στα μπακίρια και τους πραματευτάδες, κλείνονται κάθε είδους μυστικές και παράνομες συμφωνίες. Πού αλλού θα μπορούσε να περάσει κανείς πιο απαρατήρητος;

Πράγματι, η Κωνσταντινούπολη αποτελεί την πύλη προς τη Δύση για χιλιάδες μετανάστες από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Ιράν, το Ιράκ, τη Σομαλία, την Κένυα, τη Νιγηρία, τη Ρουάντα, και την Κίνα. Ειδικά μετά τον πόλεμο στο Ιράκ, χιλιάδες Ιρακινοί κατέφυγαν στην Τουρκία, με σκοπό το πέρασμά τους στην Ευρώπη. Πόσοι, όμως, απ’ όλους αυτούς τους απόκληρους της ζωής θα καταφέρουν να φτάσουν στον προορισμό τους για να προσπαθήσουν να κάνουν μια καινούρια αρχή και πόσοι θα χάσουν και τη ζωή τους ακόμα στην πορεία προς το όνειρο;

«Οργανισμούς» αποκαλούν οι ίδιοι οι μετανάστες αυτές τις παράνομες οργανώσεις διακίνησης ανθρώπινων ζωών και μέσα στην ίδια την Κωνσταντινούπολη υπολογίζεται ότι υπάρχουν πάνω από διακόσιοι. Απ’ αυτούς ελάχιστοι είναι αξιόπιστοι, που θα πάνε τους «πελάτες» ως το τέλος του ταξιδιού τους. Οι πιο πολλοί, αφού τους πάρουν τα χρήματα, τους παρατούν στα νοτιοδυτικά παράλια της Τουρκίας, έρμαια της τύχης τους. Έτσι, βρίσκονται συνήθως από τις λιμενικές αρχές, παρατημένοι καταμεσής στο πέλαγος, πάνω σ’ ένα φουσκωτό πλεούμενο, να παραδέρνουν με το βοριά και την τρικυμία. Στην καλύτερη περίπτωση, θα τους γυρίσουν πίσω - μια και συνήθως δεν αναγνωρίζονται ως πολιτικοί πρόσφυγες – στη χειρότερη, θα τους ξεβράσει η θάλασσα πνιγμένους.

Ας δούμε όμως το Γολγοθά που ανεβαίνουν οι άνθρωποι αυτοί, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη. Κατ’ αρχήν, πριν ξεκινήσουν, πρέπει να συγκεντρώσουν το ποσό που τους ζητούν οι δουλέμποροι, που κυμαίνεται από 4000 έως 6000 δολάρια το κεφάλι και αφορά το πέρασμα στα νησιά του Αιγαίου. Το πέρασμα από τον Έβρο κοστίζει λιγότερο, περίπου 200 έως 900 δολάρια, συχνά, όμως, τα ίδια τα κυκλώματα τους καρφώνουν στους συνοριακούς για να διαιωνίζονται οι προσπάθειες και να εξασφαλίζουν έναν αστείρευτο πακτωλό μαύρου χρήματος.

Ας σημειωθεί δε, ότι το διεθνές αυτό κύκλωμα είναι οργανωμένο ακόμα καλύτερα κι από εκείνο των ναρκωτικών, με κάθετη δομή και συνδέσμους σε όλο τον κόσμο. Λέγεται ότι οι «οργανισμοί» έχουν τέσσερα πόδια: ένα στο Πακιστάν, ένα στην Κωνσταντινούπολη, ένα στην Αθήνα κι ένα στην Ιταλία και είναι απόλυτα βέβαιο ότι τα νήματα κινούν υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, από αστυνομικοί μέχρι πολιτικοί και εφοπλιστές και μεγαλοεπιχειρηματίες, αφού μιλάμε για αμύθητα κέρδη. Φυσικά κάτω απ’ αυτούς υπάρχουν πολλές κατηγορίες εμπλεκομένων και ιεραρχικά εξαρτώμενων, όπως για παράδειγμα οι πλαστογράφοι που συνεργάζονται με τους διακινητές και εξασφαλίζουν πλαστά διαβατήρια και βίζες που κοστίζουν περίπου 5000 δολάρια.

Αφού ξεκινήσουν την Οδύσσεια λοιπόν, πρέπει να μπουν στην Τουρκία. Εδώ υπάρχουν διάφοροι τρόποι: άλλοι μπαίνουν μόνοι τους σαν τουρίστες ή σε μικρές ομάδες, άλλοι στοιβαγμένοι σε μεγάλα φορτηγά. Αφού οι σύνδεσμοι, που υπάρχουν σε κάθε σταθμό της διαδρομής, τους κρύψουν κάπου κι αφού βγάλουν τα πλαστά πιστοποιητικά τους, τους ειδοποιούν την κατάλληλη στιγμή για την αναχώρηση.

Στοιβαγμένοι σαν τους δούλους του 16ου αιώνα σε κάποια αμπάρια, χωρίς τροφή, φως και αέρα, υποτίθεται ότι ξεκινούν για τη Γη της Επαγγελίας, για να ανακαλύψουν μετά από λίγες μέρες ότι η Ιθάκη ήταν ένα όνειρο που έμεινε άπιαστο κι έσβησε μαζί με τις τελευταίες ελπίδες τους. Γιατί, αντί για τα ελληνικά νησιά, το καράβι τούς άφησε πάλι σε κάποια τουρκικά παράλια κι από κει πάνω σ’ ένα πρόχειρο πλεούμενο, χωρίς καπετάνιο, μεταξύ ουρανού και γης, έρμαια του καιρού και της μοίρας τους που δεν εννοεί να λοξοδρομήσει, θα ψάχνουν απεγνωσμένα τις ακτές κάποιου ελληνικού νησιού.

Η Τουρκία ασφαλώς και γνωρίζει πολύ καλά το πρόβλημα των λαθρομεταναστών, αλλά δείχνει μάλλον αδιαφορία, κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνει. Από τον Αύγουστο του 2001 και με την προοπτική ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναγκάστηκε βέβαια να προσαρμόσει το νόμο για το λαθρεμπόριο των μεταναστών στα ευρωπαϊκά δεδομένα. Μολονότι το άρθρο 201/Α του τουρκικού ποινικού κώδικα προβλέπει πλέον για τους διακινητές ποινή φυλάκισης 2 έως 10 χρόνια, ελάχιστη χρηματική καταβολή 1 δις λίρες και δήμευση του οχήματος, έχουμε ωστόσο τις αμφιβολίες μας για το κατά πόσο συλλαμβάνονται οι διακινητές και κυρίως για το κατά πόσο εφαρμόζεται ο νόμος, γνωρίζοντας πάντοτε πόσο «άρτια» λειτουργεί η τουρκική δικαιοσύνη!

Ο μεγάλος ένοχος, άλλωστε, αυτός που με απόλυτη βεβαιότητα θα πρέπει να καθίσει στο εδώλιο, είναι χωρίς αμφιβολία, ο δυτικός κόσμος. Είναι περιττό νομίζω να υπενθυμίσω πως αιώνες πριν η Δύση στην κυριολεξία «ξεζούμιζε» τις χώρες της Αφρικής και της Ασίας, εξασφαλίζοντας με το έτσι θέλω δωρεάν πρώτες ύλες και εργατικό δυναμικό, στο όνομα της αποικιοκρατίας. Κι όσο για τη σημερινή εποχή, πως είναι δυνατό το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη να λιμοκτονεί, τα παιδιά να πεθαίνουν από την πείνα κι εμείς να καυχιόμαστε για την πρόοδο της τεχνολογίας, για τους δορυφόρους που στέλνουμε στα πέρατα του γαλαξία, για το διαδίκτυο που ενώνει τον πλανήτη; Πώς τολμάμε να μιλάμε για παγκοσμιοποίηση, τη στιγμή που η Αμερική ανοίγει πολέμους εκεί που θέλει, οι «ισχυροί» εκσυγχρονίζουν τα πυρηνικά τους όπλα κι η κατανομή των πόρων της Γης γίνεται προς όφελος των «πολιτισμένων» χωρών;

Είναι λοιπόν να απορούμε που οι κάπηλοι των ψυχών πλουτίζουν τρίβοντας τα χέρια τους; Είναι να απορούμε που η ελπίδα των κατατρεγμένων βγαίνει στο σφυρί κι η ανθρώπινη ζωή πουλιέται κι αγοράζεται στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα; Είναι να απορούμε που ολόκληρος ο τρίτος κόσμος προσπαθεί να μετακινηθεί προς τη Δύση, αναζητώντας στον ήλιο μοίρα; Μόνο η Ευρώπη και η Αμερική υπάρχουν λοιπόν πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη;