Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταραχές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταραχές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

ΣΤΕΚΙ ΑΛΒΑΝΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ: "ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ..."

(Το παρακάτω κείμενο, που από πολλούς θεωρήθηκε προκλητικό, καθώς και το σχετικό ιστολόγιο μού τα επισήμανε ο κύριος Στέφανος Σωτηρίου)



http://www.steki-am.blogspot.com/

15/12/2008

Αυτές οι μέρες είναι και δικές μας...

Μετά από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου ζούμε μια πρωτοφανή κατάσταση αναβρασμού, ένα ξεχείλισμα οργής που δεν λέει να σταματήσει. Μπροστάρηδες σε αυτό τον ξεσηκωμό είναι οι μαθητές, οι οποίοι με αστείρευτο πάθος και με ένα πηγαίο αυθορμητισμό έχουν ανατρέψει όλα τα δεδομένα. Δεν μπορείς να σταματήσεις κάτι που δεν ελέγχεις, κάτι που οργανώνεται αυθόρμητα και με όρους που δεν κατανοείς. Αυτή είναι η ομορφιά αυτού του ξεσηκωμού. Οι μαθητές κάνουν ιστορία και αφήνουν τους άλλους να τη εντάξουν ιδεολογικά και να τη γράψουν. Οι δρόμοι, η πρωτοβουλία, το πάθος είναι δικό τους.

Μέσα στα πλαίσια της γενικότερης κινητοποίησης, με ατμομηχανή τα μαθητικά συλλαλητήρια, υπάρχει και μια μαζική συμμετοχή της δεύτερης γενιάς των μεταναστών και αρκετών προσφύγων. Οι πρόσφυγες κατεβαίνουν μεμονωμένα, χωρίς κάποια ιδιαίτερη οργάνωση, με έναν αυθορμητισμό και με μια ορμή που χαρακτηρίζει τις κινητοποιήσεις τους. Αυτοί τη στιγμή είναι το πιο μαχητικό κομμάτι των ξένων στη Ελλάδα. Έτσι και αλλιώς είναι πολύ λίγα αυτά που έχουν να χάσουν.

Τα παιδιά των μεταναστών κινητοποιούνται μαζικά και δυναμικά κυρίως μέσα στα πλαίσια των σχολικών και φοιτητικών δράσεων ή μέσα από τις οργανώσεις της αριστεράς και άκρας αριστεράς. Είναι και το πιο ενταγμένο κομμάτι των μεταναστών, το πιο θαρραλέο. Δεν είναι σαν τους γονείς τους που ήρθαν με σκυμμένο το κεφάλι σαν να ζητιανεύανε ένα κομμάτι ψωμί. Είναι μέρος της ελληνικής κοινωνίας, καθώς δεν γνώρισαν άλλη. Δεν ζητιανεύουν κάτι, διεκδικούν δυναμικά να είναι ισότιμοι με τους έλληνες συμμαθητές τους. Ισότιμοι στα δικαιώματα, στο δρόμο, στα όνειρα.

Για μας τους οργανωμένους μετανάστες είναι ένας δεύτερος γαλλικός Νοέμβρης του 2005. Δεν είχαμε ποτέ αυταπάτες ότι όταν η οργή του κόσμου ξεχείλιζε θα μπορούσαμε να την κατευθύνουμε. Παρά τους αγώνες που έχουμε δώσει όλα αυτά τα χρόνια ποτέ δεν μπορέσαμε να πετύχουμε τέτοιες μαζικές αντιδράσεις. Τώρα είναι η ώρα να μιλήσουν οι δρόμοι. Η κραυγή που ακούγεται είναι για τα 18 χρόνια βίας, καταπίεσης, εκμετάλλευσης, εξευτελισμού. Αυτές οι μέρες είναι και δικές μας.

Αυτές οι μέρες είναι για τους εκατοντάδες μετανάστες και πρόσφυγες δολοφονημένους στα σύνορα, στα τμήματα, στους χώρους εργασίας. Είναι για τους δολοφονημένους από μπάτσους ή αγανακτισμένους πολίτες. Είναι για τους δολοφονημένους επειδή πέρασαν τα σύνορα, επειδή δούλευαν σαν τα σκυλιά, επειδή δεν σκύψανε το κεφάλι, για το τίποτα. Είναι για τον Γκραμόζ Παλούσι, τον Λουάν Μπερντελίμα, τον Εντισόν Γιάχαϊ, τον Τόνυ Ονόυχα, τον Αμπντουρακίμ Ιντρίζ, τον Μοντασέρ Μοχάμεντ Ασράφ και τόσους άλλους που δεν ξεχάσαμε.

Αυτές οι μέρες είναι για την καθημερινή αστυνομική βία που έχει μείνει αναπάντητη, ατιμώρητη. Είναι για τον εξευτελισμό στα σύνορα, στα κέντρα αλλοδαπών που συνεχίζεται ακόμα. Είναι για τις κατάφωρες αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων, τους μετανάστες και πρόσφυγες που είναι άδικα στις φυλακές, τη δικαιοσύνη που μας στερήθηκε. Ακόμα και τώρα, στις μέρες και νύχτες του ξεσηκωμού, οι μετανάστες πληρώνουν βαρύ τίμημα με επιθέσεις ακροδεξιών και μπάτσων, με απελάσεις και ποινές φυλάκισης που τα δικαστήρια μοιράζουν με χριστιανική αγάπη σε εμάς τους άπιστους.

Αυτές οι μέρες είναι για την εκμετάλλευση που συνεχίζεται αμείωτη για 18 χρόνια. Είναι για τους αγώνες που δεν ξεχάστηκαν στους κάμπους στο Βόλο, τα ολυμπιακά έργα, την Αμαλιάδα. Είναι για τον ιδρώτα και το αίμα των γονιών μας, για τη μαύρη εργασία, τα ατελείωτα ωράρια. Είναι για τα παράβολα, τα πρόστιμα, τα ένσημα που πληρώνουμε και δεν θα μας αναγνωριστούν ποτέ. Είναι για τα χαρτιά που θα κυνηγάμε μια ζωή σαν να είναι λαχείο.

Αυτές οι μέρες είναι για το τίμημα που πληρώνουμε απλά για να υπάρχουμε, να αναπνέουμε. Είναι για όσες φορές σφίξαμε τα δόντια, για τις προσβολές που ανεχτήκαμε, τις ήττες που χρεωθήκαμε. Είναι για όσες φορές δεν αντιδράσαμε ενώ είχαμε όλους τους λόγους του κόσμου. Είναι για όσες φορές αντιδράσαμε και ήμασταν μόνοι γιατί ο θάνατος και η οργή μας δεν χωράγανε σε σχήματα, δεν έφερναν ψήφους, δεν πουλούσαν στα δελτία των 8.

Αυτές οι μέρες είναι όλων των περιθωριακών, των αποκλεισμένων, των ανθρώπων με τα δύσκολα ονόματα και τις άγνωστες ιστορίες. Είναι για όσους πεθαίνουν καθημερινά στο Αιγαίο και στον Έβρο, για όσους δολοφονούνται στα σύνορα ή στην Πέτρου Ράλλη, είναι των τσιγγάνων στο Ζεφύρι, των ναρκομανών στα Εξάρχεια. Αυτές οι μέρες είναι των παιδιών της Μεσολογγίου, των ανένταχτων, των ανεξέλεγκτων μαθητών. Χάρης στον Αλέξη αυτές οι μέρες είναι όλων μας.


18 χρόνια βουβής οργής είναι πολλά.

Όλοι στους δρόμους, για την αλληλεγγύη & την αξιοπρέπεια!

Δεν ξεχάσαμε, δεν ξεχνάμε, αυτές οι μέρες είναι και δικές σας

Για τον Λουάν, τον Τόνυ, τον Μοχάμεντ, τον Αλέξη....


Στέκι Αλβανών Μεταναστών

Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008

ΟΙ ΖΗΜΙΕΣ



ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗ - ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

Μεταξύ των μεγαλύτερων ζημιών περιλαμβάνονται αυτές των
Sprider [SPDr.AT], που υπολογίζεται ότι είναι αξίας 5 εκατ. ευρώ,
της Intersport 4 εκατ. ευρώ,
της Πλαίσιο 2 εκατ. ευρώ,
της H&M επίσης 2 εκατ. ευρώ,
της Fokas στη Θεσσαλονίκη 1 εκατ. ευρώ,
της Benetton στην Ερμού 0,5 εκατ. ευρώ,
της Applebee' s 0,5 εκατ. ευρώ,
της Glou 0,3 εκατ. ευρώ και
των δύο αντιπροσωπειών αυτοκινήτων στη Λ. Αλεξάνδρας 1 εκατ. ευρώ σε σύνολο.
Οι ζημιές των τραπεζικών υποκαταστημάτων, που σε αριθμό ξεπέρασαν τα 150, υπολογίζονται στα 6 εκατ. ευρώ και των κτηρίων των τραπεζών σε 5 εκατ. ευρώ, ενώ οι περίπου 200 εμπορικές επιχειρήσεις που υπέστησαν ζημιές κατά τη διάρκεια των επεισοδίων θα κοστίσουν ασφαλιστικά περί τα 5 εκατ. ευρώ.
Στα ανωτέρω ποσά, θα πρέπει να επισημανθεί ότι δεν έχουν περιληφθεί οι ζημιές που προκλήθηκαν σε περίπου 200 οχήματα.
Το συνολικό τους κόστος υπολογίζονται σε 1 εκατ. ευρώ.

Αυτό που δεν έχει αποτιμηθεί (ακόμη) είναι η εν γένει μη υλική βλάβη που προκλήθηκε αφήνοντας την πικρή γεύση της κατάλυσης του κράτους ως συνέπεια της σύγχυσης ανάμεσα στο δικαίως και το αδίκως πράττειν (με την ευρεία έννοια) και, βέβαια, η ολική έκλειψη του μέτρου στα λόγια και τα έργα, γεγονός που νομοτελειακά συνιστά προάγγελο μελλοντικών δεινών.

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2008

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΥΡΚΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ



12/12/2008

Οι διαδηλώσεις, οι συγκεντρώσεις ήταν η αυθόρμητη απάντηση στο έγκλημα και ήταν μια υγιής, υγιέστατη αντίδραση της κοινωνίας που έδειξε πως ζει, πως υπάρχει.

Ως εδώ.

Από κει και ύστερα οι εμπρησμοί, οι καταστροφές, οι λεηλασίες ήταν μια οικτρή συνέχεια που μόνο προβοκάτορες, άθλια υποκείμενα, κινούμενα από σκοτεινές επιδιώξεις ορκισμένων εχθρών της Δημοκρατίας που έχουν σαν στόχο το ειρηνικό μαζικό κίνημα, μπορούσαν να το αποτολμήσουν.

Οι τάχατες αντιεξουσιαστές, οι τάχατες............ αναρχικοί, οι κουκουλοφόροι, οι ποικιλώνυμοι δειλοί ταραχοποιοί και κάποιοι ανώριμοι νεαροί που κάνουν σύγχυση ανάμεσα στα επαναστατικά γεγονότα και σε ευκαιρίες για πλιάτσικο και κάποιοι άλλοι που αρέσκονται να παίζουν τους κλέφτες και αστυνόμους ήταν οι ήρωες αυτών των ταραχών που βύθισαν στην απόγνωση εκατοντάδες καταστηματάρχες και χιλιάδες εργαζομένους, που έχασαν τις δουλειές τους και το γλίσχρο μεροκάματο.

Όλους αυτούς που τους κατηγορώ στο όνομα της ιστορίας του εργατικού κινήματος, τους ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ να επικαλούνται το όνομα της Αριστεράς.
Δεν έχουν, ούτε μπορούσαν να έχουν καμία σχέση μαζί της.
Και τους κατηγορώ ακόμα μία φορά σαν προβοκάτορες, εχθρούς της Δημοκρατίας.
Και τους καλώ, αν έχουν κουκούτσι μυαλό και αίσθημα ευθύνης, να εγκαταλείψουν τις άθλιες μεθόδους τους και να εξαφανιστούν από τη δημόσια ζωή. ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΥΡΚΟΣ

Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008

Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΠΕΡΙΚΛΗ !!! γράφει το περιοδικό "THE ECONOMIST" - ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ



(Ασφαλώς η φωτογραφία είναι δικής μου επιλογής!)

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008 09:42

Η Ελλάδα χρειάζεται έναν νέο Περικλή, γράφει το περιοδικό «Economist»


Βαθύτερα αίτια διακρίνει πίσω από τα επεισόδια το περιοδικό «The Economist».

Αθήνα: Το περιοδικό «The Economist» σε ανάλυσή του για τα πρόσφατα επεισόδια στην Ελλάδα, αναφέρει ότι αναζητείται «μια νέα μορφή Περικλή, με αρκετό θάρρος για να ασχοληθεί με τις βαθύτερες αιτίες του χάους στην Ελλάδα».

Γενικός τίτλος του θέματος για την Ελλάδα είναι το χαρακτηριστικό «Φοβού τους Έλληνες μολότοφ φέροντες».

Το περιοδικό αναρωτιέται αρχικά εάν αυτές οι ταραχές θα μπορούσαν να έχουν προκληθεί σε οποιαδήποτε δημοκρατική χώρα, ή εάν η «χώρα που γέννησε τη δημοκρατία» διαθέτει ειδικά χαρακτηριστικά.

«Το επεισόδιο που προκάλεσε το χάος στην Ελλάδα -ο θάνατος ενός εφήβου από την αστυνομία- θα μπορούσε να συμβεί σχεδόν παντού. Και υπάρχουν αρκετές πόλεις, όπου θυμωμένες μειονότητες είναι έτοιμες να πάθουν αμόκ: σκεφτείτε τη Βουδαπέστη το 2006 ή το Παρίσι το 2005» αναφέρει ο «Economist».

Στη συνέχεια το περιοδικό αναφέρει μια σειρά αιτίων δυσαρέσκειας, όπως η διαφθορά και η κακοδιαχείριση, ενώ κάνει αναφορά και στην κακή ποιότητα της ελληνικής εκπαίδευσης.

«Το πανεπιστημιακό σύστημα στην Ελλάδα είναι πιο κοντά στα χειρότερα στοιχεία του οθωμανικού παρελθόντος (όπως οι γραφειοκρατίες που παρεμποδίζουν την καινοτομία), από ότι η Τουρκία, με τις πολύ καλές ιδιωτικές και δημόσιες πανεπιστημιουπόλεις» αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό, το οποίο μιλά για μια κατάσταση γνωστή σε όλους τους Έλληνες: ότι στο εξωτερικό οι Έλληνες διαπρέπουν, ενώ αποφεύγουν να επιστρέψουν στη χώρα τους.

Ο «Economist» αναφέρει ότι αν και κατά το παρελθόν η ελληνική ηγεσία απέφευγε να δώσει απάντηση στα προβλήματα, τώρα υπάρχει ο φόβος ότι το κόστος θα είναι μεγαλύτερο εάν δεν επιλυθούν.

«Πολύ σύντομα ένας από τους δεινοπαθούντες πολιτικούς της Ελλάδας -είτε από την κεντροδεξιά που βρίσκεται τώρα στην εξουσία, είτε από την κεντροαριστερά που ηγείται στις δημοσκοπήσεις- θα πρέπει να μετατραπεί σε πραγματικό "δημόσιο άνδρα"», καταλήγει το περιοδικό.

Πηγή: news.in.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΥΤΟΥΣΙΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008

"ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ" ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ! - ΤΑ ΝΕΑ (Διαβάστε το με επιφύλαξη)

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Λουκάς Δημάκας
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008



ΣΕ «ΚΙΤΡΙΝΟ συναγερμό», με την ενεργοποίηση των αυξημένων μέτρων ασφαλείας και φρούρησης που αυτός προβλέπει, βρίσκονται οι στρατιωτικές μονάδες και των τριών Κλάδων σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Τα μέτρα που ενεργοποιήθηκαν με δύο διαδοχικές γραπτές διαταγές του αρχηγού ΓΕΕΘΑ περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων αύξηση των οπλιτών-μελών των Ομάδων Άμεσης Επέμβασης (ΟΜΑΕ) εντός των στρατοπέδων.

ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΚΛΙΜΑ
«Μπορεί να επιτεθούν και σε εμάς», έλεγε αξιωματικός σε φρουρούς στρατοπέδου
Στους οπλίτες αυτούς έχει δοθεί μεγαλύτερος αριθμός γεμιστήρων! Ταυτόχρονα όμως πολλοί διοικητές ή υπεύθυνοι ασφαλείας φορτίζουν ιδιαίτερα αρνητικά το κλίμα με ενέργειες ή ομιλίες σε στρατευμένους, επιδιώκοντας να δημιουργήσουν συνθήκες αντιπαλότητας με τους διαδηλωτές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αξιωματικός υπηρεσίας μεγάλου στρατοπέδου επιχειρούσε να «ντοπάρει» τους φρουρούς λέγοντας λίγο- πολύ ότι «αφού επιτίθενται σε αστυνομικά τμήματα, μπορεί να επιτεθούν και σε εμάς». Επίσης, ενδεικτική επ΄ αυτού είναι και η καταγγελία σε ανοιχτή επιστολή του Δικτύου Φαντάρων ότι προχθές Τετάρτη στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυπλίου οι στρατιώτες διατάχθηκαν να βρίσκονται παρατεταγμένοι για να προστατεύσουν την πύλη του στρατοπέδου και ενώ μπροστά τους διερχόταν η ειρηνική πορεία των εργαζομένων!

Στρατιωτικές πηγές σπεύδουν να διευκρινίσουν ότι δεν πρόκειται για μέτρα ετοιμότητας αλλά για αυτονόητη, όπως λένε, ένταση των μέτρων ασφαλείας περιμετρικά των στρατιωτικών μονάδων και των πυλών που άρχισαν να ισχύουν από την Κυριακή και κλιμακώθηκαν την Τρίτη με ενεργοποίηση μέρους του «κίτρινου συναγερμού»- τα επόμενα βήματα είναι ο «πορτοκαλί» και εν συνεχεία ο «κόκκινος συναγερμός», που αφορά πλήρη ετοιμότητα. Στο πλαίσιο αυτό, σημειώνουν, δόθηκαν οι προβλεπόμενες οδηγίες στις φρουρές να είναι εξαιρετικά προσεκτικές, να μην απαντούν αν κάποιος τους μιλήσει και να ειδοποιούν τους προϊσταμένους τους και την ΕΛ.ΑΣ. αν δουν κάποια ύποπτη κίνηση έξω από το στρατόπεδο, να ενισχυθούν τα περίπολα, να αυξηθούν οι έφοδοι όλο το 24ωρο κ.ά. Παράλληλα με τα μέτρα φρούρησης έχουν δοθεί οδηγίες να απομακρυνθούν από την περίμετρο των στρατοπέδων, κυρίως αυτών που βρίσκονται μέσα ή στα όρια των πόλεων, οι κάδοι των σκουπιδιών, τυχόν εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα κ.ά. Επίσης με οδηγίες διοικητών έχουν τροποποιηθεί ή ακυρωθεί δρομολόγια στρατιωτικών αυτοκινήτων και λεωφορείων στο κέντρο και στους βασικούς οδικούς άξονες της Αθήνας και άλλων μεγάλων πόλεων και συνιστάται να αποφεύγονται οι στολές εξόδου.

Εκτακτα μέτρα
Ωστόσο, η ένταση των μέτρων και σε τομείς που δεν αφορούν αμιγώς τη φρούρηση- όπως π.χ. η αύξηση των ομάδων επέμβασης ή η προτροπή να μένει μέσα μεγαλύτερος αριθμός αξιωματικών- έχει προκαλέσει προβληματισμό σε μερίδα ενστόλων που εκφράζουν φόβους μήπως κάποιοι σκέπτονται να εμπλέξουν το στράτευμα σε καθήκοντα «αστυνόμευσης» και «καταστολής».

Αξίζει να αναφερθούν ορισμένα περιστατικά που περιέχονται σε ανοιχτή επιστολή του Δικτύου Ελεύθερων Φαντάρων, με την οποία καταγγέλλονται προσπάθειες να τεθεί η χώρα σε έκτακτη ανάγκη με χρήση του στρατού αν υπάρξουν καταλήψεις δημόσιων κτιρίων. Σύμφωνα με το Δίκτυο:

● Στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κορίνθου μοιράστηκαν στους σκοπούς αβολίδωτες σφαίρες «και δόθηκε διαταγή πυροβολισμού διαδηλωτών που θα πλησιάσουν απειλητικά».

● Στο στρατόπεδο της Θήβας αξιωματικός (αναφέρεται το όνομά του) είπε στους στρατιώτες «σας καλώ να μπείτε στην ψυχολογία των θυμάτων και θύματα είναι οι καταστηματάρχες που βλέπουν να χάνονται οι περιουσίες τους».

● Στο στρατόπεδο Παλάσκα του Ναυτικού ζητήθηκε από τους εξοδούχους να έχουν ανοιχτά τα κινητά για να επιστρέψουν αν χρειαστεί.

● Στην Τρίπολη και στην Κόρινθο φυλάσσονται στις μονάδες αστυνομικά οχήματα. Αρμόδια πηγή του υπουργείου Άμυνας επαναλάμβανε και χθες ότι θέμα λήψης μέτρων έκτακτης ανάγκης από την κυβέρνηση ούτε τέθηκε ούτε συζητήθηκε. Στρατιωτικές πηγές σημείωναν πάντως με αφορμή ορισμένα από τα προαναφερθέντα περιστατικά ότι ο βαθμός έντασης των μέτρων προσδιορίζεται εν πολλοίς από τους κατά τόπους διοικητές ή υπεύθυνους ασφαλείας και την προσωπική αντίληψη αλλά και το άγχος που νιώθουν για την εφαρμογή των γενικών διαταγών.