Η Μισέλ επισκίασε την Κάρλα - ΤΟ ΒΗΜΑ

Κυριακή 5 Απριλίου 2009

ΛΟΝΔΙΝΟ, ΑΠΡΙΛΙΟΣ. Μπορεί ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα να αγωνίζεται ενάντια στην παγκόσμια οικονομική κρίση, αλλά στη Σύνοδο Κορυφής του G20 η οποία έγινε στο Λονδίνο την παράσταση έκλεψε η σύζυγός τουΜισέλ. Η κυρία Ομπάμα φαίνεται να κέρδισε τόσο τον «δύσκολο» αγγλικό Τύπο με την κομψή και ανεπιτήδευτη εμφάνισή της όσο και τους αμερικανούς δημοσιογράφους και bloggers που παρακολουθούν στενά την πρώτη της επίσκεψη στην Ευρώπη. Η γοητεία της πρώτης κυρίας της Αμερικής φαίνεται να άγγιξε ακόμη και τη βασίλισσαΕλισάβετη οποία σε μια σπάνια δημόσια χειρονομία συμπάθειας παρέκαμψε το πρωτόκολλο και αγκάλιασε την κυρία Ομπάμα.

Η βασίλισσα Ελισάβετ και η κυρία Ομπάμα συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο επίσημο δείπνο που παρέθεσε η βρετανίδα ηγέτις προς τιμήν των ηγετών του G20. Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα «Daily Μail», έδειξαν να απολαμβάνουν ιδιαιτέρως τη συντροφιά η μία της άλλης. Κάποια στιγμή η βασίλισσα ακούμπησε χαμογελώντας το χέρι της στην πλάτη της κυρίας Ομπάμα, η οποία ανταποκρίθηκε με τον ίδιο τρόπο παραβιάζοντας τους αυστηρούς εθιμοτυπικούς κανόνες που δεν θέλουν κανέναν να αγγίζει τη βασίλισσα. «Πρόκειται για μια αμοιβαία και αυθόρμητη εκδήλωση συμπάθειας», δήλωσε ανώνυμα εκπρόσωπος του Μπάκιγχαμ, ως απάντηση στην κριτική που δέχτηκε η κυρία Ομπάμα για αυτή της την πράξη.

Η κυρία Ομπάμα είχε επιμεληθεί η ίδια το δώρο που χάρισε στην 82χρονη βασίλισσα. Επρόκειτο για ένα iΡod που περιείχε 40 τραγούδια, τα οποία έγιναν γνωστά από το Μπροντγουέι, και βίντεο με στιγμές από την επίσκεψη της βασίλισσας Ελισάβετ στις ΗΠΑ το 2007. Μεταξύ των τραγουδιών συμπεριλαμβάνονταν αρκετές μελωδίες από τα μιούζικαλ «West Side Story», «South Ρacific», «Το Φάντασμα της Οπερας», «Αννι», «Ο Βασιλιάς κι εγώ», «Σικάγο», «Εβίτα», «Το κλουβί με τις τρελές» και «Ωραία μου κυρία», όλες τραγουδισμένες από φημισμένους αμερικανούς ερμηνευτές.

Η τελευταία φορά που μια σύζυγος ηγέτη προκάλεσε παρόμοιες αντιδράσεις ενθουσιασμού ήταν πέρυσι, όταν επισκέφτηκε το Λονδίνο ηΚάρλα Μπρούνι, σύζυγος του γάλλου προέδρουΝικολά Σαρκοζί. Φαίνεται όμως ότι τη θέση αυτή στην καρδιά των Βρετανών καταλαμβάνει πλέον η κυρία Ομπάμα. Η απαιτητική βρετανική εφημερίδα «Τimes» έφθασε στο σημείο να γράψει «Ποια Κάρλα;», ενώ η «Daily Μail» έγραψε ότι η κυρία Ομπάμα «έλαμπε στο πρωινό φως του ήλιου». Διθυραμβικές όμως είναι και οι κριτικές που αποσπά η πρώτη κυρία των ΗΠΑ από τους συμπατριώτες της. Σύμφωνα με έρευνα αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, απολαμβάνει ποσοστό δημοτικότητας της τάξεως του 76%, ενώ τα blogs στο Διαδίκτυο ασχολούνται μετά μανίας με κάθε της κίνηση και συναγωνίζονται το ένα το άλλο σε εγκωμιαστικά σχόλια.

Σε παράλληλη εξέλιξη, σκωπτικά σχόλια προκάλεσαν οι ηγέτες που έλειψαν από την «οικογενειακή» φωτογραφία μετά τη λήξη των εργασιών της Συνόδου. Στην πρώτη απόπειρα να απαθανατιστούν, η γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελσυνειδητοποίησε ότι έλειπε από δίπλα της ο καναδός πρωθυπουργόςΣτίβεν Χάρπερ. Καναδοί αξιωματούχοι διέψευσαν τις εικασίες που είχαν δημιουργηθεί ότι ο κ. Χάρπερ έκανε ένα διάλειμμα για να επισκεφτεί την τουαλέτα, αλλά δεν έδωσαν άλλη εξήγηση για την απουσία του. Οταν επέστρεψε ο κ. Χάρπερ, από το πλάνο έλειπαν ο πρωθυπουργός της ΙταλίαςΣίλβιο Μπερλουσκόνι , ο οποίος είχε απομακρυνθεί για να απαντήσει σε ένα επείγον τηλεφώνημα, και οΣουσίλοΜπαμπάνγκ Γιουντχογιόνο, πρόεδρος της Ινδονησίας. Το φορτωμένο πρόγραμμα των ηγετών δεν τους επέτρεψε τελικά να απαθανατιστούν όλοι μαζί.

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ - Παρ΄ ολίγον να αρθεί το πανεπιστημιακό άσυλο - ΤΟ ΒΗΜΑ

3/4/2009

Οι πρυτανικές αρχές του ΑΠΘ ζήτησαν παρέμβαση της Εισαγγελίας

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΝΟΤΑ ΤΡΙΓΚΑ | Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Oι πρυτανικές αρχές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κάλεσαν χθες για πρώτη φορά τις εισαγγελικές αρχές να παρέμβουν και να άρουν το πανεπιστημιακό άσυλο. Αφορμή για την εξέλιξη αυτή ήταν απειλές που δέχθηκαν για επίθεση αγνώστων στο εσωτερικό του Ιδρύματος που θα είχαν ως αποτέλεσμα καταστροφές στο ηλεκτρονικό του δίκτυο.

Τα απειλητικά τηλεφωνήματα οδήγησαν τις πρυτανικές αρχές στο να καλέσουν την Εισαγγελία και να την ενημερώσουν για τις επικείμενες καταστροφές. Οι εισαγγελικές αρχές ζήτησαν να έχουν και εγγράφως, μέσω fax, το αίτημα της πρυτανείας. Ωστόσο ώσπου να ολοκληρωθούν οι έγγραφες διαδικασίες περίπου 20 άτομα με κουκούλες και κράνη εισέβαλαν στον 1ο όροφο του κτιρίου της Βιολογικής Σχολής, όπου στεγάζεται το Κέντρο Λειτουργίας Δεδομένων του Αριστοτελείου, σπάζοντας υπολογιστές, δίκτυα και προκαλώντας φθορές στο κτίριο, και έφυγαν χωρίς η Αστυνομία να προλάβει να παρέμβει. Ετσι το θέμα έληξε μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, όταν ο πρύτανης κ. Αν. Μάνθος ενημέρωσε την Εισαγγελία για την αποχώρηση της ομάδας των κουκουλοφόρων από το Ιδρυμα. Μάλιστα, όλα αυτά συνέβησαν σε μια στιγμή κατά την οποία διαφαινόταν εκτόνωση της κρίσης που είχε προκαλέσει η κατάληψη του κτιρίου της πρυτανείας από ομάδες νεαρών που διαμαρτύρονται για το εργασιακό καθεστώς το οποίο επικρατεί στον χώρο της καθαριότητας του Ιδρύματος.

O πρύτανης του Αριστοτελείου είχε χθες συνάντηση και με το Σωματείο Εργολαβικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου, με τους οποίους συζήτησε το θέμα της ανανέωσης των συμβάσεών τους, καθώς το προσεχές διάστημα προκηρύσσονται οι διαγωνισμοί για τις νέες εργολαβίες (φυλάκων, καθαριότητας, κήπων).

Οι εργαζόμενοι θα πραγματοποιήσουν συνέλευση την ερχόμενη Δευτέρα, προκειμένου να αποφασίσουν τις θέσεις τους, ενώ υπό κατάληψη εξακολουθεί να βρίσκεται το κτίριο διοίκησης από φοιτητικούς συλλόγους, οι οποίοι θα επανακαθορίσουν σήμερα με συνέλευση τη στάση τους. «Τα όσα συμβαίνουν στη Θεσσαλονίκη έχουν φτάσει στα όρια του επικίνδυνου πλέον» σημείωσε χθες η βουλευτής του ΠαΣοΚ κυρία Αννα Διαμαντοπούλου, η οποία πρόσθεσε ότι «είναι ανάγκη να υπάρξει έκτακτη σύνοδος των πρυτάνεων που να αντιμετωπίσει συλλογικά και συνολικά το θέμα των καταλήψεων». Οι δηλώσεις έγιναν στο πλαίσιο συνέντευξης για το φόρουμ «Μιλάμε για την Παιδεία» που θα γίνει την Κυριακή 5 Απριλίου και όπου ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ θα παρουσιάσει τις δεσμεύσεις και τις προτάσεις του κόμματος για την Παιδεία. Επίσης η κυρία Διαμαντοπούλου είπε ότι το κόμμα της γενικά καταδικάζει τις καταλήψεις και πρόσθεσε ότι «είναι αυτονόητο πως την ευθύνη για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας αλλά και για την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων την έχει βεβαίως το Πανεπιστήμιο».

Η γενική γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος κυρία Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε ότι δεν την ικανοποιεί μια απόφαση που λέει ότι θα ελεγχθούν οι συμβάσεις των εργολάβων για το προσωπικό. «Δεν μπορούσαν οι πρυτάνεις,όλη η πανεπιστημιακή κοινότητα,να αποφασίσουν να βάλουν τέρμα στους εργολάβους,να προσλάβουν μόνιμο προσωπικό με κανονικές συμβάσεις και με εργοδότη το Πανεπιστήμιο;» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Το Γραφείο Τύπου του Συνασπισμού, σχολιάζοντας τις δηλώσεις της κυρίας Διαμαντοπούλου, με ανακοίνωσή του σημειώνει μεταξύ άλλων: «Μπροστά στη σημερινή εργασιακή βαρβαρότητα η κυρία Διαμαντοπούλου κατήγγειλε όχι τους υπευθύνους αυτής της ντροπής αλλά αυτούς που αγωνίζονται για να σταματήσει».

* Εμπρηστικός μηχανισμός με γκαζάκια εξερράγη χθες τα ξημερώματα σε ακάλυπτο χώρο πίσω από την Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ, χωρίς ευτυχώς να προκληθούν ζημιές.

Τσίπρας κατά συνεργασιών στην ΠΟΣΔΕΠ
Αποδοκίμασε χθες με σκληρή γλώσσα ο πρόεδρος του ΣΥΝ κ. Αλ. Τσίπρας τη συνεργασία πανεπιστημιακών του ΣΥΝ, οι οποίοι μετέχουν στην Αριστερή Μεταρρύθμιση (ΑΡΜΕ), με το ΠαΣοΚ, αλλά και με στελέχη της Δεξιάς στη διοίκηση της Ομοσπονδίας των πανεπιστημιακών (ΠΟΣΔΕΠ). Μιλώντας στο ΤΕΙ Καβάλας τόνισε ότι οι αγώνες της ΠΟΣΔΕΠ που συμπαραστάθηκε στη γενιά του άρθρου 16 τα τελευταία πέντε χρόνια «χάλασαν πολλές “μπίζνες”». Η Ομοσπονδία των πανεπιστημιακών, σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, έγινε στόχος και το «σχέδιο ονομάστηκε “ανακατάληψη της ΠΟΣΔΕΠ”», με την ευγενική χορηγία, όπως είπε, «εφημερίδων μεγάλης κυκλοφορίας, τηλεοπτικών σταθμών και όσων επιχειρησιακών δραστηριοτήτων και οικονομικών συμφερόντων κρύβονται από πίσω». Μίλησε για ενορχηστρωμένες κατηγορίες προς την απερχόμενη διοίκηση και πρόσθεσε: «Χέρι χέρι Νέα Δημοκρατία και ΠαΣοΚ, με τη συμβολή μετρημένων στα δάχτυλα του ενός χεριού αριστερών καθηγητών,υποθέτω,έβαλαν στο στόχαστρο επί της ουσίας το άρθρο 16, το άσυλο, όσους αντιστέκονται στην Μπολόνια, στην εμπορευματοποίηση, στον κάλπικο διάλογο». Ωστόσο ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι ο στόχος τους δεν θα επιτευχθεί γιατί το φοιτητικό κίνημα «θα προασπίσει τον δημόσιο και ανοιχτό χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Θα σώσει την τιμή του πανεπιστημίου».

Ο κ. Τσίπρας απέρριψε ξανά τον διάλογο για την Παιδεία «που γίνεται για μία ακόμη φορά από μηδενική τάχα βάση, με τον υπουργό, την κυρία Διαμαντοπούλου και τον κ.Γεωργιάδη». Σημείωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως δύναμη προγραμματικών θέσεων συνομιλεί με την κοινωνία και προτείνει την ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τη δημιουργία κοινών ανά γνωστικό πεδίο προγραμμάτων πρώτου έτους σπουδών, το οποίο δεν θα είναι προπαρασκευαστικό, αλλά εφόσον ολοκληρωθεί επιτυχώς θα υπολογίζεται στην ελάχιστη προβλεπόμενη διάρκεια σπουδών.

Οι 82 πιθανοί στόχοι της τρομοκρατίας - Αναλυτικός κατάλογος - ΤΟ ΒΗΜΑ

«Το Βήμα» αποκαλύπτει «άκρως απόρρητη» έκθεση της Αστυνομίας- ποιοι περιλαμβάνονται στη λίστα «υψηλής επικινδυνότητας»
ΡΕΠΟΡΤΑΖ Κ. ΧΑΤΖΙΔΗΣ | Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009
Κατάλογο με 82 πιθανούς στόχους «τρομοκρατικών επιθέσεων», η πλειονότητα των οποίων αφορά προβεβλημένα πρόσωπα της δημοσιογραφίας, καθώς και ένα ευρύ φάσμα των μέσων ενημέρωσης (τηλεοπτικοί σταθμοί και εφημερίδες), έχει καταρτίσει η Ελληνική Αστυνομία (ΕΛ.ΑΣ.).






Στη λίστα των στόχων της νέας τρομοκρατίας, την οποία αποκαλύπτει σήμερα «Το Βήμα», εκτός των δημοσιογράφων περιλαμβάνονται λειτουργοί της ελληνικής Δικαιοσύνης, κορυφαίοι εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου, του τραπεζικού τομέα, καθώς και διακεκριμένα πρόσωπα του δημοσίου βίου.

Οπως προκύπτει από την «άκρως απόρρητη» έκθεση που συνέταξε στις 28 Φεβρουαρίου η ΕΛ.ΑΣ., ο κίνδυνος να υπάρξει για πρώτη φορά (συγκεκριμένος) ανθρώπινος στόχος είναι πλέον περισσότερο από ορατός. Κατά τις εκτιμήσεις των αρμοδίων στελεχών της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, μετά τις αλλεπάλληλες βομβιστικές ενέργειες και ένοπλες επιθέσεις εις βάρος αστυνομικών στόχων, το προσεχές διάστημα «διαφαίνεται συγκεκριμένη στοχοποίηση προσώπων και εγκαταστάσεων» κατά πρώτο λόγο των μέσων ενημέρωσης και της Δικαιοσύνης και κατά δεύτερο του επιχειρηματικού και τραπεζικού τομέα. Θορυβημένη από το εκρηκτικό «κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον» που διαμορφώνεται στη χώρα το τελευταίο διάστημα, η πολιτική και φυσική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. με την υπ΄ αριθμόν 3015 «άκρως απόρρητη» διαταγή που φέρει τον εύγλωττο τίτλο «Μέτρα προστασίας στόχων υψηλής επικινδυνότητας» σπεύδει να λάβει δρακόντεια μέτρα προστασίας «για την πρόληψη και αποτροπή» τρομοκρατικών επιθέσεων και πάσης φύσεως «έκνομων ενεργειών». Προς τούτο οι αρμόδιες υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας συνέταξαν λίστα στόχων «υψηλής επικινδυνότητας» , στις οποίες περιλαμβάνονται 54 φυσικά πρόσωπα και 28 εγκαταστάσεις. Στον σχετικό κατάλογο περιλαμβάνονται 17 εκδότες και δημοσιογράφοι τηλεοπτικών σταθμών, 14 εισαγγελείς και δικαστές, 10 επιχειρηματίες, τέσσερις τραπεζίτες, δύο μέλη της κυβέρνησης, δύο στελέχη του Μεγάρου Μαξίμου, τέσσερις δημόσιοι λειτουργοί και ένας βουλευτής του κόμματος ΛΑΟΣ.

Εντύπωση ωστόσο προκαλεί το γεγονός ότι από τη σχετική λίστα απουσιάζουν κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης τα οποία ενεπλάκησαν σε υποθέσεις οι οποίες μονοπώλησαν επί μακρό χρονικό διάστημα το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης. Εκτός και αν η συμμετοχή τους στους σχετικούς καταλόγους θεωρήθηκε αυτονόητη και για τον λόγο αυτόν δεδομένη.

Εκείνο που εντυπωσιάζει επίσης είναι ο δραματικός τόνος και ο χαρακτήρας του κατεπείγοντος της απόρρητης απόφασης που διαβιβάζει η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας προς τις υφιστάμενες υπηρεσίες για την άμεση και ακώλυτη λήψη αυστηρών μέτρων προστασίας των πιθανών στόχων.

«Εφιστάται ιδιαίτερα η προσοχή των αρμοδίων υπηρεσιών για την ανελλιπή εκδήλωση του μέτρου φρούρησης σε όσα από τα εν λόγω πρόσωπα και εγκαταστάσεις λαμβάνεται» σημειώνεται.

Κρίνοντας ωστόσο τη βαρύτητα και το εύρος των επιπρόσθετων μέτρων προστασίας που ζητείται να ληφθούν, η αίσθηση της κρισιμότητας της κατάστασης και της επιχειρησιακής ετοιμότητας που θα ανέμενε κανείς, δεν επιβεβαιώνεται. Κάθε άλλο μάλιστα· τα προτεινόμενα μέτρα μόνο ερωτήματα και φόβο προκαλούν.

Ενα παράδειγμα: Για την αποτροπή ένοπλων ή βομβιστικών επιθέσεων εις βάρος τηλεοπτικών σταθμών τα προτεινόμενα μέτρα εξαντλούνται στη... διάθεση ενός «περιπολικού με χρήση φάρου,που θα σταθμεύει σε εμφανές σημείο προ των εγκαταστάσεων», μία ώρα πριν και μία ώρα μετά τα βραδινά δελτία ειδήσεων!

Μεγαλύτερη... ετοιμότητα, θα έλεγε κανείς, επιδεικνύεται στη λήψη μέτρων για την προστασία των εφημερίδων, δεδομένου ότι ζητείται η διάθεση πεζών και εποχούμενων περιπολιών, πέριξ των κτιριακών τους εγκαταστάσεων.

Πιο σύνθετα είναι τα μέτρα που αναμένεται να ληφθούν για την προστασία των 55 πιθανών στόχων. «Καθημερινά κατά τις ώρες αναχώρησης των προσώπων που αναφέρονται στις συνημμένες καταστάσεις να διατίθεται επανδρωμένο έγχρωμο (sic) περιπολικό,με χρήση φάρου,που θα σταθμεύει σε εμφανή θέση έμπροσθεν των οικιών των, το δε πλήρωμά του θα διενεργεί προληπτικούς ελέγχους διασφαλίζοντας την ακώλυτη και ασφαλή αναχώρησή τους».

«Δώστε σαφείς εντολές στους αστυνομικούς που διατίθενται για την προσωπική-συνοδευτική τους ασφάλεια να μεταβαίνουν στις οικίες των εν λόγω προστατευόμενων προσώπων τουλάχιστον μισή ώρα νωρίτερα από την καθορισμένη ώρα αναχώρησής των,προκειμένου να διενεργούν ελέγχους» τονίζεται στην άκρως απόρρητη διαταγή που υπογράφει ο μέχρι πρότινος γενικός αστυνομικός διευθυντής Αττικής, υποστράτηγος Ιωάννης Μπούτσικας , ο οποίος κατά τις πρόσφατες κρίσεις ανέλαβε τη θέση του υπαρχηγού της ΕΛ.ΑΣ.

Τώρα, για ποιους λόγους ακριβώς οι στρατηγοί της ΕΛ.ΑΣ. ζητούν από τους επικεφαλής των αστυνομικών διευθύνσεων «να μην κοινοποιηθεί αυτούσιο» το περιεχόμενο της σχετικής διαταγής «στις προς εκτέλεση υφιστάμενες υπηρεσίες σας και να παραμείνει ανά χείρας σας» παραμένει μυστήριο!

Έχουν οι πολιτικοί ημερομηνία λήξεως; (του Βασίλη Μαρκεζίνη) - ΤΟ ΒΗΜΑ

Βασίλης Μαρκεζίνης | Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009

Στον πρόναο του ναού του Απόλλωνος στους Δελφούς υπήρχε χαραγμένο το σοφό παράγγελμα «Γνώθι σαυτόν». Οπως όλα τα μεστά νοήματος αρχαιοελληνικά ρητά, είναι και αυτό πολύ βαθύτερο από όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Η νοηματική πυκνότητά του ενισχύεται επιπλέον από την ανάγκη να γίνεται κατανοητό σε συνδυασμό με το άλλο παράγγελμα που δινόταν στους προσερχομένους: «Μηδέν άγαν».

Πόσο άραγε έχουν απασχολήσει οι ιδέες αυτές τους σημερινούς πολιτικούς (εάν υποθέσουμε ότι τους αφήνει κάποιον χρόνο η μελέτη των δημοσκοπήσεων); Ειδικότερα, έχουν άραγε ποτέ σκεφθεί μήπως οι προειδοποιήσεις που βλέπουμε στις συσκευασίες τροφίμων στα ράφια των σουπερμάρκετ- «ημερομηνία λήξεως τάδε» ή «ανάλωση κατά προτίμηση πριν από τη δείνα ημερομηνία» - θα μπορούσαν να ισχύουν και για τους ίδιους; Διερωτώμαι, επειδή και ο πατέρας μου υπήρξε ένας άνθρωπος αφοσιωμένος στο δημόσιο καλό και στην πατρίδα του, ο οποίος όμως, ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία, τυφλός και ολοένα πιο αδύναμος, δεν σταμάτησε να προσδοκά κάποιας μορφής πολιτική επάνοδο. Τούτη όμως ποτέ δεν ήλθε. Τολμώ δε να υποθέσω πως η αιτία δεν ήταν το γεγονός ότι, όπως όλοι οι άνθρωποι, έκανε κάποια λάθη, τα οποία πλήρωσε ακριβά ο ίδιος (όχι όμως η πατρίδα του), αλλά ότι είχε πια φτάσει η «ημερομηνία λήξεως» της πολιτικής του δράσης. Δύσκολα θα πίστευε κανείς πως δεν ισχύει το ίδιο και για άλλους πολιτικούς, οι οποίοι όμως αδυνατούν να διαβλέψουν την πορεία των γεγονότων.

▅ Εμμονή με την εξουσία

Η ύβρις της κ. Θάτσερ, στη δύση του πολιτικού της βίου, επέφερε- όπως πάντοτε επιφέρει, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο- την νέμεσιν. Η εξουσία όμως που είχε ασκήσει η βρετανίδα πρωθυπουργός επί δέκα και πλέον χρόνια την είχε κάνει να παραβλέπει το γεγονός ότι θα ερχόταν μια μέρα που και η ίδια θα απομακρυνόταν (από το πολιτικό ράφι)· πράγμα το οποίο και συνέβη. Αυτή μάλιστα η ατιμωτική πτώση μάς έδωσε και τη μοναδική φωτογραφία της Σιδηράς Κυρίας να... κλαίει!

Είναι άραγε πιθανόν ο ελληνικός πολιτικός κόσμος, όλων των αποχρώσεων, να διέρχεται την ίδια ψυχολογική φάση, ανήμπορος να συνειδητοποιήσει ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχει κλείσει σχεδόν τριάντα χρόνια στην εξουσία και ότι για αρκετά μέλη του πλησιάζει ομοίως η στιγμή που θα απομακρυνθούν από το ράφι, έτσι όπως στις εκκλησίες σβήνουν τα τελειωμένα κεριά και τα πετούν;

Είναι αδιάσειστη η λογική βάση αυτού του ισχυρισμού. Και η ιστορία το επιβεβαιώνει. Εν τούτοις, ο παλιός πολιτικός κόσμος ποτέ δεν παραχωρεί αμαχητί τη θέση του στον νέο. Το πρόβλημα είναι ότι η δίψα του να μείνει στο προσκήνιο πληρώνεται από τον λαό. Και αν καθυστερήσει υπερβολικά η αλλαγή φρουράς, τα άξια ακόμη μέλη του παλιού κόσμου μπορεί και αυτά να παρασυρθούν από τον επερχόμενο χείμαρρο και η εξέλιξη να δώσει τη θέση της στην εξέγερση.

Βλέπω καθημερινά αυτή την εικόνα να μεγαλώνει μπροστά μου στη δεύτερη πατρίδα μου· και διαβάζω ότι το ίδιο μπορεί να ισχύει και για την πρώτη πατρίδα μου. Η άβυσσος που απλώνεται μπροστά από τους δύο πολιτικούς κόσμους- τον βόρειο και τον νότιο- οφείλεται στο γεγονός ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν είναι νέα. Και η έκτασή τους δεν έχει προηγούμενο. Τα προβλήματα αυτά θα προκαλέσουν πρωτοφανή οικονομική αστάθεια, ανεργία, φτώχεια, κοινωνικό αναβρασμό, αν όχι και ανατροπές. Το μόνο που παραμένει απρόβλεπτο είναι το πότε- ή, όπως θα έλεγαν οι σύγχρονοι πολιτικοί που θέλουν να... λατινίζουν, dies certus an incertus quando. Ο ελληνικός ήλιος όμως μουδιάζει τις αισθήσεις. Η μεσογειακή joie de vivre δεν είναι δυνατόν να χαλιναγωγηθεί από εγκεφαλικές εκτιμήσεις. Τα ατομικά συμφέροντα των χιλιάδων ανθρώπων οι οποίοι βιοπορίζονται χάρις στη γενναιοδωρία των πολιτικών αφεντικών τους- των γνωστών για την ακόρεστη ανάγκη τους για αδρά αμειβόμενους συμβούλους- ξέρουν πώς να παραμερίζουν τις λογικές αναλύσεις προκειμένου να «απομυζούν» τη ζωή όσο τα πράγματα πηγαίνουν καλά. Ας φάμε και ας πιούμε, λένε, και αύριο θα βρούμε κάποιους άλλους να ξεγελάσουμε και να εκμεταλλευτούμε. Η ιστορία διδάσκει (όποιον επιθυμεί να τη μελετήσει) ότι σε περιόδους επερχόμενης παρακμής οι λίγοι αισχροκερδούν εις βάρος των πολλών. Και τα όσα έχουν συμβεί στην Αγγλία μετά την τεράστια τραπεζική κρίση του τελευταίου έτους δείχνουν ακριβώς ότι πολλοί από εκείνους που την προκάλεσαν έρχονται τώρα να συμβουλεύσουν την κυβέρνηση για το πώς θα διαχειριστεί το χάος.

Οσοι είναι αρκετά έξυπνοι, ώστε να διακρίνουν το γενικό κλίμα δυσαρέσκειας, να συναισθανθούν την αποστροφή για τη διάχυτη οσμή διαφθοράς και να καταλάβουν ότι η επίκληση λατινικών φράσεων του τύπου mea culpa και tabula rasa συγκαλύπτει μια προσπάθεια διαγραφής ή και αποκήρυξης όλων όσα οι ίδιοι έκαναν, ωθούνται κατόπιν να προσανατολιστούν στη γενική αναζήτηση του «νέου»· διότι το «νέο», στην προκειμένη περίπτωση, είναι η τελευταία ευκαιρία επιβίωσης.

Δυστυχώς, αυτό το «νέο» είναι απλώς το «παλιό», αναβαπτισμένο «νέο». Είμαι της γνώμης ότι στο συγκεκριμένο σημείο έγκειται το σφάλμα της συλλογιστικής που πηγάζει από την απόγνωση. Πράγματι, το ξαναζεσταμένο φαγητό παραμένει το ίδιο, παλιό φαγητό και, τις πιο πολλές φορές, είναι και πιο άνοστο.

▅ Συνεργασίες «made in Greece»

Οι σημερινές συζητήσεις περί κυβερνήσεων συνεργασίας αποτελούν απλώς έξυπνες προσπάθειες να σερβιριστούν ξαναζεσταμένα φαγητά. Για ποιον λόγο όμως ο Χ, που ήταν μέλος μιας, υποθετικά, «αποτυχημένης» κυβέρνησης, θα γίνει «καλός» εάν συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση της οποίας είναι μέλος και ο, υποθετικά, εξίσου «αποτυχημένος» Ψ; Το νιτρικό οξύ και η γλυκερίνη, μολονότι, ξεχωριστά, είναι χρήσιμες (και σταθερές) χημικές ουσίες, σε συνδυασμό γίνονται η επικίνδυνη εκρηκτική ύλη νιτρογλυκερίνη. Χρειαζόμαστε όμως κάτι τέτοιο στη σημερινή πολιτική; Οπωσδήποτε, τα μείγματα αυτά προωθούνται από τους «πολιτικούς σεφ» τους με έξυπνους τρόπους. Ενας τρόπος είναι η παραδειγματική αναφορά σε συνεργατικές κυβερνήσεις άλλων χωρών, όπως της Γερμανίας. Προσωπικά, δυσκολεύομαι να παραλληλίσω τη σχετικά επιπόλαιη μεσογειακή σκέψη με τον ελεγχόμενο και προμελετημένο τρόπο δράσης των Γερμανών. Επίσης, δεν μπορώ καν να διανοηθώ να γίνεται στην Ελλάδα μια ταυτόχρονη τηλεοπτική εμφάνιση δεξιών και σοσιαλιστών, ανάλογη εκείνης που έγινε πριν από μερικές εβδομάδες στη Γερμανία, όταν ανακοινώθηκε το νέο χρηματοοικονομικό πακέτο, αφήνοντας κατά μέρος βαθιά ριζωμένες ιδεολογικές πεποιθήσεις.

Κατά την άποψή μου, οι πολιτικές συνεργασίες στην Ελλάδα έχουν μια δική τους, χαρακτηριστική χροιά. Είναι, εν ολίγοις, «made in Greece». Θεωρώ, και μπορεί φυσικά να σφάλλω, ότι η προαναφερθείσα στάση υποδηλώνει μια προσωρινή, καιροσκοπική συμβίωση, η οποία κρατά όσον καιρό απαιτείται προκειμένου ο ικανότερος από τους δύο «συμβιούντες» να αποκτήσει το πλεονέκτημα που του (ή της) χρειάζεται. Κατόπιν, όταν επιτευχθεί αυτός ο στόχος, η σύμπραξη τερματίζεται και οι εκλογείς καλούνται να επιλέξουν μεταξύ Χ και Ψ, που αμφότεροι είναι μεν γνώριμοι στο κοινό επί δεκαετίες, αλλά έχουν πλέον πάρει το χρίσμα του «νέου», μια και έχουν εμβαπτιστεί στην Κολυμβήθρα του «συνεργατικού» Σιλωάμ. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο, το ανασυσκευασμένο προϊόν αποκτά καινούργια «ημερομηνία λήξεως».

Ετσι λειτουργούσαν οι τριαρχίες στη Ρώμη. Καθώς μάλιστα πιστεύω πως η Ελλάδα πλησιάζει περισσότερο στη Ρώμη παρά στη Γερμανία, περιμένω με ανυπομονησία να δω ποιος θα είναι ο επόμενος Μάρκος Αντώνιος και ποιος ο επόμενος Οκτάβιος Αύγουστος. Εως τότε, όμως, ας ζεστάνω καλού- κακού το δείπνο μου, προτού «αλλοιωθούν» εντελώς τα συστατικά του! Διότι, primum enim edere, deinde philosophari (και ας αφήσουμε τους λατινιστές της πολιτικής να μεταφράσουν μόνοι τη φράση αυτήν).

Ο κ. Βασίλης Μαρκεζίνης φέρει τον τίτλο του σερ και είναι τακτικό μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, αντεπιστέλλον μέλος των Ακαδημιών Αθηνών, Γαλλίας, Ρώμης, Βελγίου, Ολλανδίας και νομικός σύμβουλος (επί τιμή) της βασίλισσας της Αγγλίας.