Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Palestine. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Palestine. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009

ERDOGAN vs PERES! (της Χριστιάννας Λούπα)




Tuncay Güney

της Χριστιάννας Λούπα

Αυτό πια κι αν είναι από τ’ ανήκουστα! Ο κύριος Ερντογάν να μιλά για δολοφόνους των λαών! Ποιος, η Τουρκία! Η Τουρκία που έχει τα χέρια της βαμμένα με αίμα! Η σύγχρονη Τουρκία που είναι θεμελιωμένη πάνω στους νεκρούς Αρμένιους, Ασσύριους και φυσικά Έλληνες! Βέβαια, αυτά έγιναν πριν πολλά χρόνια, όμως η γειτονική χώρα δεν δείχνει καμία μεταμέλεια, εθελοτυφλεί κι επιμένει να αρνείται τα πάντα. Γενοκτονίες; Ποιες γενοκτονίες; Αυτή η λέξη δεν υπάρχει στην τουρκική γλώσσα. Καλά που υπάρχει και το άρθρο 301 του Ποινικού Κώδικα, περί προσβολής του Τουρκισμού! Όποιος τολμήσει να την αναφέρει, ας κάνει μια βόλτα από το γειτονικό «μπουντρούμ», να πάρει μια γεύση από Εξπρές του Μεσονυκτίου!

Όμως, αν οι γενοκτονίες ανήκουν στο μακρινό παρελθόν, το 1974 είναι ακόμα νωπό για τις μαυροφόρες της Κύπρου, που έζησαν τις θηριωδίες του Αττίλα κι ακόμα ελπίζουν. Οι ασκοί του Αιόλου ωστόσο, φαίνεται να έχουν ανοίξει, καθώς οι διάφοροι «Αττίλες», κατατρυχόμενοι ίσως από τις Ερινύες, αρχίζουν να ομολογούν τα εγκλήματά τους εις βάρος αιχμαλώτων πολέμου.

Μπορεί, άλλωστε, οι Παλαιστίνιοι να βρήκαν έναν υποστηρικτή στο πρόσωπο του κυρίου Ερντογάν και οι Άραβες να τον αποθεώνουν μετά το Νταβός και καλά κάνουν, αλλά είναι πολύ δύσκολο για την Τουρκία να αποδείξει ότι έχει παρόμοιες ευαισθησίες. Όχι μόνο το παρελθόν της, αλλά και το παρόν της δεν πείθουν.

Μια ματιά επομένως στα τεκταινόμενα της «γείτονος», μπορούν να πείσουν τον καθένα, ότι τα κίνητρα του κυρίου Ερντογάν, κάθε άλλο παρά ανθρωπιστικά ήταν. Ίσως ο λόγος που τα έβαλε με τον κύριο Πέρεζ και αποχώρησε σαν μαινόμενος ταύρος από τη Διάσκεψη του Νταβός, ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω του, ήταν ότι είχε μαζέψει πολλά εναντίον του Ισραήλ.

Διευκρίνιση! Το Ισραήλ δεν νομιμοποιείται σε καμία περίπτωση για το έγκλημα που διέπραξε και συνεχίζει να διαπράττει απαγορεύοντας την ανθρωπιστική βοήθεια να φτάσει στη Γάζα, ο κύριος Ερντογάν όμως πήγε μάλλον «φορτωμένος» και «επί τούτου» στη Διάσκεψη, καθότι εδώ και μερικά χρόνια υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι το Ισραήλ υποστηρίζει και εκπαιδεύει τους Κούρδους, οι οποίοι, ως γνωστόν, αποτελούν μια ανοιχτή πληγή για το Τουρκικό κράτος και εναντίον των οποίων πλείστα εγκλήματα έχουν διαπράξει οι κυβερνήσεις της γειτονικής χώρας.

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει κι ένας ακόμη λόγος: Πρόσφατα στοιχεία αποκάλυψαν ότι πίσω από την εθνικιστική οργάνωση Εργκένεκον, που φιλοδοξεί να ρίξει την ισλαμοδημοκρατική κυβέρνηση Ερντογάν και ευθύνεται για πολλές δολοφονίες, κρύβεται η ίδια η Μοσάντ.

Πράγματι, ο ραβίνος Τουντσάι Γκιουνέι, που το 2001, όταν αποκαλύφθηκε ο ρόλος του, φυγαδεύτηκε από την Τουρκία στον Καναδά, φέρεται ως πράκτορας της Μοσάντ, αλλά και ως μέλος της Εργκένεκον καθώς και μιας άλλης Οργάνωσης, γνωστής ως JITEM, που είναι παράνομος μηχανισμός πληροφοριών της αστυνομίας και ευθύνεται για εκατοντάδες δολοφονίες και απαγωγές.

Επίσης, σύμφωνα με τη «Χουρριέτ», ο ραβίνος είχε διεισδύσει και στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες (ΜΙΤ) με το κωδικό όνομα «μετάξι» με συστάσεις από τη CIA και αντλούσε πολύτιμες πληροφορίες.

Η ΜΙΤ πάντως διαθέτει πληροφορίες για ύποπτες μεταφορές κεφαλαίων από Εβραίους στη χώρα και συναλλαγές με άτομα, πολιτικές ομάδες και πολιτιστικές οργανώσεις που συνδέονταν με την Εργκένεκον, ενώ ο Γκιουνέι που εργάστηκε ως κατάσκοπος της Μοσάντ και στην Αίγυπτο, έχει ήδη δώσει τα εννέα από τα δώδεκα βασικά ονόματα των ιδρυτών της παρακρατικής Οργάνωσης. Οι πληροφορίες του, τις οποίες δίνει από τον Καναδά, γιατί φοβάται να γυρίσει στην Τουρκία, είναι ακριβοπληρωμένες, όπως επίσης και οι εμφανίσεις του στα διάφορα κανάλια.

Καταλαβαίνει κανείς καλύτερα τώρα νομίζω γιατί ξεχείλισε το ποτήρι του κυρίου Ερντογάν και γιατί παρουσιάστηκε ξαφνικά σαν υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προασπιστής του Παλαιστινιακού λαού. Γιατί η Τουρκία σε κάτι τέτοια δεν μας έχει συνηθίσει!

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009

TALKING TURKEY (by Steven Plaut)



FrontPageMagazine.com

By Steven Plaut

Wednesday, February 04, 2009

Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan had a temper tantrum at the Davos forum on world economics recently. He foamed at the mouth about Israel's supposedly "massacring innocent women and children" in its recent military operations against the genocidal Hamas terrorists in the Gaza Strip. He walked out in demonstrative contempt when Israel's own leftwing president, Shimon Peres, arose to speak to the delegates. He repeatedly accused Israel of "mass murder" in Gaza. Erdogan ranted at length about how Israel had turned the Gaza Strip into an "open-air prison."

Even more incredibly, as part of his anti-Israel ravings, Erdogan cited two anti-Semitic ex-Israelis as "authorities" for his claims. One "authority" cited by the Turkish Prime Minister is the notorious deranged Holocaust Denier Gilad Atzmon. A saxophone player in the UK with ties to German Neo-Nazis and Holocaust Deniers in other countries, Atzmon is so openly anti-Semitic that even the most bigoted segments of the Bash-Israel Lobby in the UK usually will have nothing to do with him. He swings back and forth between denying altogether that there was any Holocaust of Jews by the Germans and justifying it as something the Jews deserved. He is on record calling for synagogues to be burned down and promotes the anti-Semitic czarist forgery, The Protocols of the Elders of Zion. Erdogan cited Atzmon as saying, "Israeli barbarity is far beyond even ordinary cruelty."

The other "scholar" cited by Erdogan is the Israel-hating professor Avi Shlaim, who is on the faculty of Oxford University. Shlaim is a pseudo-historian who has made a career out of serving up anti-Israel propaganda, including for the extremist Jew-hating "The Nation" magazine. Shlaim gained notoriety when it turned out he was one of the two "academics" who prostituted themselves for Neo-Nazi Norman Finkelstein. He served as accomplice in the attempts by Finkelstein's supporters to maneuver DePaul University into granting Finkelstein tenure on the basis of his anti-Semitic rants.

At Istanbul's airport thousands of people gathered to greet Erdogan when he returned, waving Turkish and Palestinian flags and chanting "Turkey is proud of you." In response to Erdogan's arrogant rant against Israel's defense operations in Gaza, what can be said? Well, for one, in Turkey, unlike in Israel, Islamists are routinely taken out back and shot. Turkey also invaded the Kurdish areas of northern Iraq, mowing down any Kurds who got in their way, for Kurdish provocations that never came anywhere near those of the Hamas savages, who fired 8000 rockets into Israel from Gaza.

But what else is one to make of this display of temper by the Prime Minister of a country attempting to gain membership in the EU?

I would venture to respond to Erdogan by offering the following summary of the conflict:

The occupation is entirely illegal and is not recognized as legitimate by a single country on earth other than the occupying power. The occupier carried out acts of mass expulsion and ethnic cleansing when the illegal occupation was imposed on its victims. It transferred thousands of its own citizens illegally as settlers into the territories it continues to occupy. Its human rights record in the occupied territories has been atrocious. It continues to defy all world opinion, while imposing military control and suppression on the hapless residents of the illegally occupied territories. Moreover, its human rights record at home is almost as atrocious. It is an apartheid regime in which minorities are discriminated against and openly harassed. It is a militarist entity that came into existence through perpetration of a set of massive crimes against humanity, including ethnic cleansing and mass murder. Indeed, it has often been accused of having perpetrated genocide at the very moment of its creation. There are serious doubts as to whether it even has any moral right to exist as an independent state. Certainly its capital, a city considered holy by many religions, may not rightfully even belong to it at all. That city was seized from its rightful owners using military force, and its religious shrines were looted and transformed to serve the regime.

The above paragraph of course refers to Turkey.

The occupied territories in which ethnic cleansing was perpetrated by the Turkish occupying power refer to northern Cyprus. Turkey illegally invaded Cyprus, an independent state (now part of NATO and the EU), in 1974, and militarily seized about a third of the island. It then expelled the entire Greek population from those occupied territories. Hundreds of thousands of innocent Greek Cypriots were made homeless refugees due to the military aggression of Turkey. Not a single country on earth recognizes the puppet "republic" Turkey still operates there. To maintain its hold on northern Cyprus, Turkey transferred many thousands of its own citizens to northern Cyprus as illegal settlers.

Northern Cyprus is not even the only set of occupied territories seized and held by modern Turkey. In the year 1939, Turkey simply marched into the Alexandretta area of Syria, then a French protectorate, and annexed it. The ethnic Turks in the area were a minority of the population. The Turkish conquest was based on nothing more than Turkey's desire to take charge of the excellent port facilities there. Syria still considers this area as its own (of course, it also considers Israel, Jordan, Lebanon, and Cyprus also to be its own). Turkey has shown no interest in removing its settlers from Alexandretta. Its control of other areas, such as the area around Kars near the Armenian border or swaths of Thrace, is also based on dubious legitimacy and questionable claims.

Turkey is a semi-democracy in which the military exercises enormous amounts of political power. The respect for human rights in Turkey is notable for its absence. Kurdish, Armenian, and other ethnic minorities have been forcibly Turkified. Religious minorities, such as the Alevi, are persecuted. Censorship is common. Kurdish areas have been subjected to martial rule.

Brutal force has been used against Kurdish separatists and other political groups. Indeed, the operations of the Turkish military against the Kurds make Israel's recent incursion into the Gaza Strip (in Operation "Cast Lead") look like a May Day picnic. Until 2003, it was forbidden to speak Kurdish on the radio or television; the Kurdish alphabet still cannot be used. The state of human rights in Turkey, according to numerous human rights NGOs, continues to be atrocious. Women in Turkey are mistreated; until very recently women students applying to universities had to pass a virginity test. The Turkish military police routinely kill civilians. Journalists have been assassinated.

Open-air prison, indeed.

But today's abuses in Turkey pail into insignificance when placed in the context of the mass murders and ethnic cleansings that accompanied the birth of modern Turkey itself. As the Ottoman Empire collapsed during World War I, ethnic Turks led by Ataturk seized control of most of Anatolia. The infamous mass murders, considered by some to have been genocidal, of ethnic Armenians accompanied the Turkish campaign for independence.

Somewhat less well known in the West is the fact that Turkey's creation was also accompanied by the mass expulsion of almost the entire Greek population of Anatolia. The Greeks had been living in Anatolia for thousands of years before the first Turk even stepped foot in the place. Homer was an Anatolian. Western Anatolia at the beginning of the twentieth century held large areas with Greek ethnic majorities. As the Ottoman Empire fell apart, the large Greek populations declared their own independence from Turkey and their union with Greece. The areas around Smyrna and parts of Thrace, with their large Greek population, were supposed to come under Greek sovereignty in the name of self-determination. Britain's Lloyd George was among those who had made the promise.

Between 1919 and 1922, Greece and Turkey fought a bloody war for Western Anatolia. No one knows how many Greeks were butchered by the Turks during the war. But the Greeks lost and virtually the entire Greek population, many hundreds of thousands of people, were expelled en masse by Turkey from their ancestral homelands. Almost four times as many Greeks were expelled from Anatolia than the number of "Palestinians" who became refugees as a result of their fleeing the territory that became independent Israel in 1948. The Anatolian Greeks would never be granted any "right of return."

Then there is the little matter of Constantinople. The Greek claims to Istanbul are at least a hundred times more legitimate than are any Arab claims to Jerusalem. Constantinople was always a Greek city, conquered by the Turks only in 1453. Its Greek churches were turned into mosques, and some today are Turkish museums. Turkey has never offered to internationalize the city nor turn half of it over to the disenfranchised Greeks.

Meanwhile, an entire section of Athens consists of the Greek families expelled from Smyrna (Izmir). Other residents of Athens are ethnic Greeks expelled from illegally occupied northern Cyprus.

After his tantrum, Prime Minister Erdogan told the press, "My anger over Gaza directed at Israeli government, not Jews." Well, the whole world's disgust with this hypocrisy is directed against Erdogan and not against the Turkish people. After all, the Turkish people deserve better.


--------------------------------------------------------------------------------
Steven Plaut is a professor at the Graduate School of the Business Administration at the University of Haifa and is a columnist for the Jewish Press. A collection of his commentaries on the current events in Israel can be found on his "blog" at www.stevenplaut.blogspot.com.

Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2009

BBC refuses to broadcast charity appeal for Gaza aid - Το BBC αρνείται να μεταδώσει έκκληση για ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα - CNN



Demonstrators protest at the BBC's central London offices Saturday against the broadcaster's decision.

25/1/2009

LONDON, England (CNN) -- The BBC is refusing to broadcast a plea from leading British charities for aid to Gaza, saying the ad would compromise the public broadcaster's appearance of impartiality.

The decision prompted weekend protests in England and Scotland, with one group saying Sunday that 100 people had occupied the foyer of the BBC building in Glasgow, Scotland and would not leave until the BBC runs the ad.

The Disasters Emergency Committee, which includes the British Red Cross, Oxfam, Save the Children and 10 other charities, plans to launch the ad on Monday.

British broadcasters, led by the BBC, originally declined to air the appeal -- but in the face of criticism from government ministers and others, ITV, Channel 4 and Channel 5 changed their minds. CNN was not approached to broadcast the ad, a DEC spokesman said.

About 5,000 people demonstrated in front of the BBC's Broadcasting House in central London on Saturday over the broadcaster's stance. Seven people were arrested. Watch protest against BBC decision »

In Glasgow, the London-based Stop the War Coalition said Sunday its supporters had moved into the foyer of the BBC building in what the group described as a peaceful protest.

The group did not plan to move beyond the foyer but intended to stay there until the BBC changes its decision, said Keith Boyd, a coalition member who called CNN on Sunday.

"Primarily we are asking that the ad be shown," Boyd said.

The BBC press office would not confirm whether its Glasgow office was being occupied or if protesters were even there.

"We don't comment on individual demonstrations," a statement from the BBC press office said.

The BBC is standing by its decision to not air the ad, director general Mark Thompson wrote in a blog post on the corporation's Web site.

"We concluded that we could not broadcast a free-standing appeal, no matter how carefully constructed, without running the risk of reducing public confidence in the BBC's impartiality in its wider coverage of the story," he wrote Saturday.

"Inevitably an appeal would use pictures which are the same or similar to those we would be using in our news programs but would do so with the objective of encouraging public donations. The danger for the BBC is that this could be interpreted as taking a political stance on an ongoing story," Thompson said.

"Gaza remains a major ongoing news story, in which humanitarian issues -- the suffering and distress of civilians and combatants on both sides of the conflict, the debate about who is responsible for causing it and what should be done about it -- are both at the heart of the story and contentious," he added.

The BBC, which is funded by an obligatory license fee paid by every British household with a television, is required by its charter to be impartial. It does not carry commercial advertising but does broadcast charity appeals.

The DEC is "disappointed that the BBC declined to support the Gaza appeal," the spokesman told CNN. "It might limit the reach of our key message to the general public."

The spokesman, who asked not to be named, said the BBC had to make its own decision about impartiality.

"That is a decision they must make. We have no view on that subject," he said.

Many readers of Thompson's blog post did have a view, however. The statement got hundreds of comments, most of them critical of the BBC.

A commenter who signed in as "bully--baiter" said the BBC was taking a side, no matter what it did.

"Sorry Mr. Thompson but you cannot have it both ways. If deciding to accede to the DEC request would be seen as political then deciding not to accede to it is also political. Don't insult me with your disingenuous attempts to suggest it is otherwise," the commenter wrote.

Other commenters simply rejected Thompson's position out of hand.

"I think the reasons for blocking help for a grave humanitarian disaster are simply astounding," "brit--proud" wrote. "How can simply bringing food, medicines and homes to hundreds of thousands of innocent civilians be seen as political impartiality? How stupid do the BBC think the British public are?"

But the corporation had its defenders as well.

"The last thing I want to do, is fund the BBC to broadcast propaganda," "SternG" wrote: "There's no way I will pay the BBC to air the DEC's politically-motivated 'appeal' for Gaza. Gaza is run by a government which is internationally recognized as a terrorist group, including by the EU. There is no doubt that some aid/fund will be 'procured' by Hamas. ... Good decision BBC."

British broadcasters have refused to air some previous DEC appeals, the umbrella organization's spokesman said.

A planned 2006 appeal for aid to victims of the war in Lebanon was scrapped because "there were genuine concerns, shared by the aid agencies, about the deliverability of aid."

Thompson cited doubts about whether DEC members could get aid to Gaza as a secondary reason for declining to take the ad.

Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009

ΟΡΧΗΣΤΡΑ WEST - EASTERN DIVAN - ΚΙ ΟΜΩΣ, ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ ΚΑΙ ΠΑΛAIΣΤΙΝΙΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΟΥΝ !



Η Ορχήστρα West Eastern Divan αποτελεί μια ηχηρή απόδειξη ότι η μουσική μπορεί να ενώσει τους λαούς, να γεφυρώσει ακόμη και τις πιο αντίθετες πλευρές και να διασώσει την ελπίδα για ειρήνη. Για την Ορχήστρα West Eastern Divan όλα ξεκίνησαν στις αρχές του 1990 μετά από μια τυχαία συνάντηση του Αργεντινο-Ισραηλινού μουσικοσυνθέτη Daniel Barenboim και του Αμερικανο-Παλαιστινίου Edward Said.

Ο Barenboim είχε να επιδείξει μια εκπληκτική ορχηστική καριέρα, μεταξύ άλλων, ως Μουσικός Διευθυντής της Ορχήστρας του Παρισίου, της Συμφωνικής Ορχήστρας του Σικάγο και της Όπερας του Βερολίνου. Ο Said από την άλλη, είχε διαγράψει μια μοναδική επιστημονική πορεία στο Πανεπιστήμιο Columbia της Αμερικής. Υποστηρικτής ο ίδιος του δικαιώματος των Παλαιστινίων για απελευθέρωση, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα βασικές αξιώσεις των Ισραηλινών, δεν παρέλειψε να ασκήσει κριτική και στις δύο πλευρές, προβάλλοντας την μέση οδό, την ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών, ως την μόνη βιώσιμη λύση.

Μετά από την τυχαία γνωριμία τους, o Barenboim και ο Said συνειδητοποίησαν ότι είχαν πολύ περισσότερα κοινά από ότι αρχικά θεωρούσαν. Αποφάσισαν έτσι να ξεκινήσουν ένα πιλοτικό, κατά βάση μουσικό, πρόγραμμα, με καθαρές όμως πολιτικές και ανθρωπιστικές προεκτάσεις. Ιδρύοντας την West Eastern Divan θέλησαν να δημιουργήσουν μια κοινή αραβο-ισραηλινή ορχήστρα, φέρνοντας κοντά νέους μουσικούς από το Ισραήλ, την Παλαιστίνη και από άλλα αραβικά κράτη.

Οι νέοι αυτοί μουσικοί ήρθαν αντιμέτωποι με μια νέα πραγματικότητα. Ενώ έως τότε η συνύπαρξη και η συνεργασία μεταξύ τους σε οποιοδήποτε επίπεδο φαινόταν αδιανόητη, η πρωτοβουλία αυτή τους ένωσε, καθιστώντας την επιτυχία κοινή προσπάθεια όλων, τόσο Ισραηλινών όσο και Παλαιστινίων. Συγχρόνως, τους δόθηκε η δυνατότητα να συνομιλήσουν, να γνωριστούν καλύτερα και να αφήσουν πίσω τους τις προκαταλήψεις και το μίσος.

Η ορχήστρα έγινε πολύ σύντομα ό,τι πιο σημαντικό για την ζωή του Said και του Barenboim. Το 2003 ο Said πεθαίνει και ο Barenboim ακόμη πιο αποφασιστικά, και εις μνήμην πλέον του φίλου του, συνεχίζει το εγχείρημα. Η West Eastern Divan συνεχίζει έως σήμερα τις ζωντανές εμφανίσεις της υπενθυμίζοντας σε όλους μας ότι, παρά τις βαθιές και ανεπούλωτες πληγές Ισραηλινών και Παλαιστινίων, η ελπίδα για ειρηνική συνύπαρξη μπορεί και πρέπει να παραμείνει ζωντανή.

Γι’ αυτό και στην εμφάνιση της Ορχήστρας στην Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, στις 18 Δεκεμβρίου 2006 ο Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ τίμησε την προσπάθεια αυτή λέγοντας: «Η πολιτική και η διπλωματία δεν είναι οι μόνοι δρόμοι που μπορούν να οδηγήσουν στην ειρήνη. Η τέχνη μπορεί να δημιουργήσει ελπίδα, έμπνευση και να προσφέρει ένα βήμα προώθησης της ειρήνης και της συμφιλίωσης των λαών».

Η φωτογραφία προέρχεται από το εξώφυλλο του DVD που είναι αφιερωμένο στην Ορχήστρα και την συναυλία της στην Ramallah. «Αυτό το οποίο έχει μεγαλύτερη αξία…», λένε οι νεαροί μουσικοί της Ορχήστρας στο αφιέρωμα αυτό, «είναι το γεγονός ότι συνυπάρχουμε σε αυτήν την Ορχήστρα. Για να καταφέρουμε να παίξουμε μαζί μουσική πρέπει πρώτα από όλα να εμπιστευτούμε ο ένας τον άλλο. Και αυτό είναι σίγουρα κάτι που λείπει από τους λαούς μας»

{Περισσότερες πληροφορίες για την West Eastern Divan μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα: http://west-easterndivan.artists.warner.de/}

Εφημερίδα "Πολίτης της Θράκης"
www.politis-thrakis.gr

(Πηγή: http://kibotos.blogspot.com/
25/7/2007 Μουσικές γωνιές του κόσμου: West-Eastern Divan Η Ορχήστρα της Ειρήνης)

Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2009

Ξανθιά Σμυρνιωτοπούλα - Μουσικό Σύνολο Ανατολίτικης Μουσικής - Oriental Music Ensemble (Palestine)


Ξανθιά Σμυρνιωτοπούλα-Woman From Smyrna - Μουσικό Σύνολο Ανατολίτικης Μουσικής-Oriental Music Ensemble

To Μουσικό Σύνολο Ανατολίτικης Μουσικής αποτελείται από καθηγητές στο Τμήμα Ανατολίτικης Μουσικής του Εθνικού Ωδείου Έντουαρντ Σαΐντ στην Παλαιστίνη, και αυτός είναι ο πρώτος από μια σειρά ψηφιακών δίσκων που παράγονται από το ΜΣΑΜ.Ο ψηφιακός δίσκος περιέχει ανατολίτικη και κλασική αραβική μουσική.

The Oriental Music Ensemble is comprised of the Oriental Music Department teachers at the Edward Said National Conservatory of Music in Palestine, and this was the first of a series of CD's to be produced by the ESNCM. The CD contains Arabic and oriental classical music

Ισραηλινοί στρατιώτες πενθούν - Grief - TIME magazine



Colleagues of Israeli army Staff Sgt. Alex Mashavisky, killed during combat in Gaza, mourn over his grave during his funeral in Beer Sheva, Israel.

Σύντροφοι του Ισραηλινού λοχία Άλεξ Μασαβίσκυ, που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μάχης στη Γάζα, θρηνούν πάνω από τον τάφο του κατά τη διάρκεια της κηδείας του στο Μπιρ Σεβά, Ισραήλ.

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2009

Εβραίοι της Αυστραλίας καταδικάζουν την ισραηλινή επίθεση - ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (Αυστραλίας)


Εκατοντάδες οι νεκροί, χιλιάδες οι τραυματίες, τεράστιες οι ζημιές

10/1/2009

Με επιστολή τους στον αυστραλιανό Τύπο, 113 διακεκριμένοι Εβραίοι της Αυστραλίας ζητούν από το Ισραήλ να σταματήσει την "θηριώδη επίθεσή του" στην Γάζα.

Στην επιστολή τους, υποστηρίζουν ότι το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να υπερασπίσει τον εαυτό του και να απαιτήσει να σταματήσουν οι επιθέσεις των Παλαιστινίων με ρουκέτες εναντίον πολιτών του.

"Δεν πρέπει, όμως, να χρησιμοποιήσει τις ρουκέτες ως άλλοθι για την πρωτοφανή σε βαρβαρότητα εισβολή στη Γάζα, μιας και το ίδιο το Ισραήλ καταπάτησε την εκεχειρία τον περασμένο Νοέμβριο", σημειώνεται.

Οι Εβραίοι της Αυστραλίας σημειώνουν στην επιστολή τους, ότι οι ζημιές από τις ρουκέτες είναι συγκριτικά μικρές σε αντίθεση με την ισραηλινή επίθεση που έχει αφήσει εκατοντάδες νεκρούς, χιλιάδες τραυματίες και κατέστρεψε υπουργικά γραφεία, τζαμιά, τηλεοπτικούς σταθμούς, πανεπιστήμιο και άλλα δημόσια κτίρια.

"Ήταν το Ισραήλ αυτό που απέκλεισε τη Γάζα και προκάλεσε τόσα δεινά στους Παλαιστινίους. Ένας αποκλεισμός που καταδικάστηκε και από τον ΟΗΕ. Ζητάμε να σταματήσουν οι επιθέσεις εναντίον άμαχων Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Και επειδή οι Παλαιστίνιοι δεν μπορούν να προστατευτούν από την πιο μεγάλη και στρατιωτική δύναμη της Μέσης Ανατολής, ζητάμε από το Ισραήλ να σταματήσει την επίθεση και να αναθεωρήσει την απόρριψη της εκεχειρίας εκ μέρους του. Δεν μπορεί να υπάρξει καμιά λύση, αν το Ισραήλ δεν συμμετέχει με ειλικρίνεια σε έναν διάλογο".

Την επιστολή υπογράφουν συγγραφείς, κριτικοί, καλλιτέχνες, ένας πρώην βουλευτής και άλλοι αξιόλογοι Εβραίοι της Αυστραλίας.

Η Ισραηλινή Κοινότητα εξαγριώθηκε με την συγκεκριμένη επιστολή και κατηγορεί αυτούς που την υπογράφουν ότι "δεν ξέρουν τις τους γίνεται".

"Προτείνουν οι Εβραίοι του νότιου Ισραήλ να συνεχίζουν να ζουν δεχόμενοι καθημερινά ρουκέτες;" ρώτησε ο γενικός διευθυντής του Αυστραλο-Ισραηλινού Συμβουλίου, Κόλιν Ρουμπινστάϊν.

Την ίδια στιγμή, οι Μουσουλμάνοι της Αυστραλίας κατηγορούν την κυβέρνηση του Κέβιν Ραντ για την άρνησή της να καταδικάσει την επίθεση του Ισραήλ.

"Εκατοντάδες άτομα σκοτώνονται από την επίθεση αυτή και η κυβέρνηση του κ. Ραντ έχει μουγκαθεί", αναφέρει η Αυστραλιανή Ομοσπονδία Ισλαμικών Συμβουλίων.

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, κ. Πατέλ, σημειώνει ότι "το Ισραήλ εκμεταλλεύεται την άρνηση ή την αδυναμία πολλών χωρών να καταδικάσουν την επιθετικότητά του".

Για την ώρα, πάντως, τόσο η κυβέρνηση της Αυστραλίας όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση ουσιαστικά στηρίζουν το Ισραήλ σημειώνοντας ότι διατηρεί το δικαίωμα της αυτοάμυνας.

Την Δευτέρα, πάντως, ο Αυστραλός πρωθυπουργός κάλεσε το Ισραήλ να σεβασθεί τις ανθρωπιστικές του υποχρεώσεις απέναντι στον παλαιστινιακό πληθυσμό, έπειτα από την έναρξη της χερσαίας του επιχείρησης στη Λωρίδα της Γάζας.

"Η Αυστραλία αναγνωρίζει το δικαίωμα αυτοάμυνας του Ισραήλ, καλώντας ταυτόχρονα όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές ν' αποφύγουν ένοπλες πράξεις, οι οποίες θα οδηγούσαν σε ανώφελες δυστυχίες και ν' αυξήσει τα δεινά των αθώων αμάχων", τόνισε ο κ. Ραντ.

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2009

Φόβοι για κύμα αντισημιτισμού στην Ευρώπη με αφορμή τα γεγονότα στη Γάζα - in.gr


Το Εβραϊκό Μουσείο στο Βερολίνο

11/1/2009
Το φάντασμα πλανάται

ΑΠΕ

Λονδίνο

Ανησυχία σε ευρωπαϊκές χώρες προκαλεί μία ενδεχόμενη αύξηση των περιστατικών αντισημητικής βίας μετά την κλιμάκωση των εχθροπρταξιών στη Λωρίδα της Γάζας. Αυξημένα μέτρα από τις αστυνομίες των χωρών.

Στη Βρετανία, οι Αρχές ζήτησαν από αρκετούς επιφανείς εβραίους πολίτες να επανεξετάσουν τα μέτρα ασφάλειας που παίρνουν μετά από αναφορές σε φονταμενταλιστικές ισλαμιστικές ιστοσελίδες ότι «υποστηρίζουν οικονομικά το Ισραήλ».

Η Σκοτλαντ Γιάρντ φοβάται ότι μπορεί να υπάρχουν επιθέσεις αντεκδίκησης κατά εβραίων με αφορμή τα γεγονότα στη Γάζα. Μάλιστα μία συναγωγή στο Λονδίνο έγινε στόχος εμπρηστικής επίθεσης.

Από την άλλη πλευρά, στο Παρίσι, μία ομάδα 10 νεαρών ατόμων επιτέθηκε σε νεαρή εβραία, 15 ετών, την ώρα που έβγαινε από σχολείο σε προάστιο της πόλης. Η ίδια καταγγέλλει ότι την έριξαν κάτω, την έβρισαν και τη χτύπησαν. Τρεις μαθητές, όλοι από το ίδιο σχολείο με τη κοπέλα, συνελήφθησαν ως ύποπτοι την Τετάρτη.

Ο πρόεδρος του Αντιπροσωπευτικού Συμβουλίου των Εβραϊκών Ιδρυμάτων στη Γαλλία αναφέρει στους Times του Λονδίνου ότι οι αντισημιτικές επιθέσεις αυξάνονται και εκφράζει την ανησυχία του για την εξέλιξη.

Από την αρχή των εχθροπραξιών στη Λωρίδα της Γάζας στις 27 Δεκεμβρίου έχουν αναφερθεί στη Γαλλία περίπου 100 περιστατικά αντισημιτικής βίας –κυρίως λεκτικής– και απειλών.

Στη Γαλλία ζουν περίπου 4 εκατομμύρια μουσουλμάνοι και 700.000 εβραίοι.

Τη δυσαρέσκεια της εβραϊκής κοινότητας στη Ρώμη έχει προκαλέσει μία πρόταση των συνδικάτου εργαζομένων σε εμπορικά καταστήματα (Flaica-Uniti-Cub) για τον «εντοπισμό και το μποϊκοτάρισμα» των καταστημάτων που έχουν οι εβραίοι.

Εξηγώντας την απόφαση ο πρόεδρος του συνδικάτου δήλωσε ότι «δεν μπορούμε να μείνουμε σιωπηλοί για αυτό που συμβαίνει στη Γάζα. Για 50 χρόνια ανησυχούσαμε για τους εβραίους και όσα υπέφεραν στο Ολοκαύτωμα αλλά τώρα είναι η ώρα να ενδιαφερθούμε για τους Παλαιστίνιους, τους εβραίους του σήμερα».

Προσθέτει ότι το συνδικάτο προέτρεψε τα μέλη του να μποϊκοτάρουν τα ισραηλινά προϊόντα και το μποϊκοτάζ είναι το επόμενο λογικό βήμα.

Παρόμοιους νόμους, για εμπορικές συναλλαγές μόνο από «άρια καταστήματα», είχε εφαρμοστεί προπολεμικά από το φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι.

Σε ένα άλλο περιστατικό, η μουσουλμανική κοινότητα του Μιλάνου ζήτησε συγγνώμη από τον αρχιεπίσκοπο της πόλης. Κατά τη διάρκεια διαδήλωσης διαμαρτυρίας με αφορμή τα γεγονότα στη Γάζα μουσουλμάνοι, αφού έκαψαν σημαίες του Ισραήλ, μετέβησαν μπροστά από τον καθεδρικό ναό της πόλης και έψαλαν ισλαμικές προσευχές.

Ο Πάπας Βενέδικτος καταδίκασε τη χρήση βίας από το Ισραήλ και τους ενόπλους της Χαμάς στη Γάζα. «Για άλλη μια φορά θα επαναλάβω ότι οι στρατιωτικές επιλογές δεν αποτελούν λύση και ότι η βία, από όπου και αν προέρχεται και όποια μορφή κι αν παίρνει, πρέπει να καταδικάζεται σθεναρά».

Newsroom ΔΟΛ

Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2009

Στην Ελλάδα θα νοσηλευτούν τραυματισμένα παιδιά από τη Λωρίδα της Γάζας - in.gr


Αναχώρησε κλιμάκιο των υπουργείων Εξωτερικών και Υγείας για την Αίγυπτο για προετοιμασία της επιχείρησης

Με πρωτοβουλία του ΥΠΕΞ

ΑΠΕ

Αθήνα

Στη νοσηλεία τραυματισμένων παιδιών από τη Λωρίδα της Γάζας θα προχωρήσει η χώρα μας, μετά από πρωτοβουλία του υπουργείου Εξωτερικών σε συνεργασία με τα υπουργεία Υγείας και Εθνικής Αμυνας.

Τα τραυματισμένα παιδιά θα νοσηλευτούν σε κρατικά νοσοκομεία, καθώς και σε ιδιωτικά νοσοκομεία που προσφέρουν κλίνες για το σκοπό αυτό και σε κατάλληλες παιδιατρικές κλινικές.

Το υπουργείο Εθνικής Αμυνας θα συνδράμει στη μεταφορά των τραυματιών με ειδικά διασκευασμένα αεροπλάνα, ενώ η Εκκλησία της Ελλάδος θα συνδράμει στη φιλοξενία των συνοδών των παιδιών.

Σήμερα Παρασκευή, αναχωρεί για την Αίγυπτο κλιμάκιο στελεχών των υπουργείων Εξωτερικών και Υγείας για την προετοιμασία της επιχείρησης, η οποία υλοποιείται στο πλαίσιο κοινής πρωτοβουλίας ευρωπαϊκών χωρών.

Την επιχείρηση συντονίζει το υπουργείο Εξωτερικών και η αρμόδια Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας υπό τον γενικό γραμματέα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Αναπτυξιακής Συνεργασίας, κ. Σκυλακάκη και από πλευράς υπουργείου Υγείας το Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων Υγείας.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ομπάμα: «Θα ασχοληθώ αμέσως με την κατάσταση στη Γάζα» - Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ



kathimerini.gr
7/1/2009

Ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος έχει αποφύγει επιμελώς να σχολιάσει θέματα εξωτερικής πολιτικής, δήλωσε σήμερα πως ευθύς μόλις αναλάβει τα καθήκοντά του «θα ασχοληθεί αμέσως» με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή.

Ο Ομπάμα, που θ' αναλάβει επισήμως τα καθήκοντά του από τις 20 Ιανουαρίου, επανέλαβε πως είναι «βαθύτατα ανήσυχος» για την κατάσταση στη Γάζα, αλλά πρόσθεσε πως θα ήταν άστοχο εκ μέρους του να στείλει οποιαδήποτε σημάδια για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνησή του θα χειριστεί τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής.

«Κάνω ό,τι είναι δυνατόν κανείς να πράξει ώστε να εξασφαλισθεί πως την ημέρα που θ' αναλάβω καθήκοντα θα είμαι προετοιμασμένος ν' ασχοληθώ αμέσως με την προσπάθεια για την αντιμετώπιση της εκεί κατάστασης», τόνισε ο Ομπάμα σε συνέντευξη Τύπου.

«Όχι μόνον θα αντιμετωπιστεί βραχυπρόθεσμα η κατάσταση, αλλά θα οικοδομηθεί μία διαδικασία από την οποία θα μπορέσουμε να δρέψουμε μία ακόμη πιο βιώσιμη ειρήνη στην περιοχή», πρόσθεσε.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ

Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009

Δεκάδες θύματα από επίθεση κατά αμάχων σε σχολείο του ΟΗΕ στη Γάζα - in.gr



Reuters
Ακαρπες παραμένουν οι διεθνείς προσπάθειες για άμεση κατάπαυση του πυρός
Γάζα
Τελευταία ενημέρωση 06/01/09 18:34


Τουλάχιστον 40 είναι τα θύματα από επίθεση κατά αμάχων που αναζήτησαν καταφύγιο σε σχολείο στη Γάζα, σε μία από τις φονικότερες επιθέσεις από την έναρξη των επιχειρήσεων, την ώρα που διευρύνεται η ισραηλινή χερσαία επιχείρηση στη Λωρίδα της Γάζας και παρά τις διεθνείς εκκλήσεις για εκεχειρία και τις εκατοντάδες των νεκρών.

Σύμφωνα με παλαιστινιακές πηγές, περίπου 40 άτομα, τα οποία είχαν αναζητήσει καταφύγιο σε σχολείο του ΟΗΕ στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, στη Τζαμπαλίγια, σκοτώθηκαν στη διάρκεια της ισραηλινής επίθεσης. Ιατρικές πηγές και αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν ότι δυο οβίδες αρμάτων μάχης εξερράγησαν έξω από το σχολείο της Unrwa, της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τους παλαιστίνιους πρόσφυγες.

Σε ένα άλλο περιστατικό στην συνοικία Ζεϊτούν, δώδεκα μέλη της ίδιας οικογένειας, μεταξύ των οποίων επτά παιδιά ηλικίας από ενός ως δώδεκα ετών, σκοτώθηκαν στο σπίτι τους στη Γάζα, στη διάρκεια ισραηλινού βομβαρδισμού. Στα ερείπια της πολυκατοικίας ήταν εγκλωβισμένα εννέα άτομα. Στόχος της επίθεσης ήταν στέλεχος της Χαμάς, ο οποίος είχε διαφύγει πριν την έναρξη των βομβαρδισμών στις 27 Δεκεμβρίου.

Οι Ισραηλινοί στρατιώτες προέλασαν βαθύτερα στην περιοχή και μέσα σε πόλεις, όπως η Χαν Γιουνίς στα νότια της Γάζας.

Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι ισραηλινά άρματα μάχης, υποστηριζόμενα από ελικόπτερα, εισέβαλαν λίγο πριν από τα ξημερώματα της Τρίτης στη Χαν Γιουνίς, τη μεγαλύτερη πόλη της νότιας Λωρίδας της Γάζας. Κατά τις ίδιες μαρτυρίες, μάχες με αντάρτες της Χαμάς σημειώθηκαν στη συνοικία Αμπασάν.

Παράλληλα, έντονες μάχες σημειώνονται στα περίχωρα της Γάζας, όπου οι κάτοικοι παραμένουν κλεισμένοι στα σπίτια τους.

Οι Ισραηλινοί υποστήριξαν επίσης ότι κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων σε τούνελ ήρθαν αντιμέτωποι με βομβιστές αυτοκτονίας. Η Χαμάς από την πλευρά της προειδοποίησε ότι «σε κάθε δρόμο, σε κάθε στενό και σε κάθε σπίτι» χιλιάδες μαχητές περιμένουν τους Ισραηλινούς στρατιώτες.

Τα 600 ξεπερνούν τα θύματα

Από τότε που άρχισαν οι βομβαρδισμοί από την ισραηλινή πολεμική αεροπορία στη Γάζα, οι νεκροί μεταξύ των Παλαιστινίων ξεπερνούν τους 635, σύμφωνα με νοσοκομειακές πηγές. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι άμαχοι, καθώς οι σοροί των ανταρτών που έχουν χάσει τη ζωή τους σε μάχες παραμένουν στα πεδία των συγκρούσεων. Οι τραυματίες είναι σχεδόν 3.000.

Όπως σημειώνει το Reuters, εάν συνυπολογιστεί η επίσημη ανακοίνωση του ισραηλινού στρατού ότι έχει εξοντώσει 130 μαχητές της Χαμάς, ο συνολικός αριθμός των νεκρών ενδέχεται να ξεπερνά τους 700 από τις 27 Δεκεμβρίου. Αυτοί δεν υπολογίζονται στο αριθμό των θυμάτων των Παλαιστινίων.

Μόνο την Τρίτη σκοτώθηκαν τουλάχιστον 35 Παλαιστίνιοι, μεταξύ των οποίων οι δέκα από πυρά του ναυτικού στα παράλια της Γάζας.

Το Ισραήλ ανακοίνωσε την Τρίτη ότι τρεις στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους και άλλοι 24 τραυματίστηκαν από φίλια πυρά, όταν τανκ άνοιξε πυρ εναντίον κατοικίας στην οποία είχαν εισβάλει οι στρατιώτες. Συνολικά, οι στρατιώτες που έχουν χάσει τη ζωή τους είναι έξι.

Βάσει των επίσημων πληροφοριών, οκτώ Ισραηλινοί, εκ των οποίων οι τέσσερις άμαχοι, έχουν χάσει τη ζωή τους από επιθέσεις της Χαμάς με ρουκέτες. Οι επιθέσεις αυτές, με ρουκέτες, συνεχίζονται ακόμη και σήμερα, παρά τις ισραηλινές επιχειρήσεις.

Στο κενό οι εκκλήσεις για εκεχειρία

Ακαρπες παραμένουν οι διεθνείς προσπάθειες για άμεση κατάπαυση του πυρός, δημιουργία διαδρόμου ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Γάζα και επίτευξης μία μόνιμης εκεχειρίας.

Προς αυτήν την κατεύθυνση κινήθηκε η περιοδεία του Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί στην περιοχή, καθώς και της ευρωπαϊκής τρόικας (Τσεχία, Γαλλία, Σουηδία). Για κατάπαυση του πυρός μίλησε και ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους, με μία εντελώς διαφορετική οπτική όμως για το ποιος πρέπει να σταματήσει πρώτος τις επιθέσεις.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ απέρριψε αργά τη Δευτέρα, κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον Νικολά Σαρκοζί, κάθε ιδέα για κατάπαυση του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας χωρίς να υπάρξει κάποια εγγύηση για την οριστική παύση των παλαιστινιακών επιθέσεων με ρουκέτες.

«Δεν μπορούμε ν’ αποδεχθούμε έναν συμβιβασμό που θα επιτρέψει στη Χαμάς εντός ενός διμήνου να εξαπολύει ρουκέτες κατά των ισραηλινών πόλεων» τόνισε ανώτατο στέλεχος της ισραηλινής κυβέρνησης. «Όχι απλώς η Χαμάς θα πρέπει να σταματήσει να εξαπολύει ρουκέτες, αλλά να μην είναι πλέον σε θέση να τις ρίχνει», πρόσθεσε.

Κατά την επίσκεψή του στη Δαμασκό την Τρίτη, ο Γάλλος πρόεδρος ζήτησε από τη Συρία να συμβάλλει ώστε να μεταπειστεί η Χαμάς να συνεργαστεί με τη διεθνή κοινότητα για τον τερματισμό της ισραηλινής επίθεσης στη Λωρίδα της Γάζας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ήθελαν να δουν μια άμεση εκεχειρία στη Γάζα η οποία θα κρατούσε στο χρόνο, δήλωσε εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, λίγες μόνο ώρες μετά το φονικό χτύπημα στο σχολείο του ΟΗΕ. «Θα θέλαμε μία άμεση εκεχειρία, αναμφίβολα, μία εκεχειρία που θα είναι διαρκής, βιώσιμη και όχι περιορισμένη χρονικά».

Επίσης, ο αντιπρόσωπος του Κουαρτέτου για τη Μέση Ανατολή (ΟΗΕ, ΕΕ, ΗΠΑ, Ρωσία) Τόνι Μπλερ δήλωσε ότι για να υπάρξει μια άμεση εκεχειρία στη Λωρίδα της Γάζας πρέπει να σταματήσει η μεταφορά όπλων και χρημάτων από τα τούνελ που συνδέουν την Αίγυπτο με τη Γάζα. Ο ισραηλινός στρατός υποστηρίζει ότι υπάρχουν περίπου 200 τούνελ.

«Είναι η βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί μια γρήγορη εκεχειρία», διευκρίνισε ο πρώην πρωθυπουργός και πρόσθεσε ότι «σε αντίθετη περίπτωση, οδηγούμαστε προς μια εκστρατεία που θα διαρκέσει καιρό».

Σε υψηλούς τόνους καταδίκασε τις αγριότητες που γίνονται σε βάρος του παλαιστινικού λαού ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν.

«Ποιά αιτία μπορεί να δικαιολογήσει τέτοιες αγριότητες; Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να προβαίνει σε τέτοιες πράξεις» και απευθυνόμενος στους Ισραηλινούς υπουργούς κάλεσε τον Εχούντ Μπαράκ και την Τζίπι Λίβνι «να μην σκέπτονται τις εκλογές αυτές». Πρόσθεσε ότι «η ιστορία θα σας κρίνει γιατί κηλιδώσατε την ανθρωπότητα». Παραδέχτηκε ακόμη ότι η Χαμάς διέπραξε λάθη αλλά και ότι η απάντηση του Ισραήλ ήταν δυσανάλογη.

Συνεδριάζει το ΣΑ

Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών θα συνεδριάσει την Τρίτη για να εξετάσει την κατάσταση στη Γάζα. Θα γίνουν δυο συνεδριάσεις: Μία το πρωί, κεκλεισμένων των θυρών, και μία ανοικτή τα μεσάνυχτα (ώρα Ελλάδας) στην οποία θα συμμετάσχει και ο ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Γκι Μουν, ο οποίος νωρίτερα θα έχει συνάντηση με τον Τζορτζ Μπους.

Το σχέδιο ψηφίσματος που συντάσσεται με γαλλική «επίβλεψη» κινείται σε τέσσερις άξονες: (α) επίτευξη μίας άμεσης κατάπαυσης του πυρός, (β) να επιτραπεί η πρόσβαση στην ανθρωπιστική βοήθεια, (γ) να εξασφαλισθεί η προστασία των αμάχων, (δ) έκκληση για την αναθέρμανση της ειρηνευτικής διαδικασίας δημιουργία ενός μηχανισμού επίβλεψης της εκεχειρίας.

Εν τω μεταξύ, η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις μεταβαίνειτην Τρίτη στη Νέα Υόρκη για διαβουλεύσεις με τον ΟΗΕ σχετικά με τις προσπάθειες για κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα. Θα συναντηθεί με τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς αλλά και υπουργούς Εξωτερικών, μεταξύ τους και τον Τούρκο υπουργό Αλί Μπαμπατζάν.

Newsroom ΔΟΛ

Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2009

Ted Honderich - Σκέψεις ενός φιλοσόφου για τα θλιβερά γεγονότα




Ανοικτή επιστολή

Λένε πως η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα ενός πολέμου. Μάλλον είναι το πρώτο θύμα της κτηνωδίας. Αναγκάζεσαι να πεις ψέματα, ίσως ακόμα και στον ίδιο σου τον εαυτό, όταν μετέχεις στην κτηνωδία. Δε θα αναγκαζόσουν, ωστόσο, να πεις ψέματα ευθύς εξαρχής σχετικά με έναν πόλεμο που θα ήταν πράγματι δίκαιος.

Με τον όρο «σιωνισμός» εννοώ την ίδρυση και ουσιαστικά την απαραίτητη άμυνα του κράτους του Ισραήλ περίπου με τα σύνορα που είχε το 1948. Πρόκειται για έναν σχεδιασμό που στο παρελθόν δικαιώθηκε με το Ολοκαύτωμα και σήμερα δικαιώνεται με την ύπαρξη μιας ιουδαϊκής πατρίδας. Με τον όρο «νεοσιωνισμός» εννοώ την αφαίρεση από τους Παλαιστίνιους, το μοναδικό αυτόχθονα λαό της ιστορικής Παλαιστίνης, τουλάχιστον της αυτονομίας τους στο τελευταίο πέμπτο κομμάτι της πατρίδας τους.

Ένας αξιοπρεπής ανθρωπισμός, η Αρχή του Ανθρωπισμού, δικαιώνει το Σιωνισμό. Καταδικάζει το νεοσιωνισμό. Τον καταδικάζει κάθετα. Δεν υπάρχουν δύο όψεις στην ιστορία ενός βιασμού που έχει πράγματι λάβει χώρα.

Ακούμε από τη νεοσιωνιστική κυβέρνηση του Ισραήλ ότι με τις επιθέσεις που εξαπολύει κατά της δημοκρατίας στη Γάζα, δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να ασκεί αυτοάμυνα. Σώζει τις ζωές των πολιτών της από επιθέσεις πυραύλων. Δεν είναι, όμως, αυτός ο σκοπός της.

Εάν η αυτοάμυνα ήταν πράγματι ο σκοπός της, τότε θα τον επιτύγχανε άμεσα υιοθετώντας τη λύση που προτείνεται για το παλαιστινιακό ζήτημα, κάτι που κάθε άλλο παρά περίπλοκο είναι. Θα απαρνούνταν το νεοσιωνισμό. Θα αποσυρόταν άνευ όρων, χωρίς καμιά διαπραγμάτευση, από ό,τι έχει απομείνει από την πατρίδα ενός άλλου λαού.

Ο υπερισχύων σκοπός του νεοσιωνισμού στη Γάζα σήμερα είναι ο ίδιος ο νεοσιωνισμός. Είναι η φαύλη ιδιοτέλεια. Ο σημιτισμός αυτός που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον αντισημιτισμό και σήμερα πια έχει αρχίσει να γίνεται εφάμιλλος με όσα διέπραξε ο αντισημιτισμός. Το κράτος του Ισραήλ δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα, και κυρίως κανένα απολύτως ηθικό δικαίωμα, να συνεχίζει να επιδιώκει την επίτευξη του υπερισχύοντος σκοπού του στη Γάζα.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Στο σχεδιασμό που καταστρώνει για το νεοσιωνισμό, το Ισραήλ δεν έχει κανένα απολύτως ηθικό δικαίωμα να υπερασπίζεται τον εαυτό του από τους πυραύλους που χρησιμοποιούνται εναντίον του. Όποια κι αν είναι τα ένστικτα της ανθρώπινης φύσης, το Ισραήλ δεν έχει περισσότερα δικαιώματα να υπερασπίζεται τον εαυτό του από αυτούς τους πυραύλους από ό,τι είχε η χιτλερική Γερμανία να υπερασπίζεται τον εαυτό της και τα στρατόπεδα θανάτου που διέθετε.

Αυτό στο οποίο έχει εμπλακεί το Ισραήλ φυσικά δεν είναι καν πόλεμος. Γιατί ένας πόλεμος, σύμφωνα με το συνειρμό στον οποίο παραπέμπει ο συγκεκριμένος όρος και είναι απαραίτητος, και μάλιστα είναι απαραίτητος για προπαγανδιστικούς λόγους, προϋποθέτει δύο πλευρές ανάλογης δύναμης. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Γάζα είναι κάτι διαφορετικό.

Οι Παλαιστίνιοι είναι αυτοί που πάντοτε είχαν κι έχουν ακόμα μέχρι σήμερα ηθικό δικαίωμα στην τρομοκρατία που ασκούν, στη δικαιολογημένη αυτοάμυνά τους κατά του νεοσιωνισμού σε ολόκληρη την περιοχή της ιστορικής Παλαιστίνης. Το επιχείρημα που στηρίζει την εν λόγω θέση, κι εν μέρει βασίζεται στην Αρχή του Ανθρωπισμού, καθίσταται πλέον απλούστερο.

Τεντ Χόντεριχ (Ted Honderich)
31/12/2008, Λονδίνο


Βιογραφικό του Ted Honderich

Ο Τεντ Χόντεριχ, γεννημένος στον Καναδά το 1933, είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «Philosopher: A Kind of Life» και ήταν Καθηγητής Σκέψης και Λογικής στην έδρα «Grote» στο University College London. Μεταξύ των σημαντικότερων εκδόσεών του συγκαταλέγεται το «Πόσο ελεύθερος είσαι;» (Ιωλκός, 2007), το «Μετά τον τρόμο» (Ιωλκός, 2007), καθώς και το «Οι πόλεμοι της τρομοκρατίας» (Ιωλκός, 2007). Η πρώτη έκδοση του «Πόσο ελεύθερος είσαι;» μεταφράστηκε σε επτά γλώσσες.

H ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΠΡΙΝ ΤΟ 1947 - PALESTINE BEFORE 1947 (VIDEO)

Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2008

Το Ισραήλ επιχειρεί κατά της Χαμάς και μέσω του Διαδικτύου - in.gr



in.gr
31/12/2008

Ουάσινγκτον

Την ώρα που οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται στη Λωρίδα της Γάζας, ο ισραηλινός στρατός ανοίγει το δικό του κανάλι στο YouTube με βίντεο από τις επιχειρήσεις και χρησιμοποιεί ακόμα και το Twitter για να ενημερώνει κοινό και δημοσιογράφους.

Το νέο κανάλι στο YouTube «μας βοηθά να περάσουμε το μήνυμά μας στον κόσμο» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το γραφείο του εκπροσώπου των Ισραηλινών Ενόπλεων Δυνάμεων.

Όπως αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων το πρωί της Τετάρτης, το κανάλι έχει συγκεντρώσει 2.600 συνδρομητές και περιλαμβάνει γύρω στα δέκα βίντεο, από τα οποία ορισμένα έχουν προβληθεί πάνω από 26.000 φορές.

Το ασπρόμαυρο οπτικό υλικό περιλαμβάνει εικόνες που ελήφθησαν από μαχητικά αεροσκάφη την ώρα που επιτίθενται σε στόχους που περιγράφονται ως εγκαταστάσεις εκτόξευσης ρουκετών και αποθήκευσης στόχων, ένα κτίριο της διοίκησης της Χαμάς και ένα υπόγειο τούνελ που χρησιμοποιούν οι Παλαιστίνιοι.

Ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού επισήμανε ότι ορισμένα από τα βίντεο είχαν αρχικά απομακρυνθεί από το YouTube αλλά αργότερα αποκαταστάθηκαν.

Την Τρίτη, ο ταγματάρχης Αβιταλ Λάιμποβιτς, αρμόδιοα για τον ξένο Τύπο στην ισραηλινή καμπάνια στα ψηφιακά μέσα, δήλωσε στην εφημερίδα Jerusalem Post ότι «η ιστόσφαιρα και τα νέα μέσα είναι μια ακόμα ζώνη πολέμου. Πρέπει να βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή και εκεί».

Εκτός από τo YouTube, οι Ισραηλινοί «επιχειρούν» και μέσω του Twitter, μιας σχετικά νέας αλλά δημοφιλούς υπηρεσίας κοινωνικής δικτύωσης και «μικροϊστολογίων». Σύμφωνα με το δικτυακό τόπο του περιοδικού Wired, το ισραηλινό προξενείο στη Νέα Υόρκη χρησιμοποίησε την υπηρεσία για να δώσει συνέντευξη Τύπου την Τρίτη.

Οι αεροπορικές επιθέσεις κατά της Χαμάς, που συνεχίζονται την Τετάρτη για πέμπτη συνεχή ημέρα, έχουν αφήσει μέχρι στιγμής τουλάχιστον 373 νεκρούς στην παλαιστινιακή πλευρά και δύο από την πλευρά των Ισραηλινών.

Newsroom ΔΟΛ

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2008

Χαμάς: Το «παιδί» της πρώτης Ιντιφάντα (του Νασίμ Αλατράς)



ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

27/01/2006

Του ΝΑΣΙΜ ΑΛΑΤΡΑΣ


Η επίσημη ίδρυση της Χαμάς, στις 15-12-1987, έξι μέρες δηλαδή μετά το ξέσπασμα της πρώτης πενταετούς Ιντιφάντα το 1987-1992, δείχνει την ταυτότητα της οργάνωσης. Οι ρίζες της όμως βρίσκονται βαθιά στην ιστορία του Κινήματος Αδελφών Μουσουλμάνων της Παλαιστίνης, στα Ιεροσόλυμα πρώτα και στη Γάζα αργότερα, ως παράρτημα του διεθνούς Κινήματος των Αδελφών μουσουλμάνων, που πρωτοεμφανίστηκαν στην Αίγυπτο και στη Συρία.


Πολλοί ιστορικοί συγκλίνουν στην άποψη ότι εάν δεν είχαν ιδρύσει οι Παλαιστίνιοι μουσουλμάνοι τη Χαμάς στη Παλαιστίνη, θα είχε περιθωριοποιηθεί το διεθνές Κίνημα των Αδελφών Μουσουλμάνων. Η σαρωτική άνοδος του αραβικού εθνικισμού, με τον πρώην πρόεδρο της Αιγύπτου, Νάσερ την περίοδο 1954 -1968 και ο πόλεμος που κήρυξε εναντίον τους ανάγκασαν τους Αδελφούς Μουσουλμάνους να μετονομάσουν το κίνημά τους και να δημιουργήσουν νέα κινήματα και ιδρύματα.

Στην Παλαιστίνη δρούσαν πρώτα μέσα από το κίνημα «Μουραμπιτούν» και λίγο αργότερα μέσα από το «Κίνημα Ισλαμικού Αγώνα» και μέσα από πολλούς θρησκευτικούς συνδυασμούς και φιλανθρωπικά ιδρύματα ώς την ίδρυση της Χαμάς, η οποία παίρνει το όνομά της από τα αρχικά της φράσης Κίνημα Ισλαμικής Αντίστασης. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο ιδρυτής της πατριωτικής Φατάχ -το 1965- Γιάσερ Αραφάτ υπήρξε ενεργό μέλος των Αδελφών Μουσουλμάνων. Αυτός ήταν ο κυριότερος λόγος που ο Νάσερ αρνούνταν να συναντηθεί μαζί του τα πρώτα χρόνια της δράσης της Φατάχ.

Το κίνημα των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Παλαιστίνη περιθωριοποιήθηκε περισσότερο, όταν πολλά μέλη και στελέχη του έφυγαν για να πολεμήσουν τους άπιστους κομμουνιστές στο Αφγανιστάν. Εκεί ο Παλαιστίνιος Αμπντάλα Αζάμ ίδρυσε το Κίνημα Αράβων Μουτζαχεντίν, που αργότερα αποτέλεσαν το βασικό κορμό της Αλ-Κάιντα του Μπιν Λάντεν.

Η ίδρυση της Χαμάς δεν έβρισκε στα πρώτα χρόνια θετική ανταπόκριση στους Αδελφούς Μουσουλμάνους, καθώς παραβίασε τη βασική αρχή τους: «προετοιμασία της γενιάς» πριν από την απελευθέρωση. Τελικά η Χαμάς δικαιώθηκε, γιατί έχτισε τη γενιά μέσα στον απελευθερωτικό αγώνα και έφερε τους Αδελφούς σε πολύ δύσκολη θέση. Το 1990 η Χαμάς ίδρυσε τη στρατιωτική πτέρυγα Εζ Αλ-Ντιν Αλ-Κασάμ, η οποία ευθύνεται για το μεγαλύτερο αριθμό θανάτων Ισραηλινών στη διάρκεια της Δεύτερης Ιντιφάντα που ξέσπασε το 2000. Η Χαμάς απέρριψε όλες τις συμφωνίες που υπέγραψε η PLO -Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης- και ο πρώην πρόεδρός της, Αραφάτ, με το Ισραήλ, όπως τις Συμφωνίες του Οσλο και του Γουάιτ Ρίβερ. Αρνείται μέχρι σήμερα να αναγνωρίσει το Ισραήλ και μέσα στο στρατηγικό της πρόγραμμα συμπεριλαμβάνεται η καταστροφή του και η ίδρυση ισλαμικού κράτους στην Παλαιστίνη.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗ ΓΑΖΑ !

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΩΝ REUTERS ΚΑΙ ASSOCIATED PRESS

Πηγή: in.gr















Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2008

Six months of secret planning - then Israel moves against Hamas (The Guardian)


An Israeli border police officer fires tear gas at West Bank Palestinians protesting yesterday against Israel's action in the Gaza Strip Photograph: Muhammed Muheisen/AP

Six months of secret planning - then Israel moves against Hamas

'Patience ran out' over repeated missile attacks in south of country but strategy risks creating fresh motives for revenge and hatred

Ian Black, middle east editor

The Guardian, Monday 29 December 2008


Even as Israel's F16s were aiming their first deadly salvoes at Hamas positions in the Gaza Strip on Saturday, questions were being asked at home and abroad, about what this "shock and awe" campaign was intended to achieve - and what Israel's exit strategy would be.

Preparations

Unlike the confused and improvised Israeli response as the war against Hizbullah in Lebanon unfolded in 2006, Operation Cast Lead appears to have been carefully prepared over a long period.

Israeli media reports, by usually well-informed correspondents and analysts, alluded yesterday to six months of intelligence-gathering to pinpoint Hamas targets including bases, weapon silos, training camps and the homes of senior officials. The cabinet spent five hours discussing the plan in detail on December 19 and left the timing up to Ehud Olmert, the caretaker prime minister, and his defence minister Ehud Barak. Preparations involved disinformation and deception which kept Israel's media in the dark. According to Ha'aretz, that also lulled Hamas into a sense of false security and allowed the initial aerial onslaught to achieve tactical surprise - and kill many of the 290 victims counted so far.

Friday's decision to allow food, fuel and humanitarian supplies into besieged Gaza - ostensibly a gesture in the face of international pressure to relieve the ongoing blockade - was part of this. So was Thursday's visit to Cairo by Tzipi Livni, Israel's foreign minister, to brief Egyptian officials. The final decision was reportedly made on Friday morning.

Why now?

Barak said yesterday the timing of the operation was dictated by Israel's patience simply "having running out" in the face of renewed rocket and mortar attacks from Gaza into Israel when the shaky six-month ceasefire expired 10 days ago. "Any other sovereign nation would do the same," is the official Israeli refrain. Amid the storm of international criticism of Israel's hugely disproportionate response, it is easy to overlook the domestic pressure faced by the Israeli government over its handling of "Hamastan".

Homemade Qassam rockets and mortars rarely kill but they do terrify and have undermined Israel's deterrent power as well as keeping 250,000 residents of the south of the country in permanent danger.

But the context now is February's Israeli elections. The contest that matters is between Livni's centrist Kadima party and the rightwing Likud under Binyamin Netanyahu, who talks only of "economic peace" with the Palestinians and does not want an independent Palestinian state, as Livni does. Opinion polls show that it pays to talk tough: Livni's standing has improved in recent days. The US political timetable may be as significant. The three weeks before Barack Obama's inauguration were Israel's last chance to assume automatic diplomatic support from Washington, as it got from George Bush over both West Bank settlements and the Lebanon war.

It is hard to imagine an Israeli government testing Obama, whom it views with foreboding because of a sense he has more sympathy for the Palestinians, with a crisis of these dimensions during his first days or weeks in office.

Game plan

Livni and other Israeli officials have spoken openly of wishing to topple Hamas since the Islamist movement took over from the western-backed, Fatah-dominated Palestinian Authority (PA) in June 2007. But this may be something less ambitious. "The realistic objective of any military operation is not the ousting of Hamas, but rather ... undermining its military effectiveness and weakening its rule," is the view of Yediot Aharonot analyst Alex Fishman. Ron Ben-Yishai, another military expert, called it an attempt to "change the rules of the game." This appears to be a case of "asymmetric warfare" in which the weaker party commands disproportionate force - by repeatedly firing crude rockets or using suicide bombers - and the more powerful one responds with a massive, disproportionate blow. "The objective of an Israeli military operation in Gaza must be to undermine Hamas' desire to keep fighting, and at that point agree on a ceasefire," said Fishman.

Israel is well-informed about what happens in Gaza. Its premise is that Hamas is unpopular and that by targeting its personnel it can encourage that trend. But not all the victims are from Hamas. Some are civilians and there are security officers who belong to Fatah. And nor, crucially, has the PA been able to deliver a peace agreement with Israel, or even end its settlement activity. Most significantly, the scale of the bloodshed - ranking in Palestinian history alongside the 1948 Deir Yassin killings or the Sabra and Shatila massacres (by Israel's Christian Lebanese allies) in 1982 means renewed motives for hatred and revenge.

What next?

Israel said yesterday that it is calling up thousands of reservists. There can be little doubt that it could reoccupy and hold the coastal strip - as it did from 1967 to 2005 - but tanks and infantry would be vulnerable in guerrilla warfare against lightly-armed but highly-motivated Hamas or Islamic Jihad fighters. Civilian casualties would grow with international pressure. The only reason to deploy ground forces would be to achieve something air power could not - searching for rocket production and storage facilities that have not yet been identified.

Israeli commentators suggest the army has no appetite for a ground war, making comparisons with Lebanon in 2006, and pointing to the impending elections. Another key question for the military must be the fate of Gilad Shalit, the Israeli corporal held in Gaza since he was captured in 2006. It is hard to see negotiations on his release, and of Palestinian prisoners held by Israel, continuing in these circumstances.

Repercussions

The Gaza offensive has already fuelled anti-Israeli and anti-American feeling across the Arab world. Mahmoud Abbas, the Palestinian president, faces demands for an end to any talks with Israel. Hamas, calling for a "third intifada," accused Egypt and Jordan of colluding with the Gaza plan. If there is a silver lining in this dark cloud it is to have shown that working to achieve a lasting peace in the Middle East is still a desperately urgent task.