Όλι Ρεν: «Τραγική ιστορία ντροπής» η ομολογία Ολγκάτς - Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

28/1/2009

«Τραγική ιστορία ντροπής που καταπατεί ξεκάθαρα τη Συνθήκη της Γενεύης», χαρακτήρισε ο αρμόδιος για τη Διεύρυνση Επίτροπος της Ε.Ε., Ολι Ρεν, την ομολογία του Τούρκου ηθοποιού Αττίλα Ολγκάτς για τις εκτελέσεις Ελληνοκυπρίων το 1974.

Η τοποθέτηση του κ. Ρεν, έγινε σε απάντηση στον Ευρωβουλευτή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος ΕΛΚ , Γιαννάκη Μάτση. Σύμφωνα με το ΚΥΠΕ, ο Κύπριος Ευρωβουλευτής είχε στείλει στον Επίτροπο το βίντεο με την ομολογία του Ολγκατς και την εκ των υστέρων προσπάθεια ανασκευής της.

Ο κ. Μάτσης απέστειλε επίσης το σχετικό βίντεο και στον Ύπατο Εκπρόσωπο για την εξωτερική πολιτική, ασφάλεια και άμυνα της ΕΕ, Χαβιέ Σολάνα.

Αποκαλύψεις από στέλεχος της ΕΥΠ

Στην Κύπρο εν τω μεταξύ, η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» δημοσιεύει σήμερα δηλώσεις του δημάρχου Νευροκοπίου Δράμας και πρώην αξιωματικού της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Βασίλη Γιαννόπουλου, σύμφωνα με τις οποίες ο Αττίλα Ολγκάτς είχε ομολογήσει στον ίδιο δολοφονίες που είχε διαπράξει στην Κύπρο, ως στρατιώτης των δυνάμεων εισβολής.

Μάλιστα, όπως υποστήριξε ο Βασίλης Γιαννόπουλος, που τότε είχε αναλάβει την έρευνα του ζητήματος των αγνοουμένων της Κύπρου στην Τουρκία, ο αλεξιπτωτιστής καταδρομέας του τουρκικού στρατού που ομολόγησε τις εν λόγω πράξεις, τού ζήτησε να μεταφερθεί στην Ελλάδα, προκειμένου «να δικαστεί από τα ελληνικά Δικαστήρια και να μπορέσει να ηρεμήσει».

Όλα τα έγγραφα του Τούρκου αλεξιπτωτιστή καταδρομέα αντιγράφηκαν τότε (πριν από 15 χρόνια) και μπήκαν σε ειδικό φάκελο που διαβιβάστηκε στις αρμόδιες ελληνικές κρατικές υπηρεσίες. Δρομολογήθηκε μάλιστα και η μεταφορά του Τούρκου στην Ελλάδα, η οποία όμως τελικά δεν πραγματοποιήθηκε.

«Η ιστορία είναι τόσο ίδια, που δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης. Αλλά και για τη φυσιογνωμία είμαι πολύ θετικός. Ναι μεν έχουν περάσει πολλά χρόνια και τον είδα από την τηλεόραση, οπότε δεν είμαι 100% αλλά 80% σίγουρος. Αν τον δω από κοντά, θα τον αναγνωρίσω αμέσως», δήλωσε ο κ. Γιαννόπουλος.

Από την έρευνα και την εμπειρία μου τόσα χρόνια στο θέμα των αγνοουμένων, πιστεύω δυστυχώς, οι αγνοούμενοι έχουν εκτελεστεί. Όσες πληροφορίες είχαμε για μεταφορά τους σε φυλακές της Τουρκίας αποδείχθηκαν αβάσιμες...», ανέφερε μεταξύ άλλων στο «Φιλελεύθερο» ο κ. Γιαννόπουλος.

Οι Φινλανδοί και οι πρόγονοί τους οι... Τούρκοι!

της Χριστιάννας Λούπα


Επιτέλους το κατάλαβα! Άργησα να πάρω στροφές, αλλά τελικά το κατάλαβα! Έσπαγα τόσον καιρό το κεφάλι μου, κατέβαζα βιβλία και γραφές, το γύριζα από εδώ, το γύριζα από εκεί, έστυβα το μυαλό μου, ξεκοκάλιζα το ίντερνετ, παρακολουθούσα τις ειδήσεις ανελλιπώς, διάβαζα εφημερίδες. Και τι δεν έκανα, μήπως και δω από πουθενά φως! Μήπως και βρω πουθενά απάντηση στο ερώτημα που με βασάνιζε πρωί, μεσημέρι, βράδυ, ακόμα και στον ύπνο μου: Γιατί ο Φινλανδός Επίτροπος Όλι Ρεν φλερτάρει με τη νύφη την πολύφερνο, την αγαπητή μας γείτονα και θέλει σώνει και καλά να την βάλει στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν το βλέπει άραγε ότι ούτε και η ίδια δεν το θέλει; Γιατί η πικρή αλήθεια είναι πως σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση που δημοσίευσε η εφημερίδα Μιλιέτ, μόλις το 7,2% του τουρκικού λαού εμπιστεύεται τις Βρυξέλλες και μόνο το 32,2% επιθυμεί την ένταξη.

Κι ενώ ο ευρωσκεπτικισμός δίνει και παίρνει στην Τουρκία, ο Ερντογάν προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατηθεί από το άρμα της Ευρώπης πάση θυσία. Πάση θυσία είναι τρόπος του λέγειν δηλαδή, γιατί η Τουρκία δεν είναι μαθημένη να κάνει θυσίες, ούτε υποχωρήσεις. Σιγά μην ξεκινήσει τώρα! Έτσι κι αλλιώς, πάντα ό, τι ήθελε δεν έκανε; Και πάντα όλοι τη χαϊδεύανε. Σιγά τώρα μην αναγνωρίσουμε και την Κυπριακή Δημοκρατία και σιγά μην ανοίξουμε και τα αεροδρόμια και τα λιμάνια στα αεροπλάνα και τα πλοία της! Από το άλλο μου τα’ αυτί… Άσε που είναι κι εκείνα τα ανθρώπινα δικαιώματα, που μας έχουν γίνει βραχνάς κι εκείνοι οι υστερικοί που διαμαρτύρονται για τα «λευκά κελιά». Κι έχεις και τους άλλους τους αφελείς από την Ευρωπαϊκή Ένωση που επιμένουν να επισκεφτούν τις φυλακές μας! Κι ανάμεσα σ’ όλον αυτόν τον πανζουρλισμό έχεις και τον Μπουγιουκανίτ, που ξεφυτρώνει σαν τον μαϊντανό και καυχιέται για το ρόλο του Στρατού!

Κι εγώ που απελπισμένη κι εξουθενωμένη πια, έχοντας καταναλώσει πολλά κιλά φαιάς ουσίας, είχα αποφασίσει να καταθέσω τα όπλα, να’ σου, που ήρθε το φλασάκι! Να’ σου, που τη βρήκα την απάντηση την πολυπόθητη! Λοιπόν, οι Φινλανδοί κόπτονται για τους Τούρκους, γιατί απλούστατα οι Τούρκοι είναι οι ένδοξοι μακρινοί τους πρόγονοι! Σύμφωνα με τη θεωρία του Παντουρκισμού ή Τουρανισμού, που υποστηρίζουν οι «συμπαθέστατοι» Γκρίζοι Λύκοι, εκτός από το μεγαλύτερο μέρος της Ασίας και οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Φινλανδία και η Ουγγαρία, κατοικούνται από τουρκογενείς πληθυσμούς. Όσο ζει κανείς μαθαίνει τελικά!

Έτσι λοιπόν εξηγούνται όλα! Έτσι εξηγείται και το παράδοξο που συνέβη με την τελευταία Έκθεση Προόδου για την ένταξη της Τουρκίας: Τίποτα δε λειτουργεί σωστά, τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται καθημερινά, δεν υπάρχει σεβασμός στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, καμία συμμόρφωση με το πρωτόκολλο τελωνειακής ένωσης, καμία πρόοδος στο Κυπριακό, όλα οδηγούν σε αδιέξοδο, αλλά, παρ’ όλα αυτά ούτε κουβέντα για διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

Έτσι εξηγείται και η αλλοπρόσαλλη στάση του κυρίου Ρεν, όταν χρησιμοποιεί δυο μέτρα και δυο σταθμά. Γιατί, ο ίδιος είχε ζητήσει πριν λίγους μήνες από τους 25 να διακόψουν τις διαπραγματεύσεις σύναψης ευρωπαϊκής συμφωνίας - που είναι ο πρόδρομος των ενταξιακών διαπραγματεύσεων - με τη Σερβία, επειδή το Βελιγράδι δεν συνεργαζόταν αρκετά με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για τη σύλληψη των εγκληματιών πολέμου. Οδηγούμαστε έτσι σε μια Ευρώπη «αλά καρτ», όπου κάποιες συγκεκριμένες χώρες - μέλη μπορούν επιλεκτικά να εφαρμόσουν ό, τι τις συμφέρει.

Φαίνεται όμως ότι οι υπερατλαντικές πλάτες της Τουρκίας είναι πολύ στιβαρές και ότι Ουάσιγκτον και Λονδίνο κινούν με μεγάλη μαεστρία τα νήματα της Φινλανδίας και τελικά όλοι μαζί χορεύουμε «αλά Τούρκα» σαν μια ευτυχισμένη οικογένεια! Έτσι κι αλλιώς όταν ενταχθεί η Τουρκία, θα είναι η χώρα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό στην Ευρώπη κι απανταχού της γηραιάς ηπείρου θα ακούει κανείς αμανέδες και τσιφτετέλια, θα βλέπει πολύχρωμα τσεμπέρια και θα ξυπνάει από τη γλυκιά και μακρόσυρτη φωνή του μουεζίνη κάθε πρωί με τη δροσούλα. Τότε θα επαληθευτεί επιτέλους ότι ο συνδετικός κρίκος των χωρών – μελών είναι η κοινή πολιτιστική τους κληρονομιά!

Α! Και τα τελευταία νέα τα μάθατε; Φημολογείται ότι σύντομα η ονομασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αλλάξει. Το καινούριο της όνομα θα είναι Παντουρκική Ένωση. Πόσο περήφανοι θα νιώθουμε όλοι που θα είμαστε μέλη της!