Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Russia. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Russia. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009

RACISM IN RUSSIA: PUTIN'S WORST NIGHTMARE (by Luke Harding) - THE OBSERVER


Right-wing demonstrators give the Nazi salute during a rally against immigration Day, in Moscow. December 12, 2008. Photograph: Denis Sinyakov/Reuters

Their mission is to cleanse Russia of its ethnic "occupiers", with an anti-immigrant stance supported by half the population. And since 2004 their most extreme members have murdered more than 350 people. Luke Harding reports on the rise of the Russian far-right

Luke Harding
The Observer,
Sunday 8 February 2009

It was 9.10pm and Karen Abramian was returning home to his flat in southwest Moscow. Abramian had been visiting his parents in a nearby tower block. His journey back took five minutes - past a series of grey high-rise buildings soaring into Moscow's packed skyline and a children's playground, and up a modest flight of steps. As he punched in the entrance code, two young men, one wearing a baseball cap and one a bandana, approached him from behind. And then they stabbed him. They stabbed him again - methodically slashing his head, neck, back and stomach. Abramian pleaded with his attackers. "Don't do this. Please take my money," he begged them. His assailants - two slight, boyish, almost nerdish figures - ignored him, stabbing him 56 times. At this moment, Abramian's wife Marta peered out of their ninth-floor apartment window and spotted two boys beating a dark shape lying on the ground. The couple's 14-year-old son Georgy, who had been playing nearby, found his father in the entrance, bleeding profusely. Georgy took off his T-shirt (it was April, still winter in Russia, and bitterly cold), wrapped it around his father and ran upstairs. Abramian was conscious when Georgy came back with a blanket and pillow. Georgy wrapped his father in it and they waited in the gloom for an ambulance. Abramian told his son simply: "They were skinheads." Four hours later, in the early hours of 17 April 2007, Abramian was dead. Doctors had been unable to stem the colossal loss of blood.

The names of Abramian's killers are Artur Ryno and Pavel Skachevsky, both 17. Their motive for murdering Abramian, the 46-year-old boss of a Moscow insurance company, was ideological. As they saw it, Abramian's violent death was part of a national liberation movement - an ambitious, quasi-mystical struggle to get rid of Russia's foreigners, in which they played the role of hero-warriors. The boys had picked Abramian because he was an ethnic Armenian. But his murder was an act of random racist violence: Ryno and Skachevsky spotted him on the street and decided impulsively to kill him. They were apprehended by a neighbour who witnessed the attack and ran after them. They insouciantly escaped on the number 26 tram, but the neighbour, a former investigator, flagged down a passing police Lada and gave chase. Police officers halted the tram and arrested both boys. Ryno and Skachevsky had turned their blood-soaked overcoats inside out; their victim, however, had managed to grab one of them by the arm, leaving behind a bloody print. They made no attempt to disguise their crime; on the contrary, they were proud of it. In their rucksack, detectives discovered 10in knives. In custody, investigators asked Ryno and Skachevsky whether they had committed other murders. To their surprise, the teenagers said they had. In a period of nine months, from August 2006 to April 2007, when they stabbed Abramian, they had killed 20 people and attacked at least 12 others, who had survived. Initially, the police were highly sceptical, assuming that the boys were delusional. Gradually, however, investigators began to confirm Ryno and Skachevsky's fantastic claims. Prosecutors established that the diminutive pair had indeed killed 20 people.

Ryno and Skachevsky are among the worst mass murderers in Russia's modern history. Three hours before Abramian's murder the pair stabbed to death Kyril Sadikov, a Tajik. They ate some food, then set off in search of their next victim. The 45-page court indictment against them shows a disturbing pattern, with the skinheads lying in wait next to different suburban metro stations and stabbing their victims 15 to 60 times. The victims had one thing in common: they weren't Slavs. Most were guest workers toiling in Moscow's building industry or as cleaners in the capital's communal courtyards and urban parks. Nobody knows how many low-wage gastarbeiter are currently resident in Moscow, a teeming metropolis of 12 million people - estimates range from 200,000 to 2 million. Typically, Ryno and Skachevsky's targets had fled poverty and the impoverished former Soviet republics of Central Asia - Tajikistan, Uzbekistan and Kyrgyzstan. Others were from China. A few were "of Caucasian appearance", as the charge sheet puts it, from Russia's troubled southern provinces of Chechnya or Dagestan.

Like all warriors involved in a holy war, as they perceived it, the boys sometimes made mistakes: several of their dark-skinned victims were actually ethnic Russians. One murder sticks out. On 9 April 2007, it was the turn of S Azimov, an Uzbek student. The skinheads ambushed Azimov outside his flat in Moscow's northwest suburb of Voikovskaya. Azimov lived on Zoe and Alexander Kosmodimiyansky Street - named after two Soviet partisans. Moscow's British school is a short walk away, down a busy boulevard; middle-class parents in orange Range Rovers whizz past. Voikovskaya is a blandly anonymous suburb, the kind of place where nothing really happens. The skinheads stabbed Azimov 56 times. As he lay on the ground, his life ebbing away, they cut off his left ear.

Alexander Verkhovsky describes Ryno and Skachevsky's killing spree as "very unusual". Verkhovsky is an eloquent, English-speaking Russian with shoulder-length black hair and a 70s-style suede jacket. He is an expert on xenophobic violence and the director of Sova, a Moscow information centre that logs hate crime. We meet in a Moscow café a few days before Ryno and Skachevsky's five-month trial for murder is due to end. Just round the corner, around 300 neo-Nazi activists are holding a rally beneath a statue of the Russian playwright Alexandr Griboyedov. (Griboyedov is a sort of early skinhead martyr. The author of the verse comedy Woe from Wit, he was stabbed to death in 1829 by a Persian mob.) The skinheads wave black, yellow and white flags; a few clamber on the statue and launch Hitler salutes, shouting: "Russia for Russians".

I later discover that most Russian skinheads revere the Führer, believing that his only mistake was to attack Russia. The average age here is about 15 or 16; the style is baseball caps, Burberry scarves and Lonsdale - the uniform of the British far-right. One skinhead even has a Union Flag jacket. There are several girls. The skinheads adhere to two ultra-nationalist groups - the Movement Against Illegal Immigration and the Slavic Union. A stall shows a photo of 15-year-old Anna Beshnova - a pretty, blonde Russian schoolgirl raped and then murdered in October 2008 by an Uzbek city maintenance worker.

Her death has ignited racial tensions across the city's already flammable lower-middle-class suburbs and inspired several revenge attacks.

According to Verkhovsky, the phenomenon of racist violence in Russia isn't new. What makes Ryno and Skachevsky's case remarkable, he says, is the prolific scale of their murder spree. The fact that the police solved their crimes has nothing to do with their investigative skills, he says, but is down to the teenagers confessing: "This isn't an example of good investigation."

Xenophobic prejudice is widespread in Russia, Verkhovsky says. "More than 50% support the idea that ethnic Russians should have privileges over other ethnic groups," he says. "More than 50% believe that ethnic minorities should be limited or even expelled from their region." Under communism there was prejudice towards non-Slavs as well as Jews, despite the poly-ethnic nature of Soviet life. In the 1990s, when many ethnic Russians returned from newly independent republics like Uzbekistan, prejudice continued. But it is over the past eight years that racism has grown to astonishing levels, Verkhovsky says. Russia's second war in Chechnya and the 1999 apartment block bombings, which killed almost 300 people in four Russian cities, created this new xenophobia. The Kremlin blamed the bombings on terrorist Chechens; others suspect they were the work of the FSB, the former KGB. Either way, racism in Russia is now ubiquitous. According to Sova, 96 people were murdered in 2008 in racist or neo-Nazi attacks, with another 419 beaten or wounded. (The number of deaths was 50 in 2004, 47 in 2005, 64 in 2006 and 86 in 2007.) Last month, another 12 people were murdered. Sova's research suggests that xenophobic prejudice has become mainstream, acceptable. And while most Russians don't support radical ideas in practice, there are around 2,000-3,000 young skinheads prepared to attack and kill migrants, he estimates. Russia's law enforcement agencies, tasked with the job of catching these boy killers, share the prejudices of Russia's general population. Typically, police officers ignore race attacks, or classify them with the lesser charge of hooliganism. Verkhovsky says: "Enforcement is very weak. These young skinheads don't feel fear of the police, since the risk of getting caught is small."

The bloody evidence appears to confirm his grim thesis. A few days before our meeting, an unknown group, the Militant Organisation of Russian Nationalists, sends out a chilling email. The group says it has murdered a 20-year-old Tajik, stabbing him six times as he walked home from his job at a food warehouse. They cut off his head, dumping it in a bin outside a council office in western Moscow. The victim's body was discovered near the village of Zhabkino, a few kilometres outside the capital. The email includes an attachment. It is a photograph of the young man's head lying on a giant wooden chopping block. The group says the murder is a protest against authority for its failure to deal with immigration or - as the killers put it - to rid Russia of its Caucasian and Central Asian "occupiers". Unless government officials deport "the blacks" their heads would "fly off" next, it warns. The beheading is reminiscent of another gruesome neo-Nazi attack that surfaced last year on the internet via far-right websites. The video - entitled "The execution of a Tajik and a Dagestani" - shows two men kneeling in an autumnal Russian forest, bound and gagged under a Nazi flag. Masked men saw the head off one man and shoot the other. Russian investigators initially dismissed the video as a hoax. Later, however, it emerged it was genuine. A man recognised the Dagestani victim as his missing brother; he had vanished in Moscow several months earlier. During the same week in December 2008, unknown assailants in the southern city of Volgograd casually knifed a black American teenager. Stanley Robinson, 18, from Providence, Rhode Island, had been in Russia on a school exchange. The attack left him critically injured and he was flown out of Russia to Finland for emergency surgery. Back in south Moscow, suspected skinheads stabbed an 18-year-old Kazakh student, Yerlan Aitymov, as he waited for a bus near Kaluzhskaya metro station. Yerlan died on the way to hospital.

Artur Ryno and Pavel Skachevsky do not fit the profile of classicserial killers. There isn't much in their upbringing to suggest they will turn into flamboyant teenage murderers. Ryno grew up in the southern Urals city of Yekaterinburg. His parents divorced when he was young; his father is from Russia's Far Eastern province of Chukotka. (Ironically, Ryno's own features are slightly non-Slavic.) At school Ryno showed an aptitude for drawing; classmates describe him as a quiet, introverted pupil who struggled to make friends. His lawyers claim he fell under the sway of racist ideas after a Chechen schoolmate beat him up. In 2006 Ryno moved to Moscow, where he enrolled in Moscow's arts institute and studied icon painting. (Several of Ryno's icons hang in the church in Yekaterinburg, built on the spot where the Bolsheviks shot Russia's last tsar and his family.) In Moscow, Ryno shaved off his hair. He met Skachevsky via an ultra-nationalist website, www.format18.ru (the numbers 18, of course, correspond to Adolf Hitler's alphabetic initials). The forum is popular with teenage skinheads who use it to swap videos of their racist attacks.

Skachevsky grew up in Moscow. The son of a deputy headmistress, he was a gifted student. Like Ryno, Skachevsky hates "blacks" - claiming that several of his friends perished in the 1999 Moscow apartment block bombings. "I live in the house opposite Guryanova Street, and the block which the Chechens blew up," he told friends. At the time of the murders Skachevsky was a student at Moscow's college for physical education. Together, the pair formed a gang of around a dozen like-minded skinheaded killers. They are a geeky-looking bunch - the tallest is a girl, Svetlana Avvakumova, 22, who videoed one of the gang's brutal attacks on a Chinese youth. Several wear glasses. Police got round to arresting Avvakumova in February 2008.

The trial of the Ryno/Skachevsky gang began last July at Moscow's city court. Outside court, I meet Avvakumova's mother, Yelena, who has turned up hoping to catch a glimpse of her imprisoned daughter. Yelena is baffled at her daughter's involvement, denying that Svetlana has anything to do with skinheads. After her arrest, however, detectives showed her the video, which faithfully records how the gang mercilessly kick and knife a Chinese boy as he lies on the ground. The boy is crying. Avvakumova downloaded the film on her home computer alongside snaps taken on the monastery-lake island of Valaam during a holiday in Russia's picturesque north.

"Svetlana was always an innocent," Yelena says. "As a girl she was a bit of a tomboy. She liked football and used to watch Spartak Moscow FC." Intriguingly, Yelena has a strong sense of where her daughter has gone wrong. Skinheads are something of a paradox in Russia, a country that sacrificed 25 million people in the fight against Nazi Germany and the ideas of racial supremacy. "My father was a tank commander during the war. He was severely injured during the battle for Königsberg; it left him disabled. He personally fought fascism. Svetlana understands perfectly what fascism is. We still have her grandfather's medals." According to Yelena, attitudes changed after the collapse of the Soviet Union. "My generation was a Soviet one. We were internationalist. We have Armenian relatives. My brother even married a Japanese woman. The problem is with this new generation. They don't understand the difference between nationalism and patriotism. They confuse the two."

Dmitry Dyomushkin is wearing a Ben Sherman T-shirt; he's ordered a plate of kebab and a bowl of borsch - beetroot soup. He speaks Russian with a slight impediment, and lights a cigarette after every mouthful. Dyomushkin is the leader of the Slavic Union, Russia's most radical ultra-nationalist organisation. Aged 30, he is a veteran of Russia's far-right scene. We meet in a pub in Marino, a sprawling dormitory suburb in southern Moscow, full of tower blocks and at the end of Moscow's light-green Metro line.

Both Ryno and Skachevsky were members of the Slavic Union. (In Russian the organisation is called the Slaviyansky Sayuz, the SS.) "I didn't know them personally," Dyomushkin says. "They were young guys sitting in the corner of the meetings. They were quiet, mouse-like." His organisation has 1,500 members across Russia, though experts suggest the number of far-right activists is around 50,000. The SS fights against illegal immigration and for the rights of Russians in Russia. Dyomushkin says he has been disappointed by the radical actions of many of his members - more than 100 of them have been arrested and several are now serving life sentences for murder. (One of the group's leaders, Nikola Korolev, was jailed for blowing up Cherkizovsky market in Moscow in August 2006, killing 14 people and wounding 49 with a bomb left outside a Vietnamese café.) "These tactics were wrong," Dyomushkin asserts.

Dyomushkin is at his most plausible when he talks about the threat the Slavic Union now poses to Vladimir Putin. Over the past eight years Putin has squeezed out virtually all independent political activity in Russia. There are now only two opposition movements left, Dyomushkin argues - the far-right and the democratic liberals. Dyomushkin is scornful of the liberals - "many of whom are Jews" - but agrees they share anti-Kremlin ideas. But while the democrats are weak, divided and marginalised, the nationalists enjoy much broader support - including that of elements deep inside Russia's powerful bureaucracy and law enforcement agencies. (Both Ryno and Skachevsky had links with a former far-right deputy in Russia's Duma, or parliament. Officially they were working as his parliamentary researchers.) Dyomushkin describes Putin's Russia as a "police state", which has retained the worst aspects of the Soviet Union while getting rid of the good bits. "It may seem a paradox, but our movement is now fighting for freedom. It is the nationalists who are fighting for freedom of speech and assembly. Nothing else has the strength to do this. Everyone else is frightened," he says.

In November 2008, police and federal security agents broke up the Slavic Union's annual "Russian March", arresting 1,000 people, including Dyomushkin. He was released after several hours in custody, however, and eventually fined a paltry 1,000 roubles (£23). Russia's authorities are clearly rattled by the rise of the far-right, whose political appeal is likely to grow as the country slithers into economic crisis. As living standards tumble it is immigrants who will get the blame. There is no prospect of a pro-western Orange Revolution in Russia. But the possibility of a far-right revolt against Putin is real and growing. The skinheads - a pimply, adolescent army of lower-middle-class racists - pose a serious threat to the Kremlin's otherwise
vice-like grip on power.

In December 2008, Ryno and Skachevsky were sentenced to 10 years in jail, the maximum sentence for a juvenile. Five other members of their gang were jailed for between six and 20 years. The jury acquitted Avvakumova and one other male gang member. During the trial the skinheads showed no remorse, giggling frequently and even laughing at the families of their victims. Ryno made a final speech to the jury. In a rambling address, he explained that he committed the murders for the "tsar, country, and monarchy". Later he revealed that after prison he intends to embark on a new career. He wants to be a politician.

Marta Abramian shows off a photo of her husband, taken a month before his murder. As well as their son Georgy, the couple have two strikingly pretty dark-haired daughters, Meline and Karine, now 20 and 21. The photos show Karen dancing with his girls at a party; other snaps show the family relaxing on holiday in Egypt, next to a camel; there are black and white photos of Karen's happy boyhood in Baku, Azerbaijan. The couple met and courted in Baku, but in the late 80s they moved to Moscow when war erupted between Azerbaijan and Armenia. Karen studied at Moscow University and then joined an insurance firm, rising to become its general director. He wrote poems and composed songs. "He was a wonderful father, a wonderful son and wonderful husband," Marta says. "I never thought this could happen to my husband. We considered ourselves real citizens of Russia. We work here. We pay taxes. This is our country."

We meet in the apartment of Karen's parents, Asya, 75, and Georgy, 76. They sit together on the sofa holding their son's framed photo; his murder outrages them still. After an hour punctuated by phone calls from the court - the skinheads' trial is just ending - Marta takes us to the spot where Karen was murdered. Next to the entrance, she has planted a small fir tree; she and the kids still live upstairs on the ninth floor. "It's so we can remember Daddy," she says. "It's very difficult without him. There is just an empty shape. Nothing can fill the emptiness.".

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009

ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΙΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ - Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ



Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

6/2/2009

Η Ευρώπη να ασχοληθεί με τις δικές της παραβιάσεις στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, απαντά ο Βλαντίμιρ Πούτιν στην «ανησυχία» του Μανουέλ Μπαρόζο για τις δολοφονίες δημοσιογράφων στη Ρωσία.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανησυχεί μετά τις πρόσφατες δολοφονίες δημοσιογράφων και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Ρωσία, δήλωσε σήμερα στη Μόσχα ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.

«Στην (ευρωπαϊκή) κοινή γνώμη υπάρχει μία κάποια ανησυχία ύστερα από τα πρόσφατα γεγονότα στη Ρωσία, στην προκειμένη περίπτωση τις δολοφονίες δημοσιογράφων και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», είπε ο Μπαρόζο στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου μετά τη συνάντησή του με τον Ρώσο πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν.

Απαντώντας, ο Βλαντίμιρ Πούτιν υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να ασχοληθεί με τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη.

«Δεν είμαστε ικανοποιημένοι με τον τρόπο που αντιμετωπίζεται το πρόβλημα των ρωσόφωνων μειονοτήτων στις χώρες της Βαλτικής. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν παραβιάσεις των δικαιωμάτων των μεταναστών στις χώρες της Ευρώπης. Γνωρίζουμε το καθεστώς των σωφρονιστικών συστημάτων ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών. Και εμείς έχουμε επίσης αυτά τα προβλήματα», είπε ο Πούτιν, εκφράζοντας την ελπίδα ότι αυτά τα προβλήματα σε Ευρώπη και Ρωσία θα συζητηθούν ως σύνολο.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΣΩ ΞΑΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΠΟΛΙΤΚΟΦΣΚΑΓΙΑ, ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΞΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ Σ' ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG, ΣΑΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΥΤΙΝ.

ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΠΟΛΙΤΚΟΦΣΚΑΓΙΑ; (της Χριστιάννας Λούπα)




της Χριστιάννας Λούπα

Είναι άραγε τυχαίο, ότι η Ρωσίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας Άννα Πολιτκόφσκαγια δολοφονήθηκε στις 7 Οκτωβρίου του 2006, ημέρα γενεθλίων του Βλαντιμίρ Πούτιν; Είναι τυχαίο, ότι η συγκεκριμένη δημοσιογράφος είχε σφόδρα κατακρίνει τον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Τσετσενίας, αλλά και το ίδιο το Κρεμλίνο; Ή μήπως είναι τυχαίο, ότι δεκατρείς συνολικά δημοσιογράφοι δολοφονήθηκαν στη Ρωσία επί προεδρίας Πούτιν;

Κεκλεισμένων των θυρών σε κοινό και δημοσιογράφους ξεκίνησε επιτέλους σε στρατοδικείο της Μόσχας η πολύκροτη δίκη για τη δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια, η οποία ωστόσο, δεν αναμένεται να φέρει αποτελέσματα, καθότι ο «άγνωστος» δολοφόνος κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος. Μα ακόμα κι αν αυτός που τράβηξε τη σκανδάλη του μοιραίου Μακάροφ συλληφθεί κάποτε, εκείνος που έδωσε τη στυγνή εντολή της δολοφονίας, δεν πρόκειται ποτέ να δικαστεί.

Πολεμική ανταποκρίτρια στην Τσετσενία, η Πολιτκόφσκαγια, συνελήφθη και η ίδια από την FSB, (διάδοχο της KGB), στην εμπόλεμη ζώνη, ενώ ο ίδιος ο Πούτιν την είχε χαρακτηρίσει ως «προδότρια των συμφερόντων του ρωσικού λαού». Η Άννα είχε καταλάβει πολλά για να είναι σε θέση να προβλέψει το τέλος της. Σε απόσπασμα του ημερολογίου της, που δημοσίευσε η Νόβαγια Γκαζέτα, στην οποία αρθρογραφούσε, διαβάζουμε: «Η Ρωσία βρίσκεται σε αδιέξοδο... Αυτό που συνέβη οφείλεται στο γεγονός ότι στις θέσεις κλειδιά της κυβέρνησης της χώρας βρίσκονται τώρα όλοι οι άνθρωποι που ήταν κάποτε στην KGB... Η πλειοψηφία του πληθυσμού συμφωνεί. Τι θα γίνει όμως με την μειοψηφία; Εγώ γράφω βιβλία και δημοσιεύω άρθρα. Πρέπει να εξηγήσω πού πάνε τα πράγματα, πρέπει να εξηγήσω ότι εάν το σύστημα νιώθει την ανάγκη να εξουδετερώσει κάποιον που τον ενοχλεί, θα το κάνει χωρίς κανένα δισταγμό...».

Μόνο οι τέσσερις σφαίρες που δέχτηκε η μαχητική δημοσιογράφος έξω από τον ανελκυστήρα της πολυκατοικίας της στη Μόσχα στάθηκαν ικανές να της κλείσουν το στόμα για πάντα, ενώ ετοίμαζε ένα άρθρο για βασανιστήρια στην Τσετσενία, που διέπραξαν οι φίλα προσκείμενες στον Πούτιν τοπικές αρχές και τελικά δημοσιεύθηκε ημιτελές.

Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ άλλωστε είχε δηλώσει στην εφημερίδα «La Republica» αμέσως μετά τη δολοφονία: «Είναι σαφές ότι θέλησαν να της κλείσουν το στόμα... πρόκειται για σκληρό πλήγμα κατά της ελευθερίας του Τύπου και εναντίον όποιου αγωνίζεται για τη δημοκρατία στη χώρα μας».

Λίγο μετά την εκτέλεση της Πολιτκόφσκαγια εξ άλλου, πέθανε στο Λονδίνο δηλητηριασμένος με το ραδιενεργό ισότοπο «Πολώνιο 210» ο Αλεξάντρ Λιτβινένκο, πρώην πράκτορας της FSB. Οι αποκαλύψεις του για τα εγκλήματα της πουτινικής Ρωσίας,
φαίνεται, δεν ήταν πλέον ανεκτές από το Κρεμλίνο, που δείχνει να μην μπορεί να απαγκιστρωθεί από τις δοκιμασμένες πρακτικές του επάρατου παρελθόντος.

Η ακτιβίστρια δημοσιογράφος, την οποία είχαν προσπαθήσει να δηλητηριάσουν στο παρελθόν, επανειλημμένα είχε βραβευθεί εντός και εκτός Ρωσίας για τη δράση της υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ σημαντικός ήταν ό ρόλος της στη μεσολάβηση για την ειρηνική επίλυση της κρίσης που προέκυψε από την κατάληψη του θεάτρου Νόρντ Οστ στην Μόσχα, με την ομηρία πολλών εκατοντάδων ανθρώπων. Μια τραγωδία όμως που τελικά δεν αποφεύχθηκε και κόστισε την ζωή σε 130 ανθρώπους.

Επί πλέον, στα βιβλία της στηλιτεύει το μετασοβιετικό καθεστώς και καταδικάζει απερίφραστα την επίθεση στην Τσετσενία – μια επιχείρηση για τα πετρέλαια.

Μέσα σ’ έναν ανελέητο πόλεμο συμφερόντων της μαφίας ωστόσο και των πρώην πρακτόρων της φοβερής μυστικής αστυνομίας, που με την πτώση του κομμουνισμού μετατράπηκαν σε μάνατζερ, των κομματικών «ινστρουχτόρων», που έγιναν μπίζνεσμεν και τα μέλη της τέως κομμουνιστικής νομενκλατούρας, που μετατράπηκαν σε αδίστακτους κεφαλαιοκράτες, «σπεκουλάροντας» τα πετρέλαια, η φωνή της Πολιτκόφσκαγια παραήταν ενοχλητική.

Και την ίδια ώρα που ο διεθνής τύπος, επέκρινε σφόδρα τον Πούτιν, εκείνος υπέγραφε με τη Γερμανίδα καγκελάριο, συμφωνία για το Φυσικό Αέριο.

«Μερικές φορές οι άνθρωποι πληρώνουν με τη ζωή τους την εκφορά της γνώμης τους δημόσια», είχε πει η Άννα σε Συνέδριο για την ελευθερία του Τύπου. Πόσο δίκιο είχε!

Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2009

Ευρωπαίοι παρατηρητές στην Ουκρανία για τη διέλευση του φυσικού αερίου - H ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ



kathimerini.gr
7/1/2009

Η Gazprom δήλωσε ότι είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμη για διαπραγματεύσεις


Η πρωθυπουργός της Ουκρανίας Γιούλια Τιμοσένκο και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο συμφώνησαν να σταλούν «επειγόντως» ευρωπαίοι παρατηρητές για να επιβλέψουν τη διέλευση του ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη μέσω της Ουκρανίας, ανακοίνωσε η ουκρανική κυβέρνηση.

Στη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας, «η Γιούλια Τιμοσένκο και ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο συμφώνησαν να σταλούν επειγόντως τεχνικοί εμπειρογνώμονες της ΕΕ που θα επιβλέπουν διαρκώς τον όγκο του φυσικού αερίου που παραδίδεται από τη Ρωσία σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης», αναφέρει η ουκρανική κυβέρνηση σε ανακοίνωση που εξέδωσε.

Η Ρωσία διέκοψε πλήρως σήμερα τη μεταφορά φυσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας, σύμφωνα με ανακοίνωση του εκπροσώπου της ουκρανικής εταιρείας Naftogaz. «Στις 07.44 (τοπική ώρα) η Ρωσία διέκοψε τελείως τη μεταφορά μέσω της Ουκρανίας.

«Η Ρωσία άφησε την Ευρώπη χωρίς φυσικό αέριο», δήλωσε ο Βαλεντίν Ζεμλιάνσκι. Η Ρωσία διέκοψε την 1η Ιανουαρίου την τροφοδοσία της Ουκρανίας με φυσικό αέριο, έπειτα από την αποτυχία των διαπραγματεύσεων για τη διαμόρφωση της νέας τιμής για το 2009 και για τη διευθέτηση των ουκρανικών χρεών. Ωστόσο, το 80% των εξαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου περνά από το ουκρανικό έδαφος και μια σειρά χωρών της ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων ανέφεραν χθες την πλήρη διακοπή της τροφοδοσίας τους.

Gazprom

Η ρωσική εταιρία φυσικού αερίου Gazprom είναι έτοιμη να ξεκινήσει πάλι τις διαπραγματεύσεις με την Ουκρανία για τις παραδόσεις φυσικού αερίου ανά πάσα στιγμή, ανακοίνωσε σήμερα ο αντιπρόεδρος της εταιρίας, Αλεξάντερ Μεντβέντεφ.

«Δυστυχώς, η κατάσταση συνεχίζει να χειροτερεύει. Χθες το βράδυ, η Ουκρανία διέκοψε πλήρως τη ροή του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη μέσω του ουκρανικού εδάφους», δήλωσε ο Μεντβέντεφ προσθέτοντας ότι το Κίεβο είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την κατάσταση.

Δεδομένου του κρύου, μπορεί να προκύψουν προβλήματα για το σύστημα τροφοδοσίας, αν δεν υπάρχει ροή του φυσικού αερίου, πρόσθεσε ο ίδιος.

Δηλώσεις

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βίκτορ Γιούσενκο κάλεσε τη Ρωσία να επαναλάβει «αμέσως» τη μεταφορά φυσικού αερίου προς την Ευρώπη μέσω της Ουκρανίας, σε επιστολή που έστειλε στον Ρώσο ομόλογό του Ντμίτρι Μεντβέντεφ και στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.

Στη Σερβία, ο διευθυντής της δημόσιας επιχείρησης ηλεκτρισμού Srbijagas, Ντούσαν Μπαγιάτοβιτς, έπειτα από τη διακοπή της ροής του φυσικού αερίου, δήλωσε ότι «όλα εξαρτώνται από τις διαπραγματεύσεις Μόσχας - Κιέβου».

Ο πρωθυπουργός Σεργκέι Στανίσεφ χαρακτήρισε τη Βουλγαρία ως «όμηρο» στην ενεργειακή διαμάχη της Ρωσίας και της Ουκρανίας, ενώ ο πρόεδρος Γκεόργκι Παρβάνοφ, τόνισε την έλλειψη εναλλακτικών ενεργειακών λύσεων, που αντιμετωπίζει η γειτονική χώρα.

«Η μόνη λύση είναι να πάμε κατευθείαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», δήλωσε ο Τσέχος υπουργός Βιομηχανίας Μάρτιν Ρίμαν έπειτα από συνομιλίες με τον αναπληρωτή εκτελεστικό διευθυντή της Gazprom Αλεξάντερ Μεντβέντεφ στο Βερολίνο.

Διακοπή προς Τσεχία και Δυτική Ευρώπη

Επίσης, διακόπηκε τελείως κατά τη διάρκεια της νύκτας η ροή του ρωσικού φυσικού αερίου προς την Τσεχική Δημοκρατία και τη Δυτική Ευρώπη, όπως ανακοίνωσε η τσεχική εισαγωγική εταιρεία RWE Transgas. «Ο κύριος ανατολικός αγωγός έκλεισε από τα μεσάνυχτα», δήλωσε εκπρόσωπος της εταιρείας.

Η ρωσική και η ουκρανική πλευρά σε μία μεγάλη διαμάχη για το αέριο εμφανίζονται έτοιμες να διαπραγματευθούν ένα τέλος στην αντιπαράθεση, δήλωσε ένας αξιωματούχος της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Νωρίτερα, έτοιμος «ανά πάσα στιγμή» για συνομιλίες με την Ουκρανία είναι ο ρωσικός ενεργειακός κολοσσός Gazprom, σύμφωνα με δήλωση εκπροσώπου της ρωσικής εταιρίας Σεργκέι Κουπριάνοφ.

Η παροχή ρωσικού φυσικού αερίου προς τη Βουλγαρία, την Ελλάδα, την Τουρκία και την ΠΓΔΜ διεκόπη τη νύχτα της Δευτέρας, ανακοίνωσε το βουλγαρικό υπουργείο Οικονομίας και Ενέργειας. Μετά τη διακοπή παροχής αερίου, πραγματοποιήθηκε έκτακτη συνεδρίαση της ομάδας αντιμετώπισης κρίσιμων καταστάσεων, υπό την προεδρία της αρμόδιας υφυπουργού, Γαλίνα Τόσεβα, και με κύριο θέμα την ανάλυση των νέων δεδομένων και την παράθεση των δυνατοτήτων των μεγάλων καταναλωτών αερίου να χρησιμοποιούν άλλα καύσιμα.

Το βουλγαρικό υπουργείο Οικονομικών κάλεσε όλους τους μεγάλους καταναλωτές να περιορίσουν στο ελάχιστο την χρήση του αερίου και, κατά το δυνατόν, να καταφύγουν σε χρήση εναλλακτικών πηγών ενέργειας.

Η άντληση αερίου από τα αποθέματα στην υπόγεια αποθήκη «Τσίρεν» στη Βόρεια Βουλγαρία αυξήθηκε στο επίπεδο των 4,3 εκατομμύριων κυβικών μέτρων ανά εικοσιτετράωρο, με σκοπό να καλυφθούν οι στοιχειώδεις ενεργειακές ανάγκες της χώρας.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ, Reuters

Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2008

Η ΡΩΣΙΑ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ



Greek American News Agency

19.12.08

Μια είδηση που ίσως εξηγεί πολλά και αναδεικνύει το δημοφιλές Blog STRATΕGY GEOPOLITICS (εξιδεικευμένο σε θέματα ανάλυσης διεθνών σχέσεων με επίκεντρο την Ελλάδα) και δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη -αλλά δυστυχώς τα ελληνικά ΜΜΕ σχεδόν έθαψαν- είναι οι δηλώσεις υπο-στήριξης προς τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνηση του τις οποίες έκανε αποκλειστικά στο επίσης διεθνούς κύρους ελληνικό DefenceNet ο Ρώσος πρέσβης στην Αθήνα{βλ. παρακάτω}.
Εμείς εκείνο που σημειώνουμε για ακόμα μια φορά είναι ότι όλα όσα γίνονται στην Ελλάδα, μετά το ατυχές και όντως συγκλονιστικό γεγονός της εν ψυχρώ δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και όσα ακολούθησαν και -όπως αρκετοί δυστυχώς και πολιτικοί- προαναγγέλουν φαίνεται ότι θα επακολουθήσουν δεν είναι άσχετα μεταξύ τους... Όλα τα γεγονότα έχουν μεταξύ τους ένα συνδετικό κρίκο όπως ορθώς έχει αναλυθεί από έλληνες και ξένους αναλυτές στην Ευρώπη. Όλα αυτά τα θλιβερά γεγονότα -τα οποία έχουν προαναγγελθεί με το πιο επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο - και διασύρουν διεθνώς την Ελλάδα είναι κομμάτια ενός παζλ... Ενός πάζλ τα κομμάτια του οποίου κρατούν άλλοι στα χέρια τους... Ενός πάζλ που και μόνο η σκέψη στην θέα της εικόνας που σχηματίζεται μέρα τη μέρα ώρα την ώρα λεπτό το λεπτό τρομάζει... Ένα είναι βέβαιο, πως μπορεί αυτές οι δηλώσεις του Ρώσου Πρέσβη ανοιχτής υποστήριξης προς τον Κώστα Καραμναλή δεν θα περάσουν απαρατήρητες στην Ουάσιγγκτον και από εκείνους που καθόριζουν και σχεδιάζουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ... Αυτό είναι το μόνο βέβαιο διαβάζοντας τες θα κατλάβετε πολλά...

Την σαφή πρόθεση της Ρωσίας να στηρίξει την ελληνική οικονομία στην δύσκολη φάση που διέρχεται, (παρέχοντας ταυτοχρόνως και έμμεση στήριξη στην κυβέρνηση Καραμανλή), διατυπώνει με σχετικές αποκλειστικές δηλώσεις του στο defencenet.gr ο πρέσβης της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Αθήνα, Αndrey Valentinovich Vdovin. Ο Ρώσος πρέσβης, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του defencenet.gr, τονίζει ότι: -"Τώρα η Ρωσία διατηρεί την 3η θέση παγκοσμίως σε αποθέματα συναλλάγματος και χρυσού - περίπου 450 δισ. δολλ. Εκτός από αυτό, έχουμε και σημαντικά εφεδρικά κεφάλαια, που συγκεντρώσαμε χάρη στο ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια ο προϋπολογισμός έκλεινε με μεγάλο πλεόνασμα. Θέλω να τονίσω ότι, παρά την οικονομική κρίση, η Ρωσία δεν φεύγει από την παγκόσμια αγορά κρατικών ομολόγων και συνεχίζει να παρέχει δάνεια σε εκείνες τις χώρες που έχουν ανάγκη από χρηματική βοήθεια, υπό αμοιβαία δεκτούς όρους." Είναι μία σαφή θέση σε ότι αφορά τον κίνδυνο "παύσης του εξωτερικού δανεισμού" για την χώρα μας, που έχει διατυπωθεί κινδυνολογικά από κάποιες πλευρές. Είναι κοινό μυστικό ότι η Ρωσία αποτελεί έναν από τους κυριότερους δανειοδότες (σε κάποιες δημοπρασίες, τον κυριότερο) του Ελληνικού Δημοσίου, μέσω της αγοράς κρατικών τίτλων.

-"Η Ρωσία επίσης εξετάζει το ενδεχόμενο της ενίσχυσης της συμβολής της στο ΔΝΤ, κάτι που θα επιτρέψει να επεκτείνουμε τα συλλογικά προγράμματα οικονομικής βοήθειας σε χώρες που είναι ιδιαίτερα τρωτές απέναντι σε κρίσεις. Δηλαδή, δεν καθόμαστε πάνω σε σακούλες γεμάτες με χρήματα αλλά χρησιμοποιούμε τα μεγάλα αποθέματα που διαθέτουμε με στόχο τη σταθεροποίηση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος." Με απλά λόγια "Ξεχάστε το δυτικό μονοπώλιο στην διαχείριση του ΔΝΤ. Εχουμε ρευστό και θα απαιτήσουμε να υπάρχουν συναποφάσεις στην διαχείρισή του". -"Τα βραχυπρόθεσμα οφέλη από τα δάνεια δεν μπορούν να συγκριθούν με τα πλεονεκτήματα που εισπράττουν οι χώρες από την εμπορική και επενδυτική συνεργασία. Όπως γνωρίζετε καλά, πετύχαμε συμφωνίες για κοινά έργα πολλών δισ. ευρώ στον τομέα της ενέργειας, στα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση του όγκου εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των χωρών μας. Όμως το δυναμικό των σχέσεων είναι πολύ μεγαλύτερο." Καλεί την Ελλάδα να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τους εμπορικούς και επενδυτικούς δεσμούς με την Ρωσία. -"Είμαι βέβαιος ότι δεν πρέπει να επικεντρωνόμαστε στα δάνεια, αλλά στις επενδύσεις και εμπόριο, που μπορούν να προσφέρουν στους πολίτες της Ρωσίας και της Ελλάδος πραγματικό αμοιβαίο όφελος. Ακριβώς αυτό έχουν ως στόχο οι προσπάθειες και της ρωσικής ηγεσίας και της κυβέρνησης του κ.Κ.Καραμανλή."

Εκτός του ότι τονίζει τα αυτονόητα σε ότι αφορά το αδιέξοδο του δανεισμού, προχωρά σε δήλωση υποστήριξης της πολιτικής της κυβέρνησης Καραμανλή στις ελληνορωσικές σχέσεις, αλλά και εμμέσης στήριξης της συγκεκριμένης κυβέρνησης, αφού ΄"ονοματίζει" την κυβέρνηση Καραμανλή, αποφεύγοντας το αόριστο και διπλωματικό "ελληνική κυβέρνηση" που συνηθίζεται στα κείμενα των διπλωματών. Το πλήρες κείμενο της απάντησης του πρέσβη της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Αθήνα, Andrey Vdovin και το σχετικό ερώτημα, έχουν ως εξής: - Η πρόσφατη οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει σοβαρούς κλυδωνισμούς στις οικονομίες πολλών χωρών. Στην Ελλάδα η οικονομική κρίση έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική αύξηση του κόστους (spread) εξωτερικού δανεισμού. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι αν δεν μπορέσει να μας παράσχει οικονομική βοήθεια η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή θα αναζητηθεί από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) με όλα τα δυσάρεστα επακόλουθα.Η Ρωσία, θα μπορούσε να βοηθήσει οικονομικά την Ελλάδα, δεδομένου ότι οι δύο χώρες έχουν συμφωνήσει σε ένα κοινό πλαίσιο στρατηγικής σχέσης μεταξύ τους; Α.V.: Εκ των πραγμάτων, η σημερινή οικονομική κρίση, που ξεκίνησε στις ΗΠΑ, απέκτησε παγκόσμιο χαρακτήρα. Δυστυχώς, δεν παράκαμψε και τις δικές μας χώρες - τη Ρωσία και την Ελλάδα, αν και δεν έχουμε καμία σχέση με την εμφάνιση της κρίσης. Στη πρόσφατη συνάντηση της οικονομικής G20 η Ρωσία έκανε μια σειρά από προτάσεις για την ριζική αναδιοργάνωση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, τα διαρθρωτικά ελαττώματα στη λειτουργία του οποίου είναι πλέον φανερά για όλους.

Οι προτάσεις μας υποστηρίχθηκαν από τους εταίρους μας και συμπεριλήφθηκαν στα final documents της συνόδου κορυφής. Ο στόχος τους είναι η βαθιά μεταρρύθμιση των παγκοσμίων οικονομικών και όχι απλώς να βάλουμε λίγο καλλυντικό. Πιστεύω ότι η εφαρμογή των συμφωνηθέντων της G20 για συλλογικά μέτρα θα μας επιτρέψει να βγούμε σύντομα από την «ελικοειδή πτήση». Τώρα η Ρωσία διατηρεί την 3η θέση παγκοσμίως σε αποθέματα συναλλάγματος και χρυσού - περίπου 450 δισ. Εκτός από αυτό, έχουμε και σημαντικά εφεδρικά κεφάλαια, που συγκεντρώσαμε χάρη στο ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια ο προϋπολογισμός έκλεινε με μεγάλο πλεόνασμα. Θέλω να τονίσω ότι, παρά την οικονομική κρίση, η Ρωσία δεν φεύγει από την παγκόσμια αγορά κρατικών ομολόγων και συνεχίζει να παρέχει δάνεια σε εκείνες τις χώρες που έχουν ανάγκη από χρηματική βοήθεια, υπό αμοιβαία δεκτούς όρους. Η Ρωσία επίσης εξετάζει το ενδεχόμενο της ενίσχυσης της συμβολής της στο ΔΝΤ, κάτι που θα επιτρέψει να επεκτείνουμε τα συλλογικά προγράμματα οικονομικής βοήθειας σε χώρες που είναι ιδιαίτερα τρωτές απέναντι σε κρίσεις. Δηλαδή, δεν καθόμαστε πάνω σε σακούλες γεμάτες με χρήματα αλλά χρησιμοποιούμε τα μεγάλα αποθέματα που διαθέτουμε με στόχο τη σταθεροποίηση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι τα βραχυπρόθεσμα οφέλη από τα δάνεια δεν μπορούν να συγκριθούν με τα πλεονεκτήματα που εισπράττουν οι χώρες από την εμπορική και επενδυτική συνεργασία. Όπως γνωρίζετε καλά, πετύχαμε συμφωνίες για κοινά έργα πολλών δισ. ευρώ στον τομέα της ενέργειας, στα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση του όγκου εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των χωρών μας. Όμως το δυναμικό των σχέσεων είναι πολύ μεγαλύτερο. Είμαι βέβαιος ότι δεν πρέπει να επικεντρωνόμαστε στα δάνεια, αλλά στις επενδύσεις και εμπόριο, που μπορούν να προσφέρουν στους πολίτες της Ρωσίας και της Ελλάδος πραγματικό αμοιβαίο όφελος. Ακριβώς αυτό έχουν ως στόχο οι προσπάθειες και της ρωσικής ηγεσίας και της κυβέρνησης του κ.Κ.Καραμανλή.



Υ.Γ.-Συγχαρητήρια στο Defencenet για την συνέντευξη.΄Ισως η σημαντικότερη είδηση των ημερών σε ότι αφορά τις διεθνείς σχέσεις της Ελλάδος.΄Ομηρος Φωτιάδης

Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΧΤΥΠΑ ΚΑΙ ΤΗ ΡΩΣΙΑ - CNN VIDEOS

Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008

H Οικονομική κρίση χτυπάει και τη Ρωσία, πάει και η Βότκα (troktiko)



troktiko
25/11/2008

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΒΟΤΚΟ-ΚΡΙΣΗΣ

Η οικονομική κρίση δε κάνει διακρίσεις, δεν υπολογίζει τίποτα και χτυπάει παντού. Ακόμα και στα πιο σημαντικά πράγματα. Αυτό το βιώνουν πλέον καθημερινά οι φίλοι μας οι Ρώσοι. Τα οικονομικά τους πλέον εχουν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που εχουν αρχίσει να στερούνται το πολυτιμότερό τους αγαθό. Τη βότκα!

Το κατεξοχήν ποτό της Ρωσίας, το εθνικό τους σύμβολο το οποίο κατά μέσο όρο κάθε Ρώσος καταναλώνει δεκάδες λίτρα το χρόνο, βρίσκεται σε κίνδυνο. Μόνο τον Οκτώβριο η... παραγωγή έπεσε 15% αφού τα μπουκάλια μένουν απούλητα σε μαγαζιά και αποθήκες. Και το χειρότερο δεν είναι αυτό. Πολλοί είναι αυτοί που προσπαθώντας να ικανοποιήσουν την ανάγκη τους για βότκα καταφεύγουν σε φτηνές, εξευτελιστικά φτηνές λύσεις όπου βρουν. Το αποτέλεσμα; Μόνο το Σεπτέμβριο 1458 άτομα πέθαναν από δηλητηρίαση εξαιτίας αυτού που ήπιαν που μόνο βόκτα δεν ήταν.

Ποιο θα είναι το επόμενο θύμα της παγκόσμιας κρίσης; Ελπίζουμε όχι το τζατζίκι

Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2008

ANNA POLITKOVSKAYA: RUSSIAN SADISM IN CHECHNYA (VIDEO)